Zaloguj

2 Sm 14 · interlinia WLC

2 Sm 14,1
A porozumiawszy Joab, syn Sarwii, że się serce królewskie obróciło ku Absalomowi,
2 Sm 14,2
Posłał Joab do Tekuj, i wziął stamtąd niewiastę mądrą, i rzekł do niej: Proszę zmyśl, jakobyś w żałobie była, a oblecz się proszę w szaty żałobne, i nie namazuj się olejkiem, ale bądź jako niewiasta, która przez wiele dni w żałobie chodziła po uma rłym.
2 Sm 14,3
I wnijdziesz do króla, a będziesz mówiła do niego w ten sposób; i nauczył jej Joab, jako miała mówić.
2 Sm 14,4
Przetoż mówiła ona niewiasta Tekuitska do króla, upadłszy obliczem swem na ziemię, a pokłoniwszy się rzekła: Ratuj królu!
2 Sm 14,5
I rzekł jej król: Cóż ci? A ona odpowiedziała: Zaistem ja niewiasta wdowa; bo mi mąż mój umarł:
2 Sm 14,6
A służebnica twoja miała dwóch synów, którzy się powadzili z sobą na polu; a gdy nie był, ktoby je rozwadził, a ranił jeden drugiego, i zabił go.
2 Sm 14,7
H2009 וְהִנֵּה֩ i oto spój. + part. wsk. H6965b קָ֨מָה powstała cz. Qal perf. 3 os. ż. l.poj. H3605 כָֽל cała rz. m. l.poj. konstr. H4940 הַמִּשְׁפָּחָ֜ה rodzina rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H5921a עַל przeciw przyim. H8198 שִׁפְחָתֶ֗ךָ służebnicy twojej rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H559 וַיֹּֽאמְרוּ֙ i powiedzieli spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.mn. H5414 תְּנִ֣י wydaj cz. Qal rozk. 2 os. ż. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H5221 מַכֵּ֣ה zabójcę cz. Hifil imiesł. czyn. m. l.poj. konstr. H251 אָחִ֗יו brata swego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H4191 וּנְמִתֵ֨הוּ֙ i zabijemy go spój. + cz. Hifil impf. 1 os. wsp. l.mn. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H5315 בְּנֶ֤פֶשׁ za duszę przyim. + rz. m./ż. l.poj. konstr. H251 אָחִיו֙ brata jego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H834a אֲשֶׁ֣ר którego part. wzgl. H2026 הָרָ֔ג zabił cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H8045 וְנַשְׁמִ֖ידָה i wytracimy spój. + cz. Hifil kohort. 1 os. wsp. l.mn. H1571 גַּ֣ם także part. potw. H853 אֶת - ozn. dop. H3423 הַיּוֹרֵ֑שׁ dziedzica rodz. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H3518 וְכִבּ֗וּ i zagaszą spój. + cz. Piel weqatal 3 os. wsp. l.mn. H853 אֶת - ozn. dop. H1513 גַּֽחַלְתִּי֙ węgiel mój rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H834a אֲשֶׁ֣ר który part. wzgl. H7604 נִשְׁאָ֔רָה pozostał cz. Nifal perf. 3 os. ż. l.poj. H1115 לְבִלְתִּ֧י aby nie przyim. + spój. H7760a שום położyć cz. Qal bezok. konstr. H376 לְאִישִׁ֛י mężowi memu przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H8034 שֵׁ֥ם imienia rz. m. l.poj. abs. H7611 וּשְׁאֵרִ֖ית i resztki spój. + rz. ż. l.poj. abs. H5921a עַל na przyim. H6440 פְּנֵ֥י obliczu rz. m./ż. l.mn. konstr. H127 הָאֲדָמָֽה ziemi rodz. + rz. ż. l.poj. abs.
A oto, powstawszy wszystka rodzina przeciw służebnicy twojej, mówią: Wydaj tego, który zabił brata swego, że go zabijemy za duszę brata jego, którego zamordował, owszem zgładzimy i dziedzica; a tak zagaszą iskierkę moję, która pozostała, aby nie z ostawili mężowi memu imienia i szczątku na ziemi.
2 Sm 14,8
Tedy rzekł król do niewiasty: Idź do domu twego, a ja skażę za tobą.
2 Sm 14,9
I odpowiedziała niewiasta Tekuicka królowi: Królu, panie mój, niech będzie na mnie ta nieprawość, i na dom ojca mego; ale król i stolica jego niech będzie niewinna.
2 Sm 14,10
I rzekł król: Będzieli kto mówił przeciwko tobie, przywiedź go do mnie, a potem nie tknie się ciebie więcej.
2 Sm 14,11
Tedy ona rzekła: Wspomnij proszę, królu, na Pana Boga twego, aby się nie mnożyli mściciele krwi na zgubę, a nie zgładzili syna mego. I odpowiedział: Jako żywy Pan, że nie spadnie i najmniejszy włos syna twego na ziemię.
2 Sm 14,12
Zatem rzekła niewiasta: Niech przemówi proszę służebnica twoja do króla, pana mego, słowo. A on rzekł: Mów.
2 Sm 14,13
Rzekła tedy niewiasta: I czemużeś umyślił podobną rzecz przeciw ludowi Bożemu? albowiem król mówi to słowo, jakoby był winny, ponieważ nie chcesz przywrócić, królu, wygnańca swego.
2 Sm 14,14
Wszyscy umieramy, a jesteśmy jako wody rozlane po ziemi, które nie mogą być zebrane; lecz jemu Bóg nie odjął żywota, ale pewnie umyślił, aby nie wyganiał od siebie wygnańca.
2 Sm 14,15
A teraz, żem przyszła mówić do króla, pana mego, te słowa, przyczyną jest, że mię postraszył lud; przetoż rzekła służebnica twoja: Będę teraz mówiła do króla, snać co uczyni król na prośbę służebnicy swojej.
2 Sm 14,16
Albowiem usłyszy to król, i wybawi służebnicę swoję z rąk męża, który wygładzić chce mnie, i syna mego społem, z dziedzictwa Bożego.
2 Sm 14,17
Rzekła też służebnica twoja: Wżdyć mi będzie słowo króla, pana mego, ku pociesze; albowiem jako Anioł Boży, tak jest król, pan mój, słuchając dobrego i złego, a Pan Bóg twój niech będzie z tobą.
2 Sm 14,18
A odpowiadając król rzekł do niewiasty: Proszę nie taj przedemną tego, o co się spytam. I rzekła niewiasta: Mów proszę, królu, panie mój.
2 Sm 14,19
H559 וַיֹּ֣אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H4428 הַמֶּ֔לֶךְ król rodz. + rz. m. l.poj. abs. H3027 הֲיַ֥ד czy ręka part. pyt. + rz. m./ż. l.poj. konstr. H3097 יוֹאָ֛ב Joaba im. wł. H854 אִתָּ֖ךְ z tobą przyim. + przyr. zaim. 2 os. ż. l.poj. H3605 בְּכָל w całej przyim. + rz. m. l.poj. konstr. H2063 זֹ֑את tej sprawie zaim. wsk. H6030b וַתַּ֣עַן i odpowiedziała spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. ż. l.poj. H802 הָאִשָּׁ֣ה ta kobieta rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H559 וַתֹּ֡אמֶר i powiedziała spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. ż. l.poj. H2416a חֵֽי żyje przym. m. l.poj. abs. H5315 נַפְשְׁךָ֩ dusza twoja rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H113 אֲדֹנִ֨י panie mój rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H4428 הַמֶּ֜לֶךְ królu rodz. + rz. m. l.poj. abs. H518a אִם jeśli spój. H786 אִ֣שׁ jest part. potw. H3231 לְהֵמִ֣ין aby pójść w prawo przyim. + cz. Hifil bezok. konstr. H8041 וּלְהַשְׂמִ֗יל i aby pójść w lewo spój. + przyim. + cz. Hifil bezok. konstr. H3605 מִכֹּ֤ל od wszystkiego przyim. + rz. m. l.poj. abs. H834a אֲשֶׁר co part. wzgl. H1696 דִּבֶּר֙ powiedział cz. Piel perf. 3 os. m. l.poj. H113 אֲדֹנִ֣י pan mój rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H4428 הַמֶּ֔לֶךְ król rodz. + rz. m. l.poj. abs. H3588a כִּֽי bo spój. H5650 עַבְדְּךָ֤ sługa twój rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H3097 יוֹאָב֙ Joab im. wł. H1931 ה֣וּא on zaim. os. 3 os. m. l.poj. H6680 צִוָּ֔נִי rozkazał mi cz. Piel perf. 3 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H1931 וְה֗וּא i on spój. + zaim. os. 3 os. m. l.poj. H7760a שָׂ֚ם włożył cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H6310 בְּפִ֣י w usta przyim. + rz. m. l.poj. konstr. H8198 שִׁפְחָֽתְךָ֔ służebnicy twojej rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H853 אֵ֥ת - ozn. dop. H3605 כָּל wszystkie rz. m. l.poj. konstr. H1697 הַדְּבָרִ֖ים te słowa rodz. + rz. m. l.mn. abs. H428 הָאֵֽלֶּה te rodz. + zaim. wsk.
Tedy rzekł król: Izali ty tego wszystkiego nie czynisz z naprawy Joabowej? I odpowiedziała niewiasta, i rzekła: Jako żyje dusza twoja, królu, panie mój, że nie można uchylić się ani na prawo, ani na lewo od wszystkiego, co mówił król, pan mój; albowiem sługa twój Joab, on mi to rozkazał, i on nauczył służebnicy twojej tych wszystkich słów.
2 Sm 14,20
Żem odmieniła sposób tej mowy, sprawił to sługa twój Joab; lecz pan mój mądry jest, jako jest mądry Anioł Boży, wiedząc wszystko, co się dzieje na ziemi.
2 Sm 14,21
Przetoż rzekł król do Joaba: Otom teraz to uczynił. Idźże a przywróć dziecię me Absaloma.
2 Sm 14,22
H5307 וַיִּפֹּל֩ i upadł spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H3097 יוֹאָ֨ב Joab im. wł. H413 אֶל na przyim. H6440 פָּנָ֥יו oblicze swoje rz. m./ż. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H776 אַ֛רְצָה ku ziemi rz. m./ż. l.poj. abs. + he kier. H7812 וַיִּשְׁתַּ֖חוּ i pokłonił się spój. + cz. Hitpael wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H1288 וַיְבָ֣רֶךְ i pobłogosławił spój. + cz. Piel wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H4428 הַמֶּ֑לֶךְ króla rodz. + rz. m. l.poj. abs. H559 וַיֹּ֣אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H3097 יוֹאָ֡ב Joab im. wł. H3117 הַיּוֹם֩ dzisiaj rodz. + rz. m. l.poj. abs. H3045 יָדַ֨ע poznał cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H5650 עַבְדְּךָ֜ sługa twój rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H3588a כִּי że spój. H4672 מָצָ֨אתִי znalazłem cz. Qal perf. 1 os. wsp. l.poj. H2580 חֵ֤ן łaskę rz. m. l.poj. abs. H5869a בְּעֵינֶ֨יךָ֙ w oczach twoich przyim. + rz. m./ż. l.podw. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H113 אֲדֹנִ֣י panie mój rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H4428 הַמֶּ֔לֶךְ królu rodz. + rz. m. l.poj. abs. H834a אֲשֶׁר że part. wzgl. H6213a עָשָׂ֥ה uczynił cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H4428 הַמֶּ֖לֶךְ król rodz. + rz. m. l.poj. abs. H853 אֶת - ozn. dop. H1697 דְּבַ֥ר słowo rz. m. l.poj. konstr. H5650 עבדו sługi swego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.
I upadł Joab obliczem swem na ziemię, a pokłoniwszy się błogosławił królowi, i rzekł Joab: Dziś poznał sługa twój, żem znalazł łaskę w oczach twoich, królu, panie mój, ponieważ uczynił król zadość prośbie sługi swego.
2 Sm 14,23
Wstał tedy Joab, a szedł do Giessur, i przywiódł Absaloma do Jeruzalemu.
2 Sm 14,24
I rzekł król: Niech się wróci do domu swego, ale oblicza mego niech nie widzi. A tak wrócił się Absalom do domu swego, ale oblicza królewskiego nie widział.
2 Sm 14,25
A nie było męża tak krasnego, jako Absalom we wszystkim Izraelu, coby miał tak wielką chwałę; od stopy nogi jego aż do wierzchu głowy jego nie było na nim zmazy.
2 Sm 14,26
A gdy strzygł głowę swoję, (a zwykł ją na każdy rok strzydz; bo mu ciążyła, przetoż ją strzygł,) ważyły włosy głowy jego dwieście syklów wagi królewskiej.
2 Sm 14,27
I urodzili się Absalomowi trzej synowie, i córka jedna, której imię było Tamar, która niewiasta była piękna na wejrzeniu.
2 Sm 14,28
I mieszkał Absalom w Jeruzalemie dwa lata, a twarzy królewskiej nie widział.
2 Sm 14,29
Przetoż posłał Absalom do Joaba, chcąc go posłać do króla, ale on nie chciał przyjść do niego; posłał potem powtóre, i nie chciał przyjść.
2 Sm 14,30
Tedy rzekł do sług swoich: Przepatrzcie rolę Joabową podle roli mojej, gdzie ma jęczmień; idźcież, a spalcie go ogniem. I zapalili słudzy Absalomowi rolę onę ogniem.
2 Sm 14,31
Zatem wstawszy Joab, przyszedł do Absaloma w dom, i rzekł do niego: Czemóż słudzy twoi spalili rolę moję ogniem?
2 Sm 14,32
H559 וַיֹּ֣אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H53 אַבְשָׁל֣וֹם Absalom im. wł. H413 אֶל do przyim. H3097 יוֹאָ֡ב Joaba im. wł. H2009 הִנֵּ֣ה oto part. wsk. H7971 שָׁלַ֣חְתִּי posłałem cz. Qal perf. 1 os. wsp. l.poj. H413 אֵלֶ֣יךָ do ciebie przyim. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H559 לֵאמֹ֡ר mówiąc przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H935 בֹּ֣א przyjdź cz. Qal rozk. 2 os. m. l.poj. H2008 הֵ֠נָּה tu przysł. H7971 וְאֶשְׁלְחָה֩ i poślę spój. + cz. Qal kohort. 1 os. wsp. l.poj. H853 אֹתְךָ֨ ciebie ozn. dop. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H413 אֶל do przyim. H4428 הַמֶּ֜לֶךְ króla rodz. + rz. m. l.poj. abs. H559 לֵאמֹ֗ר mówiąc przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H4100 לָ֤מָּה dlaczego przyim. + part. pyt. H935 בָּ֨אתִי֙ przyszedłem cz. Qal perf. 1 os. wsp. l.poj. H1650 מִגְּשׁ֔וּר z Geszur przyim. + im. wł. H2896a ט֥וֹב dobrze przym. m. l.poj. abs. · לִ֖י mi przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H5750 עֹ֣ד jeszcze przysł. H589 אֲנִי ja zaim. os. 1 os. wsp. l.poj. H8033 שָׁ֑ם tam przysł. H6258 וְעַתָּ֗ה a teraz spój. + przysł. H7200 אֶרְאֶה֙ ujrzę cz. Qal kohort. 1 os. wsp. l.poj. H6440 פְּנֵ֣י oblicze rz. m./ż. l.mn. konstr. H4428 הַמֶּ֔לֶךְ króla rodz. + rz. m. l.poj. abs. H518a וְאִם a jeśli spój. + spój. H3426 יֶשׁ jest part. wsk. · בִּ֥י we mnie przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H5771 עָוֺ֖ן wina rz. m./ż. l.poj. abs. H4191 וֶהֱמִתָֽנִי i uśmierci mnie spój. + cz. Hifil weqatal 3 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj.
I odpowiedział Absalom Joabowi: Otom posłał do ciebie, mówiąc: Przyjdź sam, a poślę cię do króla, abyś mówił: Nacóżem przyszedł z Giessur? Lepiej mi było tam jeszcze zostać; przetoż teraz niech oglądam oblicze królewskie; wszak jeźli jest przy mnie nieprawość, niech mię rozkaże zabić.
2 Sm 14,33
Tedy przyszedł Joab do króla, i oznajmił mu. I przyzwał Absaloma, który przyszedł do króla, i ukłonił się twarzą swą ku ziemi przed królem; i pocałował król Absaloma.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)