Zaloguj

Wj 16,12-35 · interlinia LXX

Wj 16,12
Usłyszałem szemranie synów Izraelskich; rzeczże do nich, mówiąc: Między dwoma wieczorami będziecie jeść mięso, a rano nasyceni będziecie chlebem, i poznacie, żem Ja Pan, Bóg wasz.
Wj 16,13
Stało się tedy wieczór, że się zleciały przepiórki, a okryły obóz, a rano rosa leżała około obozu;
Wj 16,14
A gdy przestała padać rosa, oto, ukazało się na puszczy coś drobnego, okrągłego drobnego jako szron na ziemi.
Wj 16,15
Co gdy ujrzeli synowie Izraelscy, mówili jeden do drugiego: Man hu? bo nie wiedzieli, co było. I rzekł Mojżesz do nich: Tenci jest chleb, który wam dał Pan ku jedzeniu.
Wj 16,16
Toć jest, co rozkazał Pan: Zbierajcie z niego każdy, ile trzeba ku jedzeniu, po mierze Gomer na osobę, według liczby dusz waszych; każdy na tych, którzy są w namiocie jego, zbierajcie.
Wj 16,17
I uczynili tak synowie Izraelscy, i zbierali jedni więcej, drudzy mniej.
Wj 16,18
I mierzyli w Gomer, i nie zbywało temu, co więcej nazbierał, ani nie dostawało temu, co mniej; każdy według tego, co mógł zjeść, nazbierał.
Wj 16,19
Mówił też Mojżesz do nich: Żaden niech nie zostawia z niego aż do zarania.
Wj 16,20
Jednak nie usłuchali Mojżesza; ale zostawili z niego niektórzy aż do poranku, i obróciło się w robaki, i zśmierdło się; i rozgniewał się na nie Mojżesz.
Wj 16,21
A zbierali to na każdy dzień rano, każdy według tego, co mógł zjeść; a gdy się zagrzało słońce, tedy ono topniało.
Wj 16,22
A gdy było dnia szóstego, zbierali chleb w dwójnasób, po dwu Gomer na każdego. I zeszły się wszystkie książęta zgromadzenia, oznajmując to Mojżeszowi.
Wj 16,23
Który im rzekł: Toć jest, co mówił Pan: Odpocznienie sabbatu świętego Panu jutro będzie; co macie piec, pieczcie, a co macie warzyć, warzcie, a cokolwiek zbędzie, zostawcie sobie, a zachowajcie do jutra.
Wj 16,24
Zostawiali tedy ono na jutro, jako był rozkazał Mojżesz; a nie zśmierdło się, i robak nie był w niem.
Wj 16,25
I mówił Mojżesz: Jedzcież to dziś, bo dziś sabbat Panu; dziś nie znajdziecie tego na polu.
Wj 16,26
Przez sześć dni zbierać to będziecie, a dnia siódmego sabbat; nie będzie weń manny.
Wj 16,27
I stało się dnia siódmego, wyszli niektórzy z ludu, aby zbierali; ale nie znaleźli.
Wj 16,28
Tedy rzekł Pan do Mojżesza: I pókiż nie będziecie chcieli przestrzegać przykazań moich i zakonu mego?
Wj 16,29
G3708 ἴδετε idete widzieć akt. C. G3588 ὁ ho ten rodz. aor. bezok. G1063 γὰρ gar bowiem X G2962 κύριος kyrios pan koni. G1325 ἔδωκεν edōken dawać akt. G5213 ὑμῖν hymin wam zaim. praes. imp. G3588 τὴν tēn ten rodz. aor. G2250 ἡμέραν hēmeran dzień akt. koni. G3778 ταύτην tautēn ten zaim. wsk. G3588 τὰ ta ten rodz. aor. G4521 σάββατα sabbata szabat akt. imiesł. M. G1223 διὰ dia przez P G3778 τοῦτο touto ten zaim. wsk. G846 αὐτὸς autos on zaim. wsk. bezok. G1325 ἔδωκεν edōken dawać akt. G5213 ὑμῖν hymin wam zaim. praes. imp. G3588 τῇ tēi ten rodz. aor. imp. G2250 ἡμέρᾳ hēmerai dzień koni. G3588 τῇ tēi ten rodz. aor. imp. G1623 ἕκτῃ hektēi szósty koni. G740 ἄρτους artous chleb akt. imiesł. G1417 δύο dyo dwa M G2250 ἡμερῶν hēmerōn dzień imiesł. G2521 καθήσεσθε kathēsesthe siedzieć V.FMI2P G1538 ἕκαστος hekastos każdy koni. G1519 εἰς eis do P G3588 τοὺς tous ten rodz. aor. G3624 οἴκους oikous dom akt. imiesł. G5216 ὑμῶν hymōn wasz zaim. praes. G3367 μηδεὶς mēdeis nikt koni. G1607 ἐκπορευέσθω ekporeuesthō wychodzić pass. C. G1537 ἐκ ek z P G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G5117 τόπου topou miejsce koni. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G3588 τῇ tēi ten rodz. aor. imp. G2250 ἡμέρᾳ hēmerai dzień koni. G3588 τῇ tēi ten rodz. aor. imp. G1442 ἑβδόμῃ hebdomēi siódmy koni.
Patrzcie, iż wam Pan dał sabbat, dlatego w dzień szósty daje wam chleb na dwa dni; zostawajcie każdy na miejscu swem, niech nie wychodzi żaden z miejsca swego w dzień siódmy.
Wj 16,30
I odpoczywał lud dnia siódmego.
Wj 16,31
I nazwał dom Izraelski imię onego pokarmu Man, który był jako nasienie koryjandrowe, biały, a smak jego jako placki z miodem.
Wj 16,32
Mówił też Mojżesz: Tak rozkazał Pan: Napełnij Gomer z niego na chowanie w narodziech waszych, aby widzieli chleb ten, którymem was karmił na puszczy, gdym was wywiódł z ziemi Egipskiej.
Wj 16,33
Rzekł zatem Mojżesz do Aarona: Weźmij wiadro jedno, a nasyp w nie pełen Gomer manny, a postaw je przed Panem na chowanie do narodów waszych.
Wj 16,34
Jako przykazał Pan Mojżeszowi, tak postawił je Aaron przed świadectwem na chowanie.
Wj 16,35
A synowie Izraelscy jedli mannę przez czterdzieści lat, aż przyszli do ziemi mieszkania; mannę jedli, aż przyszli do granic ziemi Chananejskiej.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)