Zaloguj

Prz 31 · interlinia LXX

Prz 31,1
Te są słowa Lemuela króla, i zebranie mów, któremi go ćwiczyła matka jego.
Prz 31,2
Cóż rzekę, synu mój? cóż rzekę, synu żywota mego? i cóż rzekę, synu ślubów moich?
Prz 31,3
Nie dawaj niewiastom siły twojej, ani dróg twoich tym, którzy do zginienia królów przywodzą.
Prz 31,4
Nie królom, o Lemuelu! nie królom należy pić wino, a nie panom bawić się napojem mocnym;
Prz 31,5
By snać pijąc nie zapomniał na ustawy, a nie odmienił spraw wszystkich ludzi uciśnionych.
Prz 31,6
Dajcie napój mocny ginącemu, a wino tym, którzy są ducha sfrasowanego.
Prz 31,7
Niech się napije, a zapomni ubóstwa swego, a na utrapienie swoje niech więcej nie wspomni.
Prz 31,8
Otwórz usta swe za niemym w sprawie wszystkich osądzonych na śmierć.
Prz 31,9
Otwórz usta swe, sądź sprawiedliwie, a podejmij się sprawy ubogiego i nędznego.
Prz 31,10
Któż znajdzie niewiastę stateczną, gdyż nad perły daleko większa jest cena jej?
Prz 31,11
Serce męża jej ufa jej, a na korzyściach schodzić mu nie będzie.
Prz 31,12
Dobrze mu czyni,a nie źle, po wszystkie dni żywota swego.
Prz 31,13
Szuka wełny i lnu, a pracuje ochotnie rękami swemi.
Prz 31,14
Podobna jest okrętom kupieckim; z daleka przywodzi żywność swoję.
Prz 31,15
I wstaje bardzo rano, a daje pokarm czeladzi swej, a obrok słuszny dziewkom swym.
Prz 31,16
Obmyśla rolę, i ujmuje ją; z zarobku rąk swoich szczepi winnice.
Prz 31,17
Przepasuje mocą biodra swe, a posila ramiona swoje.
Prz 31,18
Doświadcza, że jest dobra skrzętność jej, a nie gaśnie w nocy pochodnia jej.
Prz 31,19
Ręce swoje obraca do kądzieli, a palcami swemi trzyma wrzeciono.
Prz 31,20
Rękę swą otwiera ubogiemu, a ręce swoje wyciąga ku nędznemu.
Prz 31,21
Nie boi się o czeladź swoję czasu śniegu; albowiem wszystka czeladź jej obłoczy się w szatę dwoistą.
Prz 31,22
Kobierce sobie robi; płótno subtelne i szarłat jest odzieniem jej.
Prz 31,23
Znaczny jest w bramach mąż jej, gdy siedzi między starszymi ziemi.
Prz 31,24
Płótno robi, i sprzedaje, także pasy sprzedaje kupcowi.
Prz 31,25
Moc i przystojność jest odzieniem jej; nie frasuje się o czasy przyszłe.
Prz 31,26
Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej.
Prz 31,27
Dogląda rządu w domu swym, a chleba próżnując nie je.
Prz 31,28
Powstawszy synowie jej błogosławią jej; także i mąż jej chwali ją,
Prz 31,29
Mówiąc: Wiele niewiast grzecznie sobie poczynały; ale je ty przechodzisz wszystkie.
Prz 31,30
Omylna jest wdzięczność, i marna piękność; ale niewiasta, która się Pana boi, ta pochwały godna.
Prz 31,31
Dajcie jej z owocu ręku jej, a niechaj ją chwalą w bramach uczynki jej.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)