Zaloguj

Dz 27,14-38 · interlinia SBLGNT

Dz 27,14
Lecz niedługo potem uderzył na nie wiatr gwałtowny, który zowią Euroklidon.
Dz 27,15
A gdy był okręt porwany, a nie mógł się oprzeć wiatrowi, puściwszy się płynęliśmy.
Dz 27,16
A gdyśmy pod niektórą małą wysepkę przypłynęli, którą zowią Klauda, ledwieśmy mogli bacik zatrzymać.
Dz 27,17
Który wciągnąwszy, ratunku używali, podpasawszy okręt, a bojąc się, żeby nie wpadł na hak, spuściwszy żagle, tak płynęli.
Dz 27,18
A iż nami nawałności bardzo miotały, nazajutrz towary wyrzucili.
Dz 27,19
A trzeciego dnia rękami naszemi okrętowe naczynia wyrzuciliśmy.
Dz 27,20
Lecz gdy się ani słońce, ani gwiazdy przez wiele dni nie ukazały, a nawałność niemała nalegała, na ostatek odjęta była wszystka nadzieja, żebyśmy byli mogli być zachowani.
Dz 27,21
G4183 Πολλῆς Pollēs wielkiego przym. D. l.poj. ż. G5037 τε te i spój. G776 ἀσιτίας asitias postu rz. D. l.poj. ż. G5225 ὑπαρχούσης hyparchousēs trwającego cz. praes. akt. imiesł. D. l.poj. ż. G5119 τότε tote wtedy przysł. G2476 σταθεὶς statheis stanąwszy cz. aor. pass. imiesł. M. l.poj. m. G3588 ὁ ho ten rodz. M. l.poj. m. G3972 Παῦλος Paulos Paweł rz. M. l.poj. m. G1722 ἐν en w przyim. G3319 μέσῳ mesōi środku przym. C. l.poj. n. G846 αὐτῶν autōn nich zaim. D. l.mn. m. G3004 εἶπεν· eipen powiedział cz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj. G1210 Ἔδει Edei należało cz. impf. akt. ind. 3 os. l.poj. G3303 μέν, men wprawdzie spój. G5599 ὦ ō o wykrz. G435 ἄνδρες, andres mężowie rz. W. l.mn. m. G3980 πειθαρχήσαντάς peitharchēsantas posłuchawszy cz. aor. akt. imiesł. B. l.mn. m. G1473 μοι moi mnie zaim. C. l.poj. G3361 μὴ mē nie przysł. G321 ἀνάγεσθαι anagesthai wypływać cz. praes. pass. bezok. G575 ἀπὸ apo od przyim. G3588 τῆς tēs tej rodz. D. l.poj. ż. G2914 Κρήτης Krētēs Krety rz. D. l.poj. ż. G2770 κερδῆσαί kerdēsai zyskać cz. aor. akt. bezok. G5037 τε te i spój. G3588 τὴν tēn tę rodz. B. l.poj. ż. G5196 ὕβριν hybrin szkodę rz. B. l.poj. ż. G3778 ταύτην tautēn tę zaim. wsk. B. l.poj. ż. G2532 καὶ kai i spój. G3588 τὴν tēn tę rodz. B. l.poj. ż. G2209 ζημίαν. zēmian stratę rz. B. l.poj. ż.
A gdyśmy długo nie jedli, tedy Paweł stojąc w pośrodku ich rzekł: Mieliście zaprawdę, o mężowie! usłyszawszy mię, nie puszczać się od Krety, a tak ujść tej straty i zguby.
Dz 27,22
Lecz i teraz napominam was, abyście byli dobrej myśli; boć nie zginie z was żadna dusza, oprócz okrętu.
Dz 27,23
Albowiem stanął przy mnie tej nocy Anioł Boga tego, któregom ja jest i któremu służę;
Dz 27,24
Mówiąc: Nie bój się, Pawle! musisz stawiony być przed cesarzem, a oto darował ci Bóg wszystkich, którzy płyną z tobą.
Dz 27,25
Przetoż bądźcie dobrej myśli, mężowie! albowiem wierzę Bogu, że tak będzie, jako mi powiedziano.
Dz 27,26
A musimy opaść na niektórej wyspie.
Dz 27,27
A gdy przyszła noc czternasta, a myśmy się błąkali po morzu Adryjatyckiem, około północy zdało się żeglarzom, iż się im okazywała niektóra kraina.
Dz 27,28
Tedy spuściwszy sznur z ołowiem, znaleźli głębiej dwadzieścia sążni; a maluczko odpłynąwszy, zasię spuścili ołów i znaleźli piętnaście sążni.
Dz 27,29
A bojąc się, aby snać na miejsca ostre nie wpadli, zrzuciwszy cztery kotwice z steru, pragnęli, aby dzień był.
Dz 27,30
A gdy żeglarze myślili z okrętu uciec i spuścili bacik na morze, chcąc rzekomo od przodku okrętu zarzucać kotwice,
Dz 27,31
Rzekł Paweł setnikowi i żołnierzom: Jeźli ci nie zostaną w okręcie, wy zachowani być nie możecie.
Dz 27,32
Tedy żołnierze obcięli powrozy u bacika i dopuścili mu odpaść.
Dz 27,33
A między tem niż się rozedniało, napominał Paweł wszystkie, aby pokarm przyjęli, mówiąc: Dziś temu czternasty dzień, jako czekając trwacie bez pokarmu, nic nie jedząc.
Dz 27,34
Dlatego proszę was, abyście pokarm przyjęli; bo to służy ku zachowaniu waszemu, gdyż żadnego z was włos z głowy nie spadnie.
Dz 27,35
A to rzekłszy i chleb wziąwszy, podziękował Bogu przed wszystkimi i złamawszy począł jeść.
Dz 27,36
Zatem wszyscy będąc lepszej myśli i sami pokarm przyjmowali.
Dz 27,37
A było nas wszystkich dusz w okręcie dwieście siedmdziesiąt i sześć.
Dz 27,38
Będąc tem pokarmem nasyceni, ulżenie czynili okrętowi, wyrzucając zboże w morze.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)