Zaloguj

2 Sm 14,5-24 · interlinia LXX

2 Sm 14,5
I rzekł jej król: Cóż ci? A ona odpowiedziała: Zaistem ja niewiasta wdowa; bo mi mąż mój umarł:
2 Sm 14,6
A służebnica twoja miała dwóch synów, którzy się powadzili z sobą na polu; a gdy nie był, ktoby je rozwadził, a ranił jeden drugiego, i zabił go.
2 Sm 14,7
G2532 καὶ kai i C G3708 ἰδοὺ idou widzieć akt. C. G1881 ἐπανέστη epanestē powstać przeciw akt. G3650 ὅλη holē cały koni. G3588 ἡ hē ten rodz. aor. bezok. G3965 πατριὰ patria ród koni. G4314 πρὸς pros do P G3588 τὴν tēn ten rodz. aor. G1399 δούλην doulēn niewolnica akt. koni. G4675 σου sou ciebie zaim. praes. G2532 καὶ kai i C G2036 εἶπαν eipan powiedzieć akt. G1325 δὸς dos dawać akt. C. G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G3815 παίσαντα paisanta bawić się akt. G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G80 ἀδελφὸν adelphon brat akt. koni. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G2289 θανατώσομεν thanatōsomen zabijać V.FAI1P G846 αὐτὸν auton on zaim. wsk. G473 ἀντὶ anti zamiast P G3588 τῆς tēs ten rodz. aor. G5590 ψυχῆς psychēs dusza koni. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G80 ἀδελφοῦ adelphou brat koni. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G3739 οὗ hou który zaim. wzgl. G615 ἀπέκτεινεν apekteinen zabijać akt. G2532 καὶ kai i C G1808 ἐξαροῦμεν exaroumen usunąć V.FAI1P G2532 καί kai i C G1065 γε ge wprawdzie X G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G2818 κληρονόμον klēronomon dziedzic akt. koni. G5216 ὑμῶν hymōn wasz zaim. praes. G2532 καὶ kai i C G4570 σβέσουσιν sbesousin gasić V.FAI3P G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G440 ἄνθρακά anthraka węgiel akt. koni. G3450 μου mou mnie zaim. praes. G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G2641 καταλειφθέντα kataleiphthenta zostawiać akt. imiesł. G5620 ὥστε hōste tak że C G3361 μὴ mē nie D G5087 θέσθαι thesthai kłaść akt. M. G3588 τῷ tōi ten rodz. aor. imp. G435 ἀνδρί andri mężczyzna koni. G3450 μου mou mnie zaim. praes. G2640 κατάλειμμα kataleimma resztka akt. koni. M. G2532 καὶ kai i C G3686 ὄνομα onoma imię akt. koni. M. G1909 ἐπὶ epi na P G4383 προσώπου prosōpou twarz koni. M. G3588 τῆς tēs ten rodz. aor. G1093 γῆς gēs ziemia koni.
A oto, powstawszy wszystka rodzina przeciw służebnicy twojej, mówią: Wydaj tego, który zabił brata swego, że go zabijemy za duszę brata jego, którego zamordował, owszem zgładzimy i dziedzica; a tak zagaszą iskierkę moję, która pozostała, aby nie z ostawili mężowi memu imienia i szczątku na ziemi.
2 Sm 14,8
Tedy rzekł król do niewiasty: Idź do domu twego, a ja skażę za tobą.
2 Sm 14,9
I odpowiedziała niewiasta Tekuicka królowi: Królu, panie mój, niech będzie na mnie ta nieprawość, i na dom ojca mego; ale król i stolica jego niech będzie niewinna.
2 Sm 14,10
I rzekł król: Będzieli kto mówił przeciwko tobie, przywiedź go do mnie, a potem nie tknie się ciebie więcej.
2 Sm 14,11
Tedy ona rzekła: Wspomnij proszę, królu, na Pana Boga twego, aby się nie mnożyli mściciele krwi na zgubę, a nie zgładzili syna mego. I odpowiedział: Jako żywy Pan, że nie spadnie i najmniejszy włos syna twego na ziemię.
2 Sm 14,12
Zatem rzekła niewiasta: Niech przemówi proszę służebnica twoja do króla, pana mego, słowo. A on rzekł: Mów.
2 Sm 14,13
Rzekła tedy niewiasta: I czemużeś umyślił podobną rzecz przeciw ludowi Bożemu? albowiem król mówi to słowo, jakoby był winny, ponieważ nie chcesz przywrócić, królu, wygnańca swego.
2 Sm 14,14
Wszyscy umieramy, a jesteśmy jako wody rozlane po ziemi, które nie mogą być zebrane; lecz jemu Bóg nie odjął żywota, ale pewnie umyślił, aby nie wyganiał od siebie wygnańca.
2 Sm 14,15
A teraz, żem przyszła mówić do króla, pana mego, te słowa, przyczyną jest, że mię postraszył lud; przetoż rzekła służebnica twoja: Będę teraz mówiła do króla, snać co uczyni król na prośbę służebnicy swojej.
2 Sm 14,16
Albowiem usłyszy to król, i wybawi służebnicę swoję z rąk męża, który wygładzić chce mnie, i syna mego społem, z dziedzictwa Bożego.
2 Sm 14,17
Rzekła też służebnica twoja: Wżdyć mi będzie słowo króla, pana mego, ku pociesze; albowiem jako Anioł Boży, tak jest król, pan mój, słuchając dobrego i złego, a Pan Bóg twój niech będzie z tobą.
2 Sm 14,18
A odpowiadając król rzekł do niewiasty: Proszę nie taj przedemną tego, o co się spytam. I rzekła niewiasta: Mów proszę, królu, panie mój.
2 Sm 14,19
G2532 καὶ kai i C G2036 εἶπεν eipen powiedzieć akt. G3588 ὁ ho ten rodz. aor. bezok. G935 βασιλεύς basileus król koni. G3361 μὴ mē nie D G3588 ἡ hē ten rodz. aor. bezok. G5495 χεὶρ cheir ręka koni. · Ιωαβ Iōab · koni. G1722 ἐν en w P G3956 παντὶ panti wszyscy koni. G3778 τούτῳ toutōi ten zaim. wsk. imp. G3326 μετὰ meta z P G4675 σοῦ sou ciebie zaim. praes. G2532 καὶ kai i C G2036 εἶπεν eipen powiedzieć akt. G3588 ἡ hē ten rodz. aor. bezok. G1135 γυνὴ gynē kobieta koni. G3588 τῷ tōi ten rodz. aor. imp. G935 βασιλεῖ basilei król koni. G2198 ζῇ zēi żyć pass. G3588 ἡ hē ten rodz. aor. bezok. G5590 ψυχή psychē dusza koni. G4675 σου sou ciebie zaim. praes. G2962 κύριέ kyrie pan koni. G3450 μου mou mnie zaim. praes. G935 βασιλεῦ basileu król koni. G1487 εἰ ei jeśli C G1510 ἔστιν estin być pass. G1519 εἰς eis do P G3588 τὰ ta ten rodz. aor. G1188 δεξιὰ dexia prawy akt. imiesł. M. G2228 ἢ ē lub C G1519 εἰς eis do P G3588 τὰ ta ten rodz. aor. G710 ἀριστερὰ aristera lewy akt. imiesł. M. G1537 ἐκ ek z P G3956 πάντων pantōn wszyscy imiesł. G3739 ὧν hōn który zaim. wzgl. G2980 ἐλάλησεν elalēsen mówić akt. G3588 ὁ ho ten rodz. aor. bezok. G2962 κύριός kyrios pan koni. G3450 μου mou mnie zaim. praes. G3588 ὁ ho ten rodz. aor. bezok. G935 βασιλεύς basileus król koni. G3754 ὅτι hoti że C G3588 ὁ ho ten rodz. aor. bezok. G1401 δοῦλός doulos niewolnik koni. G4675 σου sou ciebie zaim. praes. · Ιωαβ Iōab · koni. G846 αὐτὸς autos on zaim. wsk. bezok. G1781 ἐνετείλατό eneteilato rozkazywać akt. G3427 μοι moi mnie zaim. praes. imp. G2532 καὶ kai i C G846 αὐτὸς autos on zaim. wsk. bezok. G5087 ἔθετο etheto kłaść akt. G1722 ἐν en w P G3588 τῷ tōi ten rodz. aor. imp. G4750 στόματι stomati usta koni. M. G3588 τῆς tēs ten rodz. aor. G1399 δούλης doulēs niewolnica koni. G4675 σου sou ciebie zaim. praes. G3956 πάντας pantas wszyscy akt. imiesł. G3588 τοὺς tous ten rodz. aor. G3056 λόγους logous słowo akt. imiesł. G3778 τούτους toutous ten zaim. wsk.
Tedy rzekł król: Izali ty tego wszystkiego nie czynisz z naprawy Joabowej? I odpowiedziała niewiasta, i rzekła: Jako żyje dusza twoja, królu, panie mój, że nie można uchylić się ani na prawo, ani na lewo od wszystkiego, co mówił król, pan mój; albowiem sługa twój Joab, on mi to rozkazał, i on nauczył służebnicy twojej tych wszystkich słów.
2 Sm 14,20
Żem odmieniła sposób tej mowy, sprawił to sługa twój Joab; lecz pan mój mądry jest, jako jest mądry Anioł Boży, wiedząc wszystko, co się dzieje na ziemi.
2 Sm 14,21
Przetoż rzekł król do Joaba: Otom teraz to uczynił. Idźże a przywróć dziecię me Absaloma.
2 Sm 14,22
G2532 καὶ kai i C G4098 ἔπεσεν epesen padać akt. · Ιωαβ Iōab · koni. G1909 ἐπὶ epi na P G4383 πρόσωπον prosōpon twarz akt. koni. M. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G1909 ἐπὶ epi na P G3588 τὴν tēn ten rodz. aor. G1093 γῆν gēn ziemia akt. koni. G2532 καὶ kai i C G4352 προσεκύνησεν prosekynēsen oddawać cześć akt. G2532 καὶ kai i C G2127 εὐλόγησεν eulogēsen błogosławić akt. G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G935 βασιλέα basilea król akt. koni. G2532 καὶ kai i C G2036 εἶπεν eipen powiedzieć akt. · Ιωαβ Iōab · koni. G4594 σήμερον sēmeron dzisiaj D G1097 ἔγνω egnō poznawać akt. G3588 ὁ ho ten rodz. aor. bezok. G1401 δοῦλός doulos niewolnik koni. G4675 σου sou ciebie zaim. praes. G3754 ὅτι hoti że C G2147 εὗρον heuron znajdować akt. G5485 χάριν charin łaska akt. koni. G1722 ἐν en w P G3788 ὀφθαλμοῖς ophthalmois oko imiesł. G4675 σου sou ciebie zaim. praes. G2962 κύριέ kyrie pan koni. G3450 μου mou mnie zaim. praes. G935 βασιλεῦ basileu król koni. G3754 ὅτι hoti że C G4160 ἐποίησεν epoiēsen czynić akt. G3588 ὁ ho ten rodz. aor. bezok. G2962 κύριός kyrios pan koni. G3450 μου mou mnie zaim. praes. G3588 ὁ ho ten rodz. aor. bezok. G935 βασιλεὺς basileus król koni. G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G3056 λόγον logon słowo akt. koni. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G1401 δούλου doulou niewolnik koni. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk.
I upadł Joab obliczem swem na ziemię, a pokłoniwszy się błogosławił królowi, i rzekł Joab: Dziś poznał sługa twój, żem znalazł łaskę w oczach twoich, królu, panie mój, ponieważ uczynił król zadość prośbie sługi swego.
2 Sm 14,23
Wstał tedy Joab, a szedł do Giessur, i przywiódł Absaloma do Jeruzalemu.
2 Sm 14,24
I rzekł król: Niech się wróci do domu swego, ale oblicza mego niech nie widzi. A tak wrócił się Absalom do domu swego, ale oblicza królewskiego nie widział.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)