Zaloguj

1 Sm 30,1-31 · interlinia WLC

1 Sm 30,1
A gdy się wrócił Dawid i mężowie jego do Sycelegu, był dzień trzeci, jako Amalekitowie wtargnęli byli na południe, i do Sycelegu, a zburzyli Syceleg, i spalili go ogniem.
1 Sm 30,2
I pobrali w niewolę niewiasty, które były w nim; od najmniejszego aż do wielkiego, nie zabili nikogo, ale tylko pojmali, i odeszli drogą swą.
1 Sm 30,3
A gdy przyszedł Dawid i mężowie jego do miasta, oto, spalone było ogniem, a żony ich, i syny ich, i córki ich w niewolę zabrano.
1 Sm 30,4
Tedy podniósł Dawid, i lud, który był z nim, głos swój, i płakali, aż im siły do płaczu nie stało.
1 Sm 30,5
Obiedwie też żony Dawidowe były wzięte w niewolą: Achinoam Jezreelitka, i Abigail, przedtem żona Nabalowa z Karmelu.
1 Sm 30,6
I był utrapiony Dawid bardzo; bo się zmawiał lud ukamionować go, gdyż gorzkości pełna była dusza wszystkiego ludu, każdego dla synów swych, i dla córek swych; wszakże Dawid zmocnił się w Panu, Bogu swoim.
1 Sm 30,7
Tedy rzekł Dawid do Abijatara kapłana, syna Achimelechowego: Weźmij proszę dla mnie efod; i wziął Abijatar efod dla Dawida.
1 Sm 30,8
A tak się Dawid radził Pana, mówiąc; Mamli gonić to wojsko, i dogonięli go? A Pan mu rzekł: Goń; bo zapewne ich dogonisz, i zapewne odbijesz plon.
1 Sm 30,9
Szedł tedy Dawid, sam i one sześć set mężów, które miał z sobą, a przyszli aż do potoku Besor; a niektórzy pozostali.
1 Sm 30,10
I gonił je Dawid, sam i cztery sta mężów; bo pozostało było dwieście mężów spracowanych, a nie poszli za potok Besor.
1 Sm 30,11
I znaleźli męża Egipczanina na polu, a przywiedli go do Dawida, i dali mu chleba, i jadł; dali mu też wody, i pił;
1 Sm 30,12
Dali mu także i wiązankę fig i dwie gronie rodzynków. Jadł tedy, i wrócił się duch jego weń; bo nie jadł chleba, ani pił wody przez trzy dni i przez trzy nocy.
1 Sm 30,13
I rzekł do niego Dawid: Czyjeś ty? a skądeś? Który odpowiedział: jestem rodem z Egiptu, sługa męża Amalekity, i zostawił mię pan mój, żem się rozniemógł dziś trzeci dzień.
1 Sm 30,14
Wtargnęliśmy byli na południe do Cerety i do Juda, i na południe do Kaleb, i spaliliśmy Syceleg ogniem.
1 Sm 30,15
I rzekł mu Dawid: Mógłżebyś mię dowieść do tego wojska? Który rzekł: Przysięż mi przez Boga, iż mię nie zabijesz, ani mię wydasz w rękę pana mego; tedy cię nawiodę na to wojsko.
1 Sm 30,16
Nawiódł go tedy; a oto, oni leżeli po wszystkiej onej ziemi, jedząc i pijąc, i weseląc się ze wszystkich korzyści wielkich, które byli zabrali z ziemi Filistyńskiej, i z ziemi Judzkiej.
1 Sm 30,17
Przetoż bił je Dawid od wieczora aż do wieczora dnia drugiego, tak iż z nich żaden nie uszedł, oprócz czterech set młodzieńców, którzy wsiadłszy na wielbłądy, uciekli.
1 Sm 30,18
A tak odjął Dawid wszystko, co byli pobrali Amalekitowie, i dwie żony swoje odjął też Dawid;
1 Sm 30,19
Tak iż im nic nie zginęło od mała aż do wiela, i aż do synów, i córek, i do korzyści, i aż do wszystkiego, cokolwiek im zabrali, wszystko zasię przywiódł Dawid.
1 Sm 30,20
Przytem zabrał Dawid wszystkie trzody i stada, które gnano przed bydłem jego, i mówiono: Toć jest korzyść Dawidowa.
1 Sm 30,21
H935 וַיָּבֹ֣א i przyszedł spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H1732 דָוִ֗ד Dawid im. wł. H413 אֶל do przyim. H3967 מָאתַ֨יִם dwustu licz. m./ż. l.podw. abs. H376 הָאֲנָשִׁ֜ים mężów rodz. + rz. m. l.mn. abs. H834a אֲשֶֽׁר którzy part. wzgl. H6296 פִּגְּר֣וּ osłabli cz. Piel perf. 3 os. wsp. l.mn. H3212 מִלֶּ֣כֶת od chodzenia przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H310a אַחֲרֵ֣י za przyim. H1732 דָוִ֗ד Dawidem im. wł. H3427 וַיֹּֽשִׁיבֻם֙ i posadził ich spój. + cz. Hifil wajjiqtol 3 os. m. l.mn. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn. H5158a בְּנַ֣חַל nad potokiem przyim. + rz. m. l.poj. konstr. H1308 הַבְּשׂ֔וֹר Besor rodz. + im. wł. H3318 וַיֵּֽצְאוּ֙ i wyszli spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.mn. H7122 לִקְרַ֣את na spotkanie przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H1732 דָּוִ֔ד Dawida im. wł. H7122 וְלִקְרַ֖את i na spotkanie spój. + przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H5971a הָעָ֣ם ludu rodz. + rz. m. l.poj. abs. H834a אֲשֶׁר który part. wzgl. H854 אִתּ֑וֹ z nim przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H5066 וַיִּגַּ֤שׁ i przystąpił spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H1732 דָּוִד֙ Dawid im. wł. H853 אֶת - ozn. dop. H5971a הָעָ֔ם lud rodz. + rz. m. l.poj. abs. H7592 וַיִּשְׁאַ֥ל i zapytał spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. · לָהֶ֖ם ich przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn. H7965 לְשָׁלֽוֹם o pokój przyim. + rz. m. l.poj. abs.
I przyszedł Dawid do onych dwóch set mężów, którzy byli spracowani, że nie mogli iść za Dawidem, którym był kazał zostać u potoku Besor, którzy wyszli przeciw Dawidowi i przeciw ludowi, który z nim był; a przystąpiwszy Dawid do ludu, pozdrowił je spokojnie.
1 Sm 30,22
H6030b וַיַּ֜עַן i odpowiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H3605 כָּל każdy rz. m. l.poj. konstr. H376 אִֽישׁ mąż rz. m. l.poj. abs. H7451a רָ֣ע zły przym. m. l.poj. abs. H1100 וּבְלִיַּ֗עַל i niegodziwy spój. + rz. m. l.poj. abs. H376 מֵֽהָאֲנָשִׁים֮ z mężów przyim. + rodz. + rz. m. l.mn. abs. H834a אֲשֶׁ֣ר którzy part. wzgl. H1980 הָלְכ֣וּ chodzili cz. Qal perf. 3 os. wsp. l.mn. H5973a עִם z przyim. H1732 דָּוִד֒ Dawidem im. wł. H559 וַיֹּאמְר֗וּ i mówili spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.mn. H3282 יַ֚עַן ponieważ spój. H834a אֲשֶׁ֣ר że part. wzgl. H3808 לֹֽא nie przecz. H1980 הָלְכ֣וּ chodzili cz. Qal perf. 3 os. wsp. l.mn. H5973a עִמִּ֔י ze mną przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H3808 לֹֽא nie przecz. H5414 נִתֵּ֣ן damy cz. Qal impf. 1 os. wsp. l.mn. · לָהֶ֔ם im przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn. H7998 מֵהַשָּׁלָ֖ל z łupu przyim. + rodz. + rz. m. l.poj. abs. H834a אֲשֶׁ֣ר który part. wzgl. H5337 הִצַּ֑לְנוּ ocaliliśmy cz. Hifil perf. 1 os. wsp. l.mn. H3588b כִּֽי bo spój. H518b אִם jeśli spój. H376 אִ֤ישׁ każdy rz. m. l.poj. abs. H853 אֶת - ozn. dop. H802 אִשְׁתּוֹ֙ żonę jego rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H853 וְאֶת i spój. + ozn. dop. H1121a בָּנָ֔יו synów jego rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H5090a וְיִנְהֲג֖וּ i niech popędzą spój. + cz. Qal impf. 3 os. m. l.mn. H3212 וְיֵלֵֽכוּ i niech odejdą spój. + cz. Qal impf. 3 os. m. l.mn.
A odpowiadając wszyscy mężowie źli i niepobożni, którzy chodzili z Dawidem, rzekli: Ponieważ ci nie chodzili z nami, nie damy im z łupów, któreśmy odjęli, tylko każdemu żonę jego, i syny jego; te wziąwszy, niech odejdą.
1 Sm 30,23
Tedy rzekł Dawid: Nie uczynicie tak, bracia moi, z tem, co nam dał Pan, który nas strzegł, a podał wojsko, które było wyszło przeciwko nam, w ręce nasze.
1 Sm 30,24
I któż was w tem usłucha? Bo jaki dział tego, który wyszedł na wojnę, taki dział i tego, który został przy tłomokach; równo się podzielą.
1 Sm 30,25
I stało się od onego dnia i napotem, że uchwalono to prawo i ten zwyczaj w Izraelu, aż do dnia tego.
1 Sm 30,26
A tak przyszedł Dawid do Sycelega, i posłał z onego łupu starszym w Juda, przyjaciołom swym, mówiąc: Oto macie błogosławieństwo z korzyści nieprzyjaciół Pańskich:
1 Sm 30,27
Tym, co byli w Betel, i co w Ramacie na południe, i co byli w Gieter,
1 Sm 30,28
I co byli w Aroer, i co byli w Sefamot, i co byli w Estamo;
1 Sm 30,29
I co byli w Racha, i co byli w miastach Jerameel, i co byli w miastach Ceni,
1 Sm 30,30
I co byli w Horma, i co byli w Chorasan, i co byli w Atach,
1 Sm 30,31
I co byli w Hebronie, i co byli na wszystkich miejscach, kędy przemieszkiwał Dawid, sam i mężowie jego.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)