Zaloguj

Hi 33 · interlinia WLC

Hi 33,1
A przetoż, Ijobie! słuchaj proszę mów moich, a wszystkie słowa moje przyjmij w uszy.
Hi 33,2
Oto teraz otworzę usta moje, a język mój będzie mówił w podniebieniu mojem.
Hi 33,3
Szczerością serca mego będą słowa moje, a czyste zdania wargi moje mówić będą.
Hi 33,4
Duch Boży uczynił mię, a tchnienie Wszechmocnego ożywiło mię.
Hi 33,5
Możeszli, odpowiedz mi; sporządź się, a stań przeciwko mnie.
Hi 33,6
Oto ja według słów twoich odpowiem ci za Boga, chociażem ja też z błota utworzony.
Hi 33,7
Oto strach mój nie zatrwoży cię, a ręka moja nie obciąży cię.
Hi 33,8
A wszakżeś rzekł w uszy moje, i słyszałem głos słów moich.
Hi 33,9
Czystym ja bez przestępstwa; niewinnym ja, i nie masz we mnie nieprawości.
Hi 33,10
Oto znajduje Bóg przyczyny przeciwko mnie, a poczytuje mię za nieprzyjaciela swego.
Hi 33,11
Podaje w okowy nogi moje, a podstrzega wszystkich ścieżek moich.
Hi 33,12
Otości na to tak odpowiadam: W tem nie jesteś sprawiedliwy; bo większy jest Bóg, niż człowiek.
Hi 33,13
Przeczże się z nim spierasz, żeć wszystkich spraw swoich nie objawia?
Hi 33,14
Wszak Bóg mówi i raz i drugi, a człowiek tego nie uważa.
Hi 33,15
We śnie w widzeniu nocnem, gdy twardy sen przypada na ludzie gdy śpią na łożu:
Hi 33,16
Tedy otwiera ucho ludzkie, a to, czem ich ćwiczy, pieczętuje,
Hi 33,17
Aby człowieka odwiódł od złej sprawy jego, i pychę od męża aby odjął;
Hi 33,18
Aby zahamował duszę jego od dołu, a żywot jego aby na miecz nie trafił.
Hi 33,19
Każe go też boleścią na łożu jego, a we wszystkich kościach jego ciężką niemocą.
Hi 33,20
Tak, że sobie żywot jego chleb obrzydzi, a dusza jego pokarm wdzięczny.
Hi 33,21
Zniszczeje znacznie ciało jego, i wysadzą się kości jego, których nie widać było;
Hi 33,22
I przybliża się do grobu dusza jego a żywot jego do rzeczy śmierć przynoszących.
Hi 33,23
Jeźli będzie u niego jaki Anioł wymowny, jeden z tysiąca, aby opowiedział człowiekowi powinność jego:
Hi 33,24
Tedy się nad nim Bóg zmiłuje, a rzecze: Wybaw go, aby nie zstępował do grobu, bom znalazł ubłaganie.
Hi 33,25
I odmłodnieje ciało jego jako dziecięce, a nawróci się do dni młodości swojej.
Hi 33,26
Będzie się modlił Bogu, i przyjmie go łaskawie, i ogląda z weselem oblicze jego, i przywróci człowiekowi sprawiedliwość jego;
Hi 33,27
Który poglądając na ludzi, rzecze: Zgrzeszyłem był, i co było prawego, podwróciłem; ale mi to nie było pożyteczno.
Hi 33,28
Lecz Bóg wybawił duszę moję, aby nie zstąpiła do dołu, a żywot mój aby oglądał światłość.
Hi 33,29
Oto wszystko to czyni Bóg po dwakroć i po trzykroć z człowiekiem,
Hi 33,30
Aby odwrócił duszę jego od dołu, a żeby oświecon był światłością żyjących.
Hi 33,31
Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił.
Hi 33,32
Wszakże maszli co mówić, a odpowiedzże mi; mów, bobym cię rad usprawiedliwił.
Hi 33,33
A jeźli niemasz, słuchajże mię, a nauczę cię mądrości.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)