Zaloguj

Sdz 19 · interlinia WLC

Sdz 19,1
I stało się w one dni, gdy króla nie było w Izraelu, że mąż niektóry Lewita, mieszkający przy stronie góry Efraim, pojął sobie żonę założnicę z Betlehem Juda.
Sdz 19,2
A bawiła się nierządem przy nim założnica jego; potem odeszła od niego do domu ojca swego, do Betlehem Juda; i była tam u niego przez cztery miesiące.
Sdz 19,3
H6965b וַיָּ֨קָם i wstał spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H376 אִישָׁ֜הּ mąż jej rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H3212 וַיֵּ֣לֶךְ i poszedł spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H310a אַחֲרֶ֗יהָ za nią przyim. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H1696 לְדַבֵּ֤ר aby mówić przyim. + cz. Piel bezok. konstr. H5921a עַל do przyim. H3820a לִבָּהּ֙ serca jej rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H7725 להשיבו aby ją zawrócić przyim. + cz. Hifil bezok. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H5288 וְנַעֲר֥וֹ a sługa jego spój. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H5973a עִמּ֖וֹ z nim przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H6776 וְצֶ֣מֶד i para spój. + rz. m. l.poj. konstr. H2543 חֲמֹרִ֑ים osłów rz. m./ż. l.mn. abs. H935 וַתְּבִיאֵ֨הוּ֙ i wprowadziła go spój. + cz. Hifil wajjiqtol 3 os. ż. l.poj. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H1004b בֵּ֣ית do domu rz. m. l.poj. konstr. H1 אָבִ֔יהָ ojca jej rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H7200 וַיִּרְאֵ֨הוּ֙ i zobaczył go spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H1 אֲבִ֣י ojciec rz. m. l.poj. konstr. H5291 הַֽנַּעֲרָ֔ה dziewczyny rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H8055 וַיִּשְׂמַ֖ח i ucieszył się spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H7125 לִקְרָאתֽוֹ na spotkanie jego przyim. + cz. Qal bezok. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.
Wstawszy tedy mąż jej, szedł za nią, aby ją ubłagawszy zasię ją przywiódł, mając z sobą sługę swego, i parę osłów. Tedy ona wwiodła go w dom ojca swego, którego gdy ujrzał ojciec onej dziewki, radował się z przyjścia jego.
Sdz 19,4
I przyjął go wdzięcznie świekier jego, ojciec dziewki onej, a mieszkał u niego, przez trzy dni, i jedli i pili i nocowali tam.
Sdz 19,5
A dnia czwartego, gdy wstali bardzo rano, wstał i on, aby odszedł. Ale rzekł ojciec onej dziewki do zięcia swego: Posil serce twoje trochą chleba, a potem pójdziecie.
Sdz 19,6
Tedy siedli i jedli oboje wespół, i napili się. Zatem rzekł ojciec onej dziewki do męża jej: Zostań proszę, a przenocuj tu, i bądź dobrej myśli.
Sdz 19,7
A gdy wstał on mąż, chcąc przecię iść w drogę, gwałtem przymusił go świekier jego, iż się wróciwszy został tam na noc.
Sdz 19,8
Wstał potem bardzo rano dnia piątego, chcąc iść; ale mówił ojciec onej dziewki: Posil proszę serce twoje; i zabawili się, aż się dzień nachylił, a jedli oba społu.
Sdz 19,9
H6965b וַיָּ֤קָם i wstał spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H376 הָאִישׁ֙ mąż rodz. + rz. m. l.poj. abs. H3212 לָלֶ֔כֶת aby iść przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H1931 ה֥וּא on zaim. os. 3 os. m. l.poj. H6370 וּפִילַגְשׁ֖וֹ i konkubina jego spój. + rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H5288 וְנַעֲר֑וֹ i sługa jego spój. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H559 וַיֹּ֣אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. · ל֣וֹ do niego przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H2859a חֹתְנ֣וֹ teść jego cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H1 אֲבִ֣י ojciec rz. m. l.poj. konstr. H5291 הַֽנַּעֲרָ֡ה dziewczyny rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H2009 הִנֵּ֣ה oto part. wsk. H4994 נָא֩ proszę part. zach. H7503 רָפָ֨ה osłabł cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H3117 הַיּ֜וֹם dzień rodz. + rz. m. l.poj. abs. H6150 לַעֲרֹ֗ב aby się ściemniło przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H3885a לִֽינוּ nocujcie cz. Qal rozk. 2 os. m. l.mn. H4994 נָ֞א proszę part. zach. H2009 הִנֵּ֨ה oto part. wsk. H2583 חֲנ֤וֹת nocleg cz. Qal bezok. konstr. H3117 הַיּוֹם֙ dzień rodz. + rz. m. l.poj. abs. H3885a לִ֥ין nocuj cz. Qal rozk. 2 os. m. l.poj. H6311 פֹּה֙ tu przysł. H3190 וְיִיטַ֣ב i będzie dobre spój. + cz. Qal impf. 3 os. m. l.poj. H3824 לְבָבֶ֔ךָ serce twoje rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H7925 וְהִשְׁכַּמְתֶּ֤ם i wstaniecie spój. + cz. Hifil weqatal 2 os. m. l.mn. H4279 מָחָר֙ jutro rz. m. l.poj. abs. H1870 לְדַרְכְּכֶ֔ם do drogi waszej przyim. + rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.mn. H1980 וְהָלַכְתָּ֖ i pójdziesz spój. + cz. Qal weqatal 2 os. m. l.poj. H168 לְאֹהָלֶֽךָ do namiotu twego przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj.
Wstał tedy on mąż, aby szedł sam i założnica jego, i sługa jego, któremu rzekł świekier jego, ojciec onej dziewki: Oto się już dzień nachylił ku wieczorowi, przenocujcież tu proszę; oto schodzi dzień, przenocuje tu, a bądź dobrej myśli, a jutro rano wyprawicie się w drogę swą, i pójdziesz do przybytku twego.
Sdz 19,10
Tedy on mąż nie chciał zostać na noc, ale wstał i odszedł, a przyszedł aż ku Jebus, (które jest Jeruzalem) mając z sobą dwóch osłów z brzemiony, i założnicę swoję.
Sdz 19,11
A gdy byli blisko Jebus, a dzień się już bardzo nachylił, tedy rzekł sługa do pana swego: Pójdź proszę, a wstąpmy do tego miasta Jebuzejczyków, i przenocujmy w niem.
Sdz 19,12
Któremu odpowiedział pan jego: Nie wstępujmy do miasta cudzoziemców, które nie jest z synów Izraelskich, ale idźmy aż do Gabaa.
Sdz 19,13
Nadto rzekł do sługi swego: Pójdź, abyśmy przyszli na jedno z tych miejsc, i przenocowali albo w Gabaa albo w Rama.
Sdz 19,14
A minąwszy poszli: i zaszło im słońce u Gabaa, które jest pokolenia Benjaminowego.
Sdz 19,15
I udali się tam, aby wszedłszy przenocowali w Gabaa; a gdy wszedł, usiadł na ulicy w mieście, przeto że nie był, kto by je przyjął w dom i przenocował.
Sdz 19,16
A oto, mąż stary szedł od roboty swojej z pola w wieczór; a ten mąż był z góry Efraim, będąc przychodniem w Gabaa, ale ludzie miejsca onego byli synowie Jemini.
Sdz 19,17
Ten podniósłszy oczy swe ujrzał męża onego podróżnego na ulicy miasta, i rzekł do niego starzec: Dokąd idziesz, i skądeś przyszedł?
Sdz 19,18
Któremu on odpowiedział: Idziemy z Betlehem Juda aż ku stronie góry Efraimowej, skądem jest; bom chodził do Betlehem Judskiego; a teraz idę do domu Pańskiego, ale nie masz nikogo, coby mię przyjął w dom;
Sdz 19,19
Choć i plewy i siano mam dla osłów naszych, także chleb i wino mam dla siebie i dla służebnicy twej i dla sługi, który jest ze mną, sługą twoim; nie mam niedostatku z żadnej rzeczy.
Sdz 19,20
Tedy mu rzekł on mąż stary: Nie frasuj się; czegoćkolwiek nie dostanie, to ja opatrzę; tylko na ulicy nie zostawaj przez noc.
Sdz 19,21
Wwiódł go tedy do domu swego, i dał osłom obrok; potem umywszy nogi swoje, jedli i pili.
Sdz 19,22
H1992 הֵמָּה֮ oni zaim. os. 3 os. m. l.mn. H3190 מֵיטִיבִ֣ים rozweselali cz. Hifil imiesł. czyn. m. l.mn. abs. H853 אֶת - ozn. dop. H3820a לִבָּם֒ serce swoje rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn. H2009 וְהִנֵּה֩ i oto spój. + part. wsk. H376 אַנְשֵׁ֨י ludzie rz. m. l.mn. konstr. H5892b הָעִ֜יר miasta rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H376 אַנְשֵׁ֣י ludzie rz. m. l.mn. konstr. H1121a בְנֵֽי synowie rz. m. l.mn. konstr. H1100 בְלִיַּ֗עַל Beliala rz. m. l.poj. abs. H5437 נָסַ֨בּוּ֙ otoczyli cz. Nifal perf. 3 os. wsp. l.mn. H853 אֶת - ozn. dop. H1004b הַבַּ֔יִת dom rodz. + rz. m. l.poj. abs. H1849 מִֽתְדַּפְּקִ֖ים dobijający się cz. Hitpael imiesł. czyn. m. l.mn. abs. H5921a עַל do przyim. H1817c הַדָּ֑לֶת drzwi rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H559 וַיֹּאמְר֗וּ i powiedzieli spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.mn. H413 אֶל do przyim. H376 הָ֠אִישׁ męża rodz. + rz. m. l.poj. abs. H1167 בַּ֣עַל pana rz. m. l.poj. konstr. H1004b הַבַּ֤יִת domu rodz. + rz. m. l.poj. abs. H2205 הַזָּקֵן֙ starego rodz. + przym. m. l.poj. abs. H559 לֵאמֹ֔ר mówiąc przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H3318 הוֹצֵ֗א wyprowadź cz. Hifil rozk. 2 os. m. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H376 הָאִ֛ישׁ męża rodz. + rz. m. l.poj. abs. H834a אֲשֶׁר który part. wzgl. H935 בָּ֥א przyszedł cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H413 אֶל do przyim. H1004b בֵּיתְךָ֖ domu twego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H3045 וְנֵדָעֶֽנּוּ i poznamy go spój. + cz. Qal impf. 1 os. wsp. l.mn. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.
A gdy rozweselili serce swoje, oto, mężowie miasta tego, mężowie niepobożni, obstąpili dom, kołacąc we drzwi, i rzekli do gospodarza domu onego, do męża starego, mówiąc: Wywiedź męża, który wszedł w dom twój, abyśmy go poznali.
Sdz 19,23
A wyszedłszy do nich on mąż, gospodarz domu, rzekł im: Nie tak bracia moi: nie czyńcie proszę tej złości, gdyż wszedł ten mąż do domu mego, nie czyńcież tej sprosności.
Sdz 19,24
Oto córka moja panna, i założnica jego, wywiodę je zaraz, że je obelżycie, a uczynicie z niemi, co się wam będzie dobrego zdało; tylko mężowi temu nie czyńcie tej zelżywości.
Sdz 19,25
H3808 וְלֹֽא i nie spój. + przecz. H14 אָב֤וּ chcieli cz. Qal perf. 3 os. wsp. l.mn. H376 הָאֲנָשִׁים֙ mężowie rodz. + rz. m. l.mn. abs. H8085 לִשְׁמֹ֣עַֽ słuchać przyim. + cz. Qal bezok. konstr. · ל֔וֹ go przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H2388 וַיַּחֲזֵ֤ק i pochwycił spój. + cz. Hifil wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H376 הָאִישׁ֙ mąż rodz. + rz. m. l.poj. abs. H6370 בְּפִ֣ילַגְשׁ֔וֹ konkubinę swoją przyim. + rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3318 וַיֹּצֵ֥א i wyprowadził spój. + cz. Hifil wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H413 אֲלֵיהֶ֖ם do nich przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn. H2351 הַח֑וּץ na zewnątrz rodz. + rz. m. l.poj. abs. H3045 וַיֵּדְע֣וּ i poznali spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.mn. H853 א֠וֹתָהּ ją ozn. dop. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H5953a וַיִּֽתְעַלְּלוּ i znęcali się spój. + cz. Hitpael wajjiqtol 3 os. m. l.mn. · בָ֤הּ nad nią przyim. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H3605 כָּל całą rz. m. l.poj. konstr. H3915 הַלַּ֨יְלָה֙ noc rodz. + rz. m. l.poj. abs. H5704 עַד aż przyim. H1242 הַבֹּ֔קֶר do rana rodz. + rz. m. l.poj. abs. H7971 וַֽיְשַׁלְּח֖וּהָ i wypuścili ją spój. + cz. Piel wajjiqtol 3 os. m. l.mn. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H5927 בעלות gdy wschodził przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H7837 הַשָּֽׁחַר świt rodz. + rz. m. l.poj. abs.
Ale nie chcieli oni mężowie słuchać głosu jego; przetoż wziąwszy on mąż założnicę swoję, wywiódł ją do nich na dwór; i poznali ją, a czynili jej gwałt przez całą noc aż do zaranku, a potem puścili ją, gdy wschodziła zorza.
Sdz 19,26
A przyszedłszy ona niewiasta na świtaniu, upadła u drzwi domu onegoż męża, gdzie był pan jej, aż się rozedniało.
Sdz 19,27
Potem wstawszy pan jej rano, otworzył drzwi u domu, i wyszedł, chcąc iść w drogę swoję, a oto, ona niewiasta, założnica jego, leżała u drzwi domu, a ręce jej był na progu.
Sdz 19,28
I rzekł do niej: Wstań a pójdźmy; ale nic nie odpowiedziała. Wziąwszy ją tedy na osła, wstał on mąż, i szedł do miejsca swego.
Sdz 19,29
Tam przyszedłszy w dom swój, porwał miecz, a zdjąwszy założnicę swoję rozrąbał ją z kościami jej na dwanaście sztuk, i rozesłał ją po wszystkich granicach Izraelskich.
Sdz 19,30
A ktokolwiek to widział, mówił: Nigdy się to nie stało, ani co takowego widziano od onego dnia, jako wyszli synowie Izraelscy z ziemi Egipskiej, aż do tego dnia; uważajcież to z pilnością, a radźcie i mówcie o tem.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)