Zaloguj

1 Sm 19 · interlinia LXX

1 Sm 19,1
Tedy mówił Saul do Jonatana, syna swego, i do wszystkich sług swoich, aby zabili Dawida; ale Jonatan syn Saula, kochał się w Dawidzie bardzo.
1 Sm 19,2
I oznajmił to Jonatan Dawidowi, mówiąc: Saul, ojciec mój, myśli cię zabić; przetoż teraz strzeż się proszę aż do zaranku, a zataisz się, i skryjesz się.
1 Sm 19,3
A ja wynijdę, i stanę podle ojca mego na polu, gdzie ty będziesz, i będę mówił o tobie z ojcem moim, a cokolwiek pobaczę, toć oznajmię.
1 Sm 19,4
A tak mówił Jonatan o Dawidzie dobrze do Saula, ojca swego, i rzekł do niego: Niech nie grzeszy król przeciwko słudze swemu Dawidowi: boć nic nie winien, owszem sprawy jego byłyć bardzo pożyteczne;
1 Sm 19,5
Gdyż położył duszę swą w ręce swej, i zabił Filistyńczyka, i uczynił Pan wybawienie wielkie wszystkiemu Izraelowi. Coś widział, i uradowałeś się. Przeczżebyś tedy miał grzeszyć przeciw krwi niewinnej, chcąc zabić Dawida bez przyczyny?
1 Sm 19,6
I usłuchał Saul słów Jonatanowych, i przysiągł Saul: Jako żywy Pan, że nie umrze.
1 Sm 19,7
A tak przyzwał Jonatan Dawida, i opowiedział mu Jonatan wszystkie one słowa; i przywiódł Jonatan Dawida do Saula, i był przed nim, jako i przedtem.
1 Sm 19,8
I wszczęła się znowu wojna, a ciągnął Dawid, i walczył przeciwko Filistynom, i poraził je porażką wielką, i uciekli przed obliczem jego.
1 Sm 19,9
Wtem Duch Pański zły przypadł na Saula, który w domu swym siedział, mając włócznią swoję w ręce swej, a Dawid grał ręką swą.
1 Sm 19,10
I myślił Saul przebić Dawida włócznią aż ku ścianie: ale się uchylił przed Saulem, i uderzyła włócznia w ścianę, a Dawid uciekł, i uszedł onej nocy.
1 Sm 19,11
G2532 καὶ kai i C G1096 ἐγενήθη egenēthē stawać się akt. imiesł. G1722 ἐν en w P G3588 τῇ tēi ten rodz. aor. imp. G3571 νυκτὶ nykti noc koni. G1565 ἐκείνῃ ekeinēi ów zaim. wsk. imp. G2532 καὶ kai i C G649 ἀπέστειλεν apesteilen posłać akt. G4549 Σαουλ Saoul Saul (król Izraela) koni. G32 ἀγγέλους angelous anioł akt. imiesł. G1519 εἰς eis do P G3624 οἶκον oikon dom akt. koni. G1138 Δαυιδ Dauid Dawid (król Izraela) koni. G5442 φυλάξαι phylaxai strzec akt. M. G846 αὐτὸν auton on zaim. wsk. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G2289 θανατῶσαι thanatōsai zabijać akt. M. G846 αὐτὸν auton on zaim. wsk. G4404 πρωί prōi rano D G2532 καὶ kai i C G518 ἀπήγγειλεν apēngeilen oznajmić akt. G3588 τῷ tōi ten rodz. aor. imp. G1138 Δαυιδ Dauid Dawid (król Izraela) koni. · Μελχολ Melchol · koni. G3588 ἡ hē ten rodz. aor. bezok. G1135 γυνὴ gynē kobieta koni. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G3004 λέγουσα legousa mówić pass. G1437 ἐὰν ean jeśli C G3361 μὴ mē nie D G4771 σὺ sy ty zaim. praes. bezok. G4982 σώσῃς sōsēis ratować akt. G3588 τὴν tēn ten rodz. aor. G5590 ψυχὴν psychēn dusza akt. koni. G4572 σαυτοῦ sautou siebie samego zaim. wsk. G3588 τὴν tēn ten rodz. aor. G3571 νύκτα nykta noc akt. koni. G3778 ταύτην tautēn ten zaim. wsk. G839 αὔριον aurion jutro D G2289 θανατωθήσῃ thanatōthēsēi zabijać imiesł.
Potem posłał Saul posły do domu Dawidowego, aby nań strzegli, i zabili go rano. I oznajmiła to Dawidowi Michol, żona jego, mówiąc: Jeźliże nie ochronisz duszy twojej tej nocy, jutro zabity będziesz.
1 Sm 19,12
Przetoż spuściła Michol Dawida oknem, który uszedłszy uciekł, i zachowany jest.
1 Sm 19,13
A wziąwszy Michol obraz, położyła na łożu, a wezgłówko z koziej skóry położyła pod głowę jego, i przykryła szatą.
1 Sm 19,14
Tedy posłał Saul posły, aby porwali Dawida; ale rzekła: Choruje.
1 Sm 19,15
Znowu posłał Saul posły, aby oglądali Dawida, mówiąc: Przynieście go na łożu do mnie, abym go zabił.
1 Sm 19,16
A gdy przyszli posłowie, oto obraz na łożu, a wezgłówko z koziej skóry pod głowami jego.
1 Sm 19,17
I rzekł Saul do Michol: Czemuś mię tak oszukała, a wypuściłaś nieprzyjaciela mego, aby uszedł? Tedy rzekła Michol Saulowi: Bo mi mówił, puść mię, inaczej zabiję cię.
1 Sm 19,18
A tak Dawid uciekłszy uszedł, a przyszedł do Samuela, do Ramaty, i oznajmił mu wszystko, co mu czynił Saul. Poszedł tedy on i Samuel, a mieszkali w Najot.
1 Sm 19,19
I oznajmiono Saulowi, mówiąc: Oto Dawid jest w Najot w Ramacie.
1 Sm 19,20
Tedy posłał Saul posły, aby pojmali Dawida; którzy gdy ujrzeli gromadę proroków prorokujących, i Samuela stojącego, a przełożonego nad nimi, przyszedł i na posły Saulowe Duch Boży, a prorokowali i oni.
1 Sm 19,21
Co gdy oznajmiono Saulowi, posłał inne posły, a prorokowali oni. Znowu tedy Saul posłał i trzecie posły, lecz prorokowali i ci.
1 Sm 19,22
Potem szedł i sam do Ramaty, i przyszedł aż do studni wielkiej, która jest w Sokot, i pytał się a mówił: Gdzie jest Samuel i Dawid? i powiedziano mu: Oto są w Najot w Ramacie.
1 Sm 19,23
I szedł tam do Najot w Ramacie, a przyszedł też nań Duch Boży; a tak idąc dalej prorokował, aż przyszedł do Najot w Ramacie.
1 Sm 19,24
I zewlekł też sam szaty swoje, a prorokował i on przed Samuelem, a padłszy leżał nagim przez on cały dzień i przez całą noc; stądże weszło w przypowieść: Azaż i Saul między prorokami?

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)