Zaloguj

1 Sm 1 · interlinia WLC

1 Sm 1,1
Był niektóry mąż z Ramataim Sofim, z góry Efraim, któremu było imię Elkana, syn Jerohama, syna Elihu, syna Tuhu, syna Suf, Efratejczyka.
1 Sm 1,2
A ten miał dwie żony, imię jednaj Anna, a imię drugiej Fenenna; i miała Fenenna dziatki, ale Anna nie miała dziatek.
1 Sm 1,3
I chadzał on mąż z miasta swego na każdy rok, aby chwałę dawał i ofiarował Panu zastępów w Sylo, gdzie byli dwaj synowie Heli, Ofni i Finees, kapłani Pańscy.
1 Sm 1,4
A gdy przyszedł dzień, którego sprawował ofiary Elkana, dał Fenennie, żonie swej, i wszystkim synom jej, i córkom jej, cząstki;
1 Sm 1,5
Ale Annie dał jednę część wyborną; bo Annę miłował, chociaż był Pan żywot jej zamknął.
1 Sm 1,6
I draźniła ją bardzo przeciwnica jej, aby ją tylko rozgniewała, dla tego, iż zamknął był Pan żywot jej.
1 Sm 1,7
To gdy czynił Elkana na każdy rok, a Anna też chodziła do domu Pańskiego, tak ją draźniła przeciwnica,że płakiwała i nie jadała.
1 Sm 1,8
Rzekł jej tedy Elkana, mąż jej: Anno, czemu płaczesz i czemu nie jesz? a przecz się tak trapi serce twe? izalim ja tobie nie jest lepszy niż dziesięć synów?
1 Sm 1,9
Wstała tedy Anna, gdy się najedli i napili w Sylo; a Heli kapłan siedział na stołku u podwoja kościoła Pańskiego.
1 Sm 1,10
A ona będąc w gorzkości serca, modliła się Panu, i wielce płakała.
1 Sm 1,11
H5087 וַתִּדֹּ֨ר i złożyła ślub spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. ż. l.poj. H5088 נֶ֜דֶר ślub rz. m. l.poj. abs. H559 וַתֹּאמַ֗ר i powiedziała spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. ż. l.poj. H3068 יְהוָ֨ה JHWH im. wł. H6635b צְבָא֜וֹת Zastępów rz. m./ż. l.mn. abs. H518a אִם jeśli spój. H7200 רָאֹ֥ה patrząc cz. Qal bezok. abs. H7200 תִרְאֶ֣ה spojrzysz cz. Qal impf. 2 os. m. l.poj. H6040 בָּעֳנִ֣י na niedolę przyim. + rz. m. l.poj. konstr. H519 אֲמָתֶ֗ךָ służebnicy twojej rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H2142 וּזְכַרְתַּ֨נִי֙ i wspomnisz mnie spój. + cz. Qal weqatal 2 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H3808 וְלֹֽא i nie spój. + przecz. H7911 תִשְׁכַּ֣ח zapomnisz cz. Qal impf. 2 os. m. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H519 אֲמָתֶ֔ךָ służebnicy twojej rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H5414 וְנָתַתָּ֥ה i dasz spój. + cz. Qal weqatal 2 os. m. l.poj. H519 לַאֲמָתְךָ֖ służebnicy twojej przyim. + rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H2233 זֶ֣רַע potomstwo rz. m. l.poj. konstr. H376 אֲנָשִׁ֑ים mężów rz. m. l.mn. abs. H5414 וּנְתַתִּ֤יו i oddam go spój. + cz. Qal weqatal 1 os. wsp. l.poj. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3068 לַֽיהוָה֙ JHWH przyim. + im. wł. H3605 כָּל wszystkie rz. m. l.poj. konstr. H3117 יְמֵ֣י dni rz. m. l.mn. konstr. H2416e חַיָּ֔יו życia jego rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H4177 וּמוֹרָ֖ה a brzytwa spój. + rz. m. l.poj. abs. H3808 לֹא nie przecz. H5927 יַעֲלֶ֥ה wstąpi cz. Qal impf. 3 os. m. l.poj. H5921a עַל na przyim. H7218a רֹאשֽׁוֹ głowę jego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.
I uczyniła ślub, mówiąc: Panie zastępów, jeźliż wejrzawszy wejrzysz na utrapienie służebnicy twojej, i wspomnisz na mię, a nie zabaczysz służebnicy twojej, i dasz służebnicy twojej potomstwo męskiej płci, tedy je dam Panu po wszystkie dni żywota jego, a brzytwa nie postoi na głowie jego.
1 Sm 1,12
I stało się, gdy przedłużała modlitwy przed Panem, że Heli przypatrował się ustom jej.
1 Sm 1,13
Ale Anna mówiła w sercu swem, tylko wargi jej ruchały się, ale głosu jej słychać nie było; i miał ją Heli za pijaną.
1 Sm 1,14
Przetoż rzekł do niej Heli: Długoż będziesz pijaną? wytrzeźwij się z wina twego.
1 Sm 1,15
Ale odpowiedziała Anna i rzekła: Nie tak, panie mój, niewiasta utrapionego ducha jestem, anim wina ani napoju mocnego nie piła, alem wylała duszę moję przed obliczem Pańskiem.
1 Sm 1,16
Nie rozumiejże o służebnicy twojej, jako o niewieście niepobożnej, gdyż z wielkiego myślenia i frasunku mego mówiłam aż dotąd.
1 Sm 1,17
Tedy odpowiedział Heli, i rzekł: Idźże w pokoju, a Bóg Izraelski niech ci da prośbę twoję, którejś żądała od niego.
1 Sm 1,18
I rzekła: Niech znajdzie służebnica twoja łaskę przed oczyma twemi; i odeszła niewiasta w drogę swą, i jadła, a twarz jej nie była więcej smętna.
1 Sm 1,19
I wstali bardzo rano, a pokłoniwszy się przed Panem, wrócili się, i przyszli do domu swego do Ramata. Tedy poznał Elkana Annę, żonę swą, a wspomniał na nię Pan.
1 Sm 1,20
I stało się po wypełnieniu dni, jako poczęła Anna, że porodziła syna, i nazwała imię jego Samuel; bo rzekła: U Panam go uprosiła.
1 Sm 1,21
Potem szedł on mąż Elkana, i wszystek dom jego, aby oddał Panu ofiarę uroczystą, i ślub swój.
1 Sm 1,22
Ale Anna nie szła; bo mówiła mężowi swemu: Nie pójdę, aż zostawię dzieciątko, potem odwiodę je, że się ukaże przed Panem, i zostanie tam zawsze,
1 Sm 1,23
H559 וַיֹּ֣אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. · לָהּ֩ jej przyim. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H511 אֶלְקָנָ֨ה Elkana im. wł. H376 אִישָׁ֜הּ mąż jej rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H6213a עֲשִׂ֧י czyń cz. Qal rozk. 2 os. ż. l.poj. H2896a הַטּ֣וֹב to dobre rodz. + przym. m. l.poj. abs. H5869a בְּעֵינַ֗יִךְ w oczach twoich przyim. + rz. m./ż. l.podw. konstr. + przyr. zaim. 2 os. ż. l.poj. H3427 שְׁבִי֙ pozostań cz. Qal rozk. 2 os. ż. l.poj. H5704 עַד aż przyim. H1580 גָּמְלֵ֣ךְ odstawisz go cz. Qal bezok. konstr. + przyr. zaim. 2 os. ż. l.poj. H853 אֹת֔וֹ - ozn. dop. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H389 אַ֛ךְ tylko part. potw. H6965b יָקֵ֥ם niech ustanowi cz. Hifil juss. 3 os. m. l.poj. H3068 יְהוָ֖ה JHWH im. wł. H853 אֶת - ozn. dop. H1697 דְּבָר֑וֹ słowo swoje rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3427 וַתֵּ֤שֶׁב i pozostała spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. ż. l.poj. H802 הָֽאִשָּׁה֙ kobieta rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H3243 וַתֵּ֣ינֶק i karmiła piersią spój. + cz. Hifil wajjiqtol 3 os. ż. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H1121a בְּנָ֔הּ syna swego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H5704 עַד aż przyim. H1580 גָּמְלָ֖הּ odstawiła go cz. Qal bezok. konstr. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H853 אֹתֽוֹ - ozn. dop. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.
I rzekł jej Elkana, mąż jej: Uczyń co jest dobrego w oczach twoich, zostań, aż go zostawisz; tylko niech utwierdzi Pan słowo swoje. Została tedy niewiasta, i karmiła piersiami syna swego, aż go zostawiła.
1 Sm 1,24
A gdy go zostawiła, przywiodła go z sobą ze trzema cielcami, i z jednem efa mąki, i z łagwią wina, i przywiodła go do domu Pańskiego w Sylo; a dziecię było małe.
1 Sm 1,25
I zabiwszy cielca, przywiedli dziecię do Heli.
1 Sm 1,26
A ona rzekła: Słuchaj, panie mój! żywie dusza twoja, panie mój: Jam jest ona niewiasta, któram tu stała przy tobie, modląc się Panu.
1 Sm 1,27
Prosiłam o to dzieciątko, i dał mi Pan prośbę moję, którejm żądała od niego.
1 Sm 1,28
Przetoż je też ja oddawam Panu; na wszystkie dni, których będzie żyło, jest oddane Panu. I pokłonili się tam Panu.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)