כָּעַס kaas wymowa wg Stronga: kaw-as'
gniewać się, oburzać się, drażnić, prowokować do gniewu · przekład roboczy
STEP: to provoke
Występowanie
54 × WLC 54
Pwt 6Sdz 11 Sm 21 Krl 102 Krl 72 Krn 4Ne 2Ps 3Koh 2Iz 1Jr 11Ez 4Oz 1
W interlinii tłumaczone jako
- aby prowokować (3)
- gniewać mnie (3)
- aby drażnić mnie (2)
- aby go drażnić (2)
- aby go prowokować (2)
- aby go rozgniewać (2)
- by drażnić (2)
- i rozgniewali (2)
- rozgniewali mnie (2)
- rozgniewał (2)
- aby gniewać mnie (1)
- aby mnie drażnić (1)
- aby mnie prowokować (1)
- aby mnie rozgniewać (1)
- aby prowokować mnie (1)
- aby rozgniewać (1)
- będę gniewał (1)
- drażniąc (1)
- drażniła ją (1)
- gniewają (1)
Formy w tekście
| לְהַכְעִיסֽוֹ | przyim. + cz. Hifil bezok. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. | 6 |
| לְהַכְעִ֗יס | przyim. + cz. Hifil bezok. konstr. | 6 |
| לְהַכְעִיסֵ֔נִי | przyim. + cz. Hifil bezok. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. | 4 |
| לְהַכְעִסֵ֔נִי | przyim. + cz. Hifil bezok. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. | 4 |
| מַכְעִסִ֖ים | cz. Hifil imiesł. czyn. m. l.mn. abs. | 3 |
| הַכְעִיסֵ֔נִי | cz. Hifil bezok. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. | 2 |
| הַכְעִסֵֽנִי | cz. Hifil bezok. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. | 2 |
| הִכְעִ֔יס | cz. Hifil perf. 3 os. m. l.poj. | 2 |
| הִכְעִס֛וּנִי | cz. Hifil perf. 3 os. wsp. l.mn. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. | 2 |
| וַיִּכְעַ֖ס | spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. | 2 |
| וַיַּכְעֵ֕ס | spój. + cz. Hifil wajjiqtol 3 os. m. l.poj. | 2 |
| וְכָעַ֥ס | spój. + cz. Qal weqatal 3 os. m. l.poj. | 2 |
| אַכְעִיסֵֽם | cz. Hifil impf. 1 os. wsp. l.poj. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn. | 1 |
| אֶכְעַ֖ס | cz. Qal impf. 1 os. wsp. l.poj. | 1 |
| הִכְעִ֖יסוּ | cz. Hifil perf. 3 os. wsp. l.mn. | 1 |
| הִכְעִיס֖וֹ | cz. Hifil perf. 3 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. | 1 |
| הִכְעַ֔סְתָּ | cz. Hifil perf. 2 os. m. l.poj. | 1 |
| הַמַּכְעִיסִ֥ים | rodz. + cz. Hifil imiesł. czyn. m. l.mn. abs. | 1 |
| וְהִ֨כְעַסְתִּ֔י | spój. + cz. Hifil weqatal 1 os. wsp. l.poj. | 1 |
| וַ֭יַּכְעִיסוּ | spój. + cz. Hifil wajjiqtol 3 os. m. l.mn. | 1 |
| וַיַּכְעִיס֥וּהוּ | spój. + cz. Hifil wajjiqtol 3 os. m. l.mn. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. | 1 |
| וַיַּכְעִ֖סוּ | spój. + cz. Hifil wajjiqtol 3 os. m. l.mn. | 1 |
| וְכִֽעֲסַ֤תָּה | spój. + cz. Piel perf. 3 os. ż. l.poj. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. | 1 |
| יַכְעִיסֻֽהוּ | cz. Hifil impf. 3 os. m. l.mn. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. | 1 |
| כִּעֲס֖וּנִי | cz. Piel perf. 3 os. wsp. l.mn. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. | 1 |
| לִכְע֑וֹס | przyim. + cz. Qal bezok. konstr. | 1 |
| מַכְעִיסִ֖ים | cz. Hifil imiesł. czyn. m. l.mn. abs. | 1 |
| תַכְעִ֤יסוּ | cz. Hifil impf. 2 os. m. l.mn. | 1 |
| תַּכְעִסֶ֑נָּה | cz. Hifil impf. 3 os. ż. l.poj. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. | 1 |
Definicja · STEPBible: skrócony Brown–Driver–Briggs
1) to be angry, be vexed, be indignant, be wroth, be grieved, provoke to anger and wrath
1a) (Qal)
1a1) to be vexed, be indignant
1a2) to be angry
1b) (Piel) to provoke to anger
1c) (Hiphil)
1c1) to vex
1c2) to vex, provoke to anger
Strong · Hebrew and Chaldee Dictionary (1894)
Znaczenie: to trouble; by implication, to grieve, rage, be indignant
Pochodzenie: a primitive root;
W KJV: be angry, be grieved, take indignation, provoke (to anger, unto wrath), have sorrow, vex, be wroth.
Wystąpienia · 1–50 z 54
- Pwt 4,25 WLC לְהַכְעִיסֽוֹ — aby go drażnić
- Pwt 9,18 WLC לְהַכְעִיסֽוֹ — aby go rozgniewać
- Pwt 31,29 WLC לְהַכְעִיס֖וֹ — aby go drażnić
- Pwt 32,16 WLC יַכְעִיסֻֽהוּ — gniewali go
- Pwt 32,21 WLC כִּעֲס֖וּנִי — rozgniewali mnie
- Pwt 32,21 WLC אַכְעִיסֵֽם — rozgniewam ich
- Sdz 2,12 WLC וַיַּכְעִ֖סוּ — i rozgniewali
- 1 Sm 1,6 WLC וְכִֽעֲסַ֤תָּה — i drażniła ją
- 1 Sm 1,7 WLC תַּכְעִסֶ֑נָּה — drażniła ją
- 1 Krl 14,9 WLC לְהַכְעִיסֵ֔נִי — aby drażnić mnie
- 1 Krl 14,15 WLC מַכְעִיסִ֖ים — drażniąc
- 1 Krl 15,30 WLC הִכְעִ֔יס — rozgniewał
- 1 Krl 16,2 WLC לְהַכְעִיסֵ֖נִי — aby mnie rozgniewać
- 1 Krl 16,7 WLC לְהַכְעִיסוֹ֙ — aby go rozgniewać
- 1 Krl 16,13 WLC לְהַכְעִ֗יס — aby rozgniewać
- 1 Krl 16,26 WLC לְהַכְעִ֗יס — by drażnić
- 1 Krl 16,33 WLC לְהַכְעִיס֙ — by drażnić
- 1 Krl 21,22 WLC הִכְעַ֔סְתָּ — rozgniewałeś
- 1 Krl 22,54 WLC וַיַּכְעֵ֗ס — i prowokował
- 2 Krl 17,11 WLC לְהַכְעִ֖יס — aby prowokować
- 2 Krl 17,17 WLC לְהַכְעִיסֽוֹ — aby go prowokować
- 2 Krl 21,6 WLC לְהַכְעִֽיס — aby prowokować
- 2 Krl 21,15 WLC מַכְעִסִ֖ים — prowokującymi
- 2 Krl 22,17 WLC הַכְעִיסֵ֔נִי — gniewać mnie
- 2 Krl 23,19 WLC לְהַכְעִ֔יס — aby prowokować
- 2 Krl 23,26 WLC הִכְעִיס֖וֹ — prowokował go
- 2 Krn 16,10 WLC וַיִּכְעַ֨ס — i rozgniewał się
- 2 Krn 28,25 WLC וַיַּכְעֵ֕ס — i rozgniewał
- 2 Krn 33,6 WLC לְהַכְעִיסֽוֹ — aby go prowokować
- 2 Krn 34,25 WLC הַכְעִיסֵ֔נִי — gniewać mnie
- Ne 3,33 WLC וַיִּכְעַ֖ס — i oburzył się
- Ne 3,37 WLC הִכְעִ֖יסוּ — rozgniewali
- Ps 78,58 WLC וַיַּכְעִיס֥וּהוּ — i rozgniewali go
- Ps 106,29 WLC וַ֭יַּכְעִיסוּ — i rozgniewali
- Ps 112,10 WLC וְכָעָ֗ס — i rozgniewa się
- Koh 5,16 WLC וְכָעַ֥ס — i gniewa się
- Koh 7,9 WLC לִכְע֑וֹס — gniewać się
- Iz 65,3 WLC הַמַּכְעִיסִ֥ים — którzy prowokują
- Jr 7,18 WLC הַכְעִסֵֽנִי — prowokować mnie
- Jr 7,19 WLC מַכְעִסִ֖ים — prowokują
- Jr 8,19 WLC הִכְעִס֛וּנִי — rozgniewali mnie
- Jr 11,17 WLC לְהַכְעִסֵ֖נִי — prowokując mnie
- Jr 25,6 WLC תַכְעִ֤יסוּ — prowokujcie
- Jr 25,7 WLC הכעסוני — prowokowaliście mnie
- Jr 32,29 WLC הַכְעִסֵֽנִי — gniewać mnie
- Jr 32,30 WLC מַכְעִסִ֥ים — gniewają
- Jr 32,32 WLC לְהַכְעִסֵ֔נִי — aby gniewać mnie
- Jr 44,3 WLC לְהַכְעִסֵ֔נִי — aby mnie prowokować
- Jr 44,8 WLC לְהַכְעִסֵ֨נִי֙ — aby prowokować mnie
- Ez 8,17 WLC לְהַכְעִיסֵ֔נִי — aby drażnić mnie
W literaturze · fragmenty, w których pada to słowo lub jego transliteracja
- Koncepcje glosy i cytatu jako błędne podejścia do sprzeczności w Księdze Koheleta
Marcin Majewski · 2025 · 2. Różne próby rozwiązania sprzeczności
… średniowiecznych komentatorów żydowskich. Abraham Ibn Ezra (ok. 1089–1164) twierdzi na przykład, że termin „( כעסutrapienie, nieszczęście” lub „złość, gniew”) jest traktowany inaczej w różnych sytuacjach. W Koh 7,9 odnosi się do ciągłego gniewu głupców, zaś w Koh 7,3a do tymczasowego, nietrwałego gniewu mądrego człowieka. W podo …
- Terminologia gniewu w Septuagincie
Barbara Strzałkowska · 2018 · 1. Wprowadzenie
… do Boga. W sumie przypatrzono się ośmiu podstawowym hebrajskim terminom wyrażającym gniew (אַף, חֵמָה, חָרֹן, כַּעַסlub כַּעַשׂ, Qצֶֶף זַעַם, זַעַף, עֶבְרָה)4, wskazując na ich pochodzenie nawiązujące niejednokrotnie do wręcz somatycznych reakcji człowieka i zwierząt na gniew (niektóre pojęcia gniewu w Biblii wywodziły się lub n …
Teksty wystąpień: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0)
Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.