Zaloguj

Rdz 3 · interlinia LXX

Rdz 3,1
A wąż był chytrzejszy nad wszystkie zwierzęta polne, które był uczynił Pan Bóg; ten rzekł do niewiasty: Także to, że wam Bóg rzekł: Nie będziecie jedli z każdego drzewa sadu tego?
Rdz 3,2
I rzekła niewiasta do węża: Z owocu drzewa sadu tego pożywamy;
Rdz 3,3
Ale z owocu drzewa, które jest w pośród sadu, rzekł Bóg: Nie będziecie jedli z niego, ani się go dotykać będziecie, byście snać nie pomarli.
Rdz 3,4
I rzekł wąż do niewiasty: Żadnym sposobem śmiercią nie pomrzecie;
Rdz 3,5
Ale wie Bóg, że któregokolwiek dnia z niego jeść będziecie, otworzą się oczy wasze; a będziecie jako bogowie, znający dobre i złe.
Rdz 3,6
Widząc tedy niewiasta, iż dobre było drzewo ku jedzeniu; a iż było wdzięczne na wejrzeniu, a pożądliwe drzewo dla nabycia umiejętności, wzięła z owocu jego, i jadła; dała też i mężowi swemu, który z nią był; i on też jadł.
Rdz 3,7
Zatem otworzyły się oczy obojga, i poznali, że byli nagimi; i spletli liście figowe, a poczynili sobie zasłony.
Rdz 3,8
A wtem usłyszeli głos Pana Boga chodzącego po sadzie z wiatrem dniowym; i skrył się Adam, i żona jego od oblicza Pana Boga między drzewa sadu.
Rdz 3,9
I zawołał Pan Bóg Adama, i rzekł mu: Gdzieżeś?
Rdz 3,10
Który odpowiedział: Głos twój usłyszałem w sadzie, i zlękłem się dla tego, żem nagi, i skryłem się.
Rdz 3,11
I rzekł Bóg: Któż ci pokazał, żeś jest nagim? izaliś nie jadł z drzewa onego, z któregom zakazał tobie, abyś nie jadł?
Rdz 3,12
Tedy rzekł Adam: Niewiasta, którąś mi dał, aby była ze mną, ona mi dała z tego drzewa, i jadłem.
Rdz 3,13
I rzekł Pan Bóg do niewiasty: Cóżeś to uczyniła? i rzekła niewiasta: Wąż mię zwiódł, i jadłam.
Rdz 3,14
Tedy rzekł Pan Bóg do węża: Iżeś to uczynił, przeklętym będziesz nad wszystkie zwierzęta, i nad wszystkie bestyje polne; na brzuchu twoim czołgać się będziesz, a proch żreć będziesz po wszystkie dni żywota twego.
Rdz 3,15
Nieprzyjaźń też położę między tobą i niewiastą, i między nasieniem twoim, i między nasieniem jej; to potrze tobie głowę, a ty mu potrzesz piętę.
Rdz 3,16
A do niewiasty rzekł: Obficie rozmnożę boleści twoje, i poczęcia twoje; w boleści rodzić będziesz dzieci, a wola twa poddana będzie mężowi twemu, a on nad tobą panować będzie.
Rdz 3,17
G3588 τῷ tōi ten rodz. aor. imp. G1161 δὲ de zaś X G76 Αδαμ Adam Adam koni. G2036 εἶπεν eipen powiedzieć akt. G3754 ὅτι hoti że C G191 ἤκουσας ēkousas słuchać akt. G3588 τῆς tēs ten rodz. aor. G5456 φωνῆς phōnēs głos koni. G3588 τῆς tēs ten rodz. aor. G1135 γυναικός gynaikos kobieta koni. G4675 σου sou ciebie zaim. praes. G2532 καὶ kai i C G2068 ἔφαγες ephages jeść akt. G575 ἀπὸ apo od P G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G3586 ξύλου xylou drewno koni. M. G3757 οὗ hou gdzie zaim. wzgl. G1781 ἐνετειλάμην eneteilamēn rozkazywać akt. G4671 σοι soi tobie zaim. praes. imp. G3778 τούτου toutou ten zaim. wsk. G3441 μόνου monou sam koni. G3361 μὴ mē nie D G2068 φαγεῖν phagein jeść akt. M. G575 ἀπ᾿ ap od P G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G1944 ἐπικατάρατος epikataratos przeklęty koni. G3588 ἡ hē ten rodz. aor. bezok. G1093 γῆ gē ziemia koni. G1722 ἐν en w P G3588 τοῖς tois ten rodz. aor. imp. G2041 ἔργοις ergois dzieło imiesł. M. G4675 σου sou ciebie zaim. praes. G1722 ἐν en w P G3077 λύπαις lypais smutek imiesł. G2068 φάγῃ phagēi jeść V.FMI2S G846 αὐτὴν autēn on zaim. wsk. G3956 πάσας pasas wszyscy akt. imiesł. G3588 τὰς tas ten rodz. aor. G2250 ἡμέρας hēmeras dzień akt. imiesł. G3588 τῆς tēs ten rodz. aor. G2222 ζωῆς zōēs życie koni. G4675 σου sou ciebie zaim. praes.
Zaś rzekł do Adama: Iżeś usłuchał głosu żony twojej, a jadłeś z drzewa tego, o któremem ci przykazał, mówiąc: Nie będziesz jadł z niego; przeklęta będzie ziemia dla ciebie, w pracy z niej pożywać będziesz po wszystkie dni żywota twego.
Rdz 3,18
A ona ciernie i oset rodzić będzie tobie; i będziesz pożywał ziela polnego.
Rdz 3,19
W pocie oblicza twego będziesz pożywał chleba, aż się nawrócisz do ziemi, gdyżeś z niej wzięty; boś proch, i w proch się obrócisz.
Rdz 3,20
I nazwał Adam imię żony swej Ewa, iż ona była matką wszystkich żywiących.
Rdz 3,21
I uczynił Pan Bóg Adamowi, i żonie jego odzienie skórzane, i oblókł je.
Rdz 3,22
Tedy rzekł Pan Bóg: Oto Adam stał się jako jeden z nas, wiedzący dobre i złe; tedy wyżeńmy go, by snać nie ściągnął ręki swej, i nie wziął z drzewa żywota, i nie jadł, i żyłby na wieki.
Rdz 3,23
I wypuścił go Pan Bóg z sadu Eden, ku sprawowaniu ziemi, z której był wzięty.
Rdz 3,24
A tak wygnał człowieka; i postawił na wschód słońca sadu Eden Cheruby, i miecz płomienisty i obrotny ku strzeżeniu drogi do drzewa żywota.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)