Zaloguj

Ps 102 · interlinia WLC

Ps 102,1
Modlitwa utrapionego, gdy będąc w ucisku, przed Panem wylewa żądość swoję.
Ps 102,2
Panie! wysłuchaj modlitwę moję, a wołanie moje niechaj przyjdzie do ciebie.
Ps 102,3
Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzień ucisku mego nakłoń ku mnie ucha twego; w dzień którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj.
Ps 102,4
Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są.
Ps 102,5
Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.
Ps 102,6
Od głosu wzdychania mego przylgnęły kości moje do ciała mego.
Ps 102,7
Stałem się podobnym pelikanowi na puszczy; jestem jako puhacz na pustyniach.
Ps 102,8
Czuję, a jestem jako wróbel samotny na dachu.
Ps 102,9
Przez cały dzień urągają mi nieprzyjaciele moi, a naśmiewcy moi przeklinają mię.
Ps 102,10
Bo jadam popiół jako chleb, a napój mój mięszam ze łzami,
Ps 102,11
Dla rozgniewania twego, i dla zapalczywości gniewu twego; albowiem podniósłszy mię porzuciłeś mię.
Ps 102,12
Dni moje są jako cień nachylony, a jam jako trawa uwiądł;
Ps 102,13
Ale ty, Panie! trwasz na wieki, a pamiątka twoja od narodu do narodu.
Ps 102,14
Ty powstawszy zmiłujesz się nad Syonem; boć czas, żebyś się zlitował nad nim, gdyż przyszedł czas naznaczony.
Ps 102,15
Albowiem upodobały się sługom twoim kamienie jego, i nad prochem jego zmiłują się;
Ps 102,16
Aby się bali poganie imienia Pańskiego, a wszyscy królowie ziemscy chwały twojej;
Ps 102,17
Gdy pobuduje Pan Syon, i okaże się w chwale swojej;
Ps 102,18
Gdy wejrzy na modlitwę poniżonych, nie gardząc modlitwą ich.
Ps 102,19
To zapiszą dla narodu potomnego, a lud, który ma być stworzony, chwalić będzie Pana,
Ps 102,20
Że wejrzał z wysokości świątnicy swojej, że z nieba na ziemię spojrzał;
Ps 102,21
Aby wysłuchał wzdychania więźniów, i rozwiązał na śmierć skazanych;
Ps 102,22
Aby opowiadali na Syonie imię Pańskie, a chwałę jego w Jeruzalemie,
Ps 102,23
Gdy się pospołu zgromadzą narody i królestwa, aby służyły Panu.
Ps 102,24
Utrapił w drodze siłę moję, ukrócił dni moich;
Ps 102,25
Ażem rzekł; Boże mój! nie bierz mię w połowie dni moich; od narodu bowiem aż do narodu trwają lata twoje.
Ps 102,26
I pierwej niżeliś założył ziemię, i niebiosa, dzieło rąk twoich.
Ps 102,27
One pominą, ale ty zostajesz; wszystkie te rzeczy jako szata zwiotszeją, jako odzienie odmienisz je, i odmienione będą.
Ps 102,28
Ale ty tenżeś zawżdy jest, a lata twoje nigdy nie ustaną. Synowie sług twoich, u ciebie mieszkać będą, a nasienie ich zmocni się przed tobą.
Ps 102,29

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)