Zaloguj

Koh 2 · interlinia WLC

Koh 2,1
Rzekłem ja do serca mego: Nuże teraz doświadczę cię w weselu, używajże dobrych rzeczy; ale i toć marność.
Koh 2,2
Śmiechowi rzekłem: Szalejesz, a weselu: Cóż to czynisz?
Koh 2,3
H8446 תַּ֣רְתִּי badałem cz. Qal perf. 1 os. wsp. l.poj. H3820a בְלִבִּ֔י w sercu moim przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H4900 לִמְשׁ֥וֹךְ aby ciągnąć przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H3196 בַּיַּ֖יִן w winie przyim. + rodz. + rz. m. l.poj. abs. H853 אֶת - ozn. dop. H1320 בְּשָׂרִ֑י ciało moje rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H3820a וְלִבִּ֞י a serce moje spój. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H5090a נֹהֵ֤ג prowadziło cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H2451 בַּֽחָכְמָה֙ w mądrości przyim. + rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H270 וְלֶאֱחֹ֣ז i aby uchwycić spój. + przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H5531b בְּסִכְל֔וּת w głupocie przyim. + rz. ż. l.poj. abs. H5704 עַ֣ד aż przyim. H834a אֲשֶׁר co part. wzgl. H7200 אֶרְאֶ֗ה zobaczę cz. Qal impf. 1 os. wsp. l.poj. H335 אֵי co part. pyt. H2088 זֶ֨ה to zaim. wsk. H2896a ט֜וֹב dobre przym. m. l.poj. abs. H1121a לִבְנֵ֤י dla synów przyim. + rz. m. l.mn. konstr. H120 הָאָדָם֙ człowieka rodz. + rz. m. l.poj. abs. H834a אֲשֶׁ֤ר którzy part. wzgl. H6213a יַעֲשׂוּ֙ czynią cz. Qal impf. 3 os. m. l.mn. H8478 תַּ֣חַת pod przyim. H8064 הַשָּׁמַ֔יִם niebem rodz. + rz. m. l.mn. abs. H4557 מִסְפַּ֖ר liczbę rz. m. l.poj. konstr. H3117 יְמֵ֥י dni rz. m. l.mn. konstr. H2416e חַיֵּיהֶֽם życia ich rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn.
Przemyślałem w sercu swem, abym pozwolił wina ciału memu,(serce jednak swoje sprawując mądrością) i abym się trzymał głupstwa dotąd, ażbym obaczył, coby lepszego było synom ludzkim czynić pod niebem, przez wszystkie dni żywota ich.
Koh 2,4
Wielkiem sprawy wykonał; pobudowałem sobie domy, nasadziłem sobie winnic;
Koh 2,5
Naczyniłem sobie ogrodów, i sadów, i naszczepiłem w nich drzew wszelakiego owocu;
Koh 2,6
Pobudowałem sobie stawy ku odwilżaniu przez nie lasu, w którym rośnie drzewo;
Koh 2,7
Nabyłem sobie sług i dziewek, i miałem czeladź w domu moim; do tego i stada wołów, i wielkie trzody owiec miałem nad wszystkich, którzy byli przedemną w Jeruzalemie.
Koh 2,8
Zgromadziłem też sobie srebro i złoto, i klejnoty od królów i krain. Sporządziłem też sobie śpiewaków i śpiewaczki, i inne rozkosze synów ludzkich, i muzyczne naczynia rozliczne.
Koh 2,9
A tak stałem się wielkim i możniejszym nad wszystkich, którzy byli przede mną w Jeruzalemie; nadto mądrość moja zostawała przy mnie.
Koh 2,10
A wszystkiego, czego pożądały oczy moje, nie zabraniałem im, anim odmawiał sercu memu żadnego wesela; ale serce moje weseliło się ze wszystkiej pracy mojej. A toć był dział mój ze wszystkiej pracy mojej.
Koh 2,11
Lecz gdym się obejrzał na wszystkie sprawy swoje, które czyniły ręce moje, i na prace, którem podejmował pracując: oto wszystko marność, i utrapienie ducha, i niemasz nic pożytecznego pod słońcem.
Koh 2,12
Przetoż obróciłem się do tego, abym się przypatrywał mądrośći, i szaleństwu, i głupstwu; (bo cóżby człowiek czynił ten, który nastanie po królu? to, co już inni czynili.)
Koh 2,13
I obaczyłem, iż jest pożyteczniejsza mądrość niżeli głupstwo, tak jako jest pożyteczniejsza światłość, niżeli ciemność.
Koh 2,14
Mądry ma oczy w głowie swej, ale głupi w ciemnościach chodzi; a wszakżem poznał, że jednakie przygody na wszystkich przychdzą.
Koh 2,15
Dlategom rzekł w sercu mojem: Mali mi się tak dziać, jako się głupiemu dzieje, przeczżem go ja tedy mądrośćią przeszedł? Przetożem rzekł w sercu mojem: I toć jest marność.
Koh 2,16
Albowiem nie na wieki będzie pamiątki mądrego i głupiego, dlatego, iż to, co teraz jest, we dni przyszłe wszystkiego zapomną; a jako umiera mądry, tak i głupi.
Koh 2,17
Przetoż mi żywot omierzł; bo mi się nie podoba żadna rzecz, która się dzieje pod słońcem; albowiem wszystkie są marnością, i utrapieniem ducha.
Koh 2,18
Nawet omierzła mi i wszystka praca moja, którąm podejmował pod słońcem, przeto, że ją zostawić muszę człowiekowi, który nastanie po mnie.
Koh 2,19
A kto wie, będzieli mądrym, czyli głupim? a wszakże będzie panował nad wszystką pracą moją, którąm prowadził, i w którejm był mądry pod słońcem. Aleć i to marność.
Koh 2,20
I przypadłem na to, abym zwątpił w sercu mojem o wszystkiej pracy, którąm się mądrze bawił pod słońcem.
Koh 2,21
Nie jeden zaiste człowiek pracuje mądrze, i umiejętnie, i sprawiedliwie; a wszakże to innemu, który nie robił na to, za dział zostawi. I toć marność i wielka bieda.
Koh 2,22
Bo cóż ma człowiek ze wszystkiej pracy swej, i z usiłowania serca swego, które podejmuje pod słońcem?
Koh 2,23
Ponieważ wszystkie dni jego są bolesne, a zabawa jego jest frasunek, tak iż i w nocy nie odpoczywa serce jego. I toć jest marność.
Koh 2,24
Izali nie lepsza człowiekowi, aby jadł i pił, i dobrze uczynił duszy swojej z pracy swojej? alemci widział, że i to z ręki Bożej pochodzi.
Koh 2,25
Albowiem któżby słuszniej miał jeść, i pożywać tego nad mię?
Koh 2,26
Bo człowiekowi, który mu się podoba, daje mądrość, umiejętność, i wesele; ale grzesznikowi daje frasunek, aby zbierał i zgromadzał, coby zostawił temu, który się podoba Bogu. I toć jest marność, a utrapienie ducha.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)