Zaloguj

Pwt 21 · interlinia WLC

Pwt 21,1
Jeźliby znaleziony był zabity w ziemi, którą Pan, Bóg twój, dawa tobie, abyś ją posiadł, leżący na polu, a nie wiedziano by, kto go zabił:
Pwt 21,2
Tedy wynijdą starsi twoi, i sędziowie twoi, i rozmierzą ziemię aż do miast, które są w około onego zabitego.
Pwt 21,3
A które by miasto bliższe było onego zabitego, tedy wezmą starsi miasta onego jałowicę z stada, którą jeszcze nie robiono, a która nie ciągnęła w jarzmie;
Pwt 21,4
I zawiodą starsi tego miasta onę jałowicę w dolinę kamienistą, gdzie nigdy nie orano, ani siano, i utną tam szyję jałowicy w onej dolinie.
Pwt 21,5
Zatem przyjdą kapłani, synowie Lewiego; bo je obrał Pan, Bóg twój, aby mu służyli, i żeby błogosławili w imieniu Pańskiem, a według uznania ich kończyć się ma każdy spór, i każda rana.
Pwt 21,6
Także wszyscy starsi miasta onego, które jest najbliższe zabitego, umyją ręce swoje nad jałowicą ściętą w dolinie;
Pwt 21,7
I oświadczą się, mówiąc: Ręce nasze nie wylały tej krwi, ani oczy nasze na to patrzały.
Pwt 21,8
Oczyść lud twój Izraelski, któryś odkupił, Panie, a nie poczytaj krwi niewinnej w pośrodku ludu twego Izraelskiego. Tedy oczyszczeni będą od onej krwi,
Pwt 21,9
A ty odejmiesz krew niewinną z pośrodku siebie, gdy uczynisz, co prawego jest przed oczyma Pańskiemi.
Pwt 21,10
Gdy też wynijdziesz na wojnę przeciw nieprzyjaciołom twoim, a podać je Pan, Bóg twój, w ręce twoje, i nabierzesz z nich więźniów;
Pwt 21,11
A obaczysz między więźniami niewiastę nadobną, której rozmiłowawszy się, wziąłbyś ją sobie za żonę:
Pwt 21,12
Tedy ją wprowadzisz do domu swego; i ogoli głowę swoję, i obrzeże paznogcie swoje;
Pwt 21,13
H5493 וְהֵסִ֩ירָה֩ i zdejmie spój. + cz. Hifil weqatal 3 os. ż. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H8071 שִׂמְלַ֨ת szatę rz. ż. l.poj. konstr. H7633 שִׁבְיָ֜הּ niewoli swojej rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H5921a מֵעָלֶ֗יהָ z siebie przyim. + przyim. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H3427 וְיָֽשְׁבָה֙ i będzie mieszkać spój. + cz. Qal weqatal 3 os. ż. l.poj. H1004b בְּבֵיתֶ֔ךָ w domu twoim przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H1058 וּבָֽכְתָ֛ה i będzie płakać spój. + cz. Qal weqatal 3 os. ż. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H1 אָבִ֥יהָ ojca swojego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H853 וְאֶת i - spój. + ozn. dop. H517 אִמָּ֖הּ matkę swoją rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H3391 יֶ֣רַח miesiąc rz. m. l.poj. konstr. H3117 יָמִ֑ים dni rz. m. l.mn. abs. H310a וְאַ֨חַר a po spój. + przyim. H3651c כֵּ֜ן tym part. wsk. H935 תָּב֤וֹא wejdziesz cz. Qal impf. 2 os. m. l.poj. H413 אֵלֶ֨יהָ֙ do niej przyim. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H1166 וּבְעַלְתָּ֔הּ i poślubisz ją spój. + cz. Qal weqatal 2 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H1961 וְהָיְתָ֥ה i będzie spój. + cz. Qal weqatal 3 os. ż. l.poj. · לְךָ֖ tobie przyim. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H802 לְאִשָּֽׁה za żonę przyim. + rz. ż. l.poj. abs.
A złożywszy z siebie szatę, w której jest pojmana, zostanie w domu twym, a płakać będzie ojca swego, i matki swojej przez cały miesiąc: a potem wnijdziesz do niej, i będziesz mężem jej, a ona będzie tobie za żonę.
Pwt 21,14
A jeźlibyć się potem nie podobała, tedy ją wolno puścisz, a żadną miarą nie sprzedasz jej za pieniądze, ani nią kupczyć będziesz, ponieważeś ją zelżył.
Pwt 21,15
Gdyby też kto miał dwie żony, jednę miłą, a drugą omierzłą, i narodziłyby mu synów, miła i omierzła, a byłby syn pierworodny omierzłej;
Pwt 21,16
Tedy gdy stanowić będzie za dziedzice syny swoje, dóbr swoich: nie będzie mógł dać pierworodztwa synowi miłej przed synem pierworodnym onej omierzłej;
Pwt 21,17
Ale pirworodztwo synowi omierzłej przyzna, dawszy mu dwojaką część wszystkiego, co ma; ponieważ on jest początkiem siły jego, jego jest prawo pierworodztwa.
Pwt 21,18
Jeźliby kto miał syna swawolnego, i krnąbrnego, któryby nie słuchał głosu ojca swego, i głosu matki swojej, a będąc strofowany, nie usłuchałby ich:
Pwt 21,19
Tedy go wezmą ojciec jego i matka jego, i przywiodą go do starszych miasta swego, i do bramy sądowej miejsca onego,
Pwt 21,20
I rzeką do starszych miasta onego: Ten nasz syn jest swawolny i krnąbrny, nieposłuszny głosu naszemu, żarłok jest i pijanica;
Pwt 21,21
Tedy ukamionują go wszyscy ludzie miasta onego, i umrze; a tak odejmiesz złe z pośrodku siebie, co gdy wszystek Izrael usłyszy, bać się będą.
Pwt 21,22
A gdyby kto popełnił grzech godny śmierci, a byłby skazany na śmierć, a obwiesiłbyś go na drzewie,
Pwt 21,23
Nie zostanie przez noc trup jego na drzewie, ale koniecznie pochowasz go tegoż dnia; bo przeklęstwem Bożem jest ten, co wisi. Przetoż nie będziesz plugawił ziemi twojej, którą Pan, Bóg twój, dawa tobie w dziedzictwo.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)