Zaloguj

1 Sm 4 · interlinia WLC

1 Sm 4,1
I stało się według mowy Samuelowej wszystkiemu Izraelowi. Bo gdy wyciągnął Izrael przeciw Filistynom na wojnę, a położył się obozem u Ebenezer, Filistynowie zaś położyli się obozem w Afeku;
1 Sm 4,2
I gdy się uszykowali Filistynowie przeciwko Izraelowi, a stoczyła się bitwa: tedy porażony jest Izrael od Filistynów, a pobito ich w onej bitwie na polu około czterech tysięcy mężów.
1 Sm 4,3
H935 וַיָּבֹ֣א i przyszedł spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H5971a הָעָם֮ lud rodz. + rz. m. l.poj. abs. H413 אֶל do przyim. H4264 הַֽמַּחֲנֶה֒ obozu rodz. + rz. m./ż. l.poj. abs. H559 וַיֹּֽאמְרוּ֙ i powiedzieli spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.mn. H2205 זִקְנֵ֣י starsi przym. m. l.mn. konstr. H3478 יִשְׂרָאֵ֔ל Izraela im. wł. H4100 לָ֣מָּה dlaczego przyim. + part. pyt. H5062 נְגָפָ֧נוּ pobił nas cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H3068 יְהוָ֛ה JHWH im. wł. H3117 הַיּ֖וֹם dzisiaj rodz. + rz. m. l.poj. abs. H6440 לִפְנֵ֣י przed przyim. + rz. m./ż. l.mn. konstr. H6430 פְלִשְׁתִּ֑ים Filistynami rz. etn. m. l.mn. abs. H3947 נִקְחָ֧ה weźmy cz. Qal kohort. 1 os. wsp. l.mn. H413 אֵלֵ֣ינוּ do siebie przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H7887 מִשִּׁלֹ֗ה z Szilo przyim. + im. wł. H853 אֶת - ozn. dop. H727 אֲרוֹן֙ arkę rz. m./ż. l.poj. konstr. H1285 בְּרִ֣ית przymierza rz. ż. l.poj. konstr. H3068 יְהוָ֔ה JHWH im. wł. H935 וְיָבֹ֣א i niech przyjdzie spój. + cz. Qal juss. 3 os. m. l.poj. H7130 בְקִרְבֵּ֔נוּ pośród nas przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H3467 וְיֹשִׁעֵ֖נוּ i niech nas wybawi spój. + cz. Hifil impf. 3 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H3709 מִכַּ֥ף z ręki przyim. + rz. ż. l.poj. konstr. H341 אֹיְבֵֽינוּ naszych wrogów cz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn.
I wrócił się lud do obozu. I rzekli starsi Izraelscy: Przeczże nas dziś poraził Pan przed Filistynami? weźmijmyż do siebie z Sylo skrzynię przymierza Pańskiego, a niech przyjdzie między nas, a wybawi nas z rąk nieprzyjaciół naszych.
1 Sm 4,4
Przetoż posłał lud do Sylo, i wzięli stamtąd skrzynię przymierza Pana zastępów, siedzącego na Cherubinach; byli też tam dwaj synowie Heli z skrzynią przymierza Pańskiego, Ofni i Finees.
1 Sm 4,5
A gdy przyszła skrzynia przymierza Pańskiego do obozu, zakrzyknął wszystek Izrael głosem wielkim, tak iż ziemia zabrzmiała.
1 Sm 4,6
A usłyszawszy Filistynowie głos onego krzyku, rzekli: Cóż to za głos tak wielkiego wykrzykania w obozie Hebrejskim? I poznali, że skrzynia Pańska przyszła do obozu.
1 Sm 4,7
Przetoż zlękli się Filistynowie, gdyż mówiono: Przyszedł Bóg do obozu ich, i rzekli: Biada nam! bo nie było nic takowego przedtem.
1 Sm 4,8
Biadaż nam! któż nas wybawi z rąk tych Bogów mocnych? cić to bogowie, którzy porazili Egipt wszelką plagą na puszczy.
1 Sm 4,9
Zmacniajcież się, a bądźcie mężami, o Filistynowie! byście snać nie służyli Hebrejczykom, jako oni wam służyli. Bądźcież tedy mężami, a potykajcie się.
1 Sm 4,10
Zwiedli tedy bitwę Filistynowie, i porażony jest Izrael, a uciekał każdy do namiotu swego; i stała się porażka bardzo wielka, tak iż poległo z Izraela trzydzieści tysięcy piechoty.
1 Sm 4,11
Tamże skrzynia Boża wzięta jest, i dwaj synowie Heli polegli, Ofni i Finees.
1 Sm 4,12
I bieżał niektóry z synów Benjaminowych z bitwy, a przyszedł do Sylo tegoż dnia, mając szaty rozdarte, a proch na głowie swojej.
1 Sm 4,13
A gdy przyszedł, oto, Heli siedział na stołku przy drodze wyglądając, bo się serce jego lękało o skrzynię Bożą; a przyszedłszy on mąż, opowiedzał miastu, i krzyczało wszysytko miasto.
1 Sm 4,14
A usłyszawszy Heli głos krzyku onego, rzekł: Cóż to za głos rozruchu tego? lecz on mąż spiesząc się, przyszedł, aby to oznajmił Heliemu.
1 Sm 4,15
A Heli już miał dziewiędziesiąt i ośm lat, a oczy jego już się były zaćmiły, że nie mógł dojrzeć.
1 Sm 4,16
Tedy rzekł on mąż do Heliego: Ja idę z bitwy, jam zaiste z bitwy dziś uciekł. Do którego on rzekł: Cóż się tam stało, synu mój?
1 Sm 4,17
I odpowiedzał on poseł, i rzekł: Uciekł Izrael przed Filistynami i stała się wielka porażka ludu; tamże i dwaj synowie twoi legli, Ofni i Finees, i skrzynia Boża wzięta jest.
1 Sm 4,18
A gdy wspomniał skrzynię Bożą, spadł Heli z stołka na wznak u bramy, a złamawszy sobie szyję umarł; albowiem był człowiek stary i ociężały. A on sądził Izraela przez czterdzieści lat.
1 Sm 4,19
Synowa też jego, żona Fineesowa, będąc brzemienną i bliską porodzenia, gdy usłyszała oną nowinę, iż wzięta jest skrzynia Boża, i że umarł świekier jej, i mąż jej, tedy się nachyliła, i porodziła; bo przypadły na nię bole jej.
1 Sm 4,20
A gdy umierała, rzekły niewiasty, które były przy niej: Nie bój się, albowiemeś syna porodziła; ale ona nic nie odpowiedziała, ani tego przypuściła do serca swego.
1 Sm 4,21
I nazwała dzieciątko Ichabod, mówiąc: Przeprowadziła się sława od Izraela, iż wzięto skrzynię Bożą, a iż umarł świekier jej, i mąż jej.
1 Sm 4,22
Prztoż rzekła: Przeprowadziła się sława od Izraela; bo wzięto skrzynię Bożą.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)