Zaloguj

1 Krl 3 · interlinia WLC

1 Krl 3,1
I spowinowacił się Salomon z Faraonem, królem Egipskim; bo pojął córkę Faraonową, i przyprowadził ją do miasta Dawidowego, ażby dobudował domu swego, i domu Pańskiego, i muru Jeruzalemskiego w około.
1 Krl 3,2
Wszakże lud ofiarował po górach, przeto, że nie był jeszcze zbudowany dom imieniowi Pańskiemu aż do onych dni.
1 Krl 3,3
I miłował Salomon Pana, chodząc w przykazaniach Dawida, ojca swego; tylko że na górach ofiarował i kadził.
1 Krl 3,4
Szedł tedy król do Gabaon, aby tam ofiarował; bo tam była góra największa; tysiąc ofiar całopalonych ofiarował Salomon na onym ołtarzu.
1 Krl 3,5
I ukazał się Pan w Gabaon Salomonowi przez sen w nocy, i rzekł Bóg: Proś czego chcesz, a dam ci.
1 Krl 3,6
H559 וַיֹּ֣אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H8010 שְׁלֹמֹ֗ה Salomon im. wł. H859a אַתָּ֨ה ty zaim. os. 2 os. m. l.poj. H6213a עָשִׂ֜יתָ uczyniłeś cz. Qal perf. 2 os. m. l.poj. H5973a עִם z przyim. H5650 עַבְדְּךָ֙ sługą twoim rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H1732 דָוִ֣ד Dawidem im. wł. H1 אָבִי֮ ojcem moim rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H2617a חֶ֣סֶד łaskę rz. m. l.poj. abs. H1419a גָּדוֹל֒ wielką przym. m. l.poj. abs. H834d כַּאֲשֶׁר֩ jak przyim. + part. wzgl. H1980 הָלַ֨ךְ chodził cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H6440 לְפָנֶ֜יךָ przed tobą przyim. + rz. m./ż. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H571 בֶּאֱמֶ֧ת w prawdzie przyim. + rz. ż. l.poj. abs. H6666 וּבִצְדָקָ֛ה i w sprawiedliwości spój. + przyim. + rz. ż. l.poj. abs. H3483 וּבְיִשְׁרַ֥ת i w prawości spój. + przyim. + rz. ż. l.poj. konstr. H3824 לֵבָ֖ב serca rz. m. l.poj. abs. H5973a עִמָּ֑ךְ z tobą przyim. + przyr. zaim. 2 os. ż. l.poj. H8104 וַתִּשְׁמָר i zachowałeś spój. + cz. Qal wajjiqtol 2 os. m. l.poj. · ל֗וֹ mu przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H2617a הַחֶ֤סֶד łaskę rodz. + rz. m. l.poj. abs. H1419a הַגָּדוֹל֙ wielką rodz. + przym. m. l.poj. abs. H2088 הַזֶּ֔ה tę rodz. + zaim. wsk. H5414 וַתִּתֶּן i dałeś spój. + cz. Qal wajjiqtol 2 os. m. l.poj. · ל֥וֹ mu przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H1121a בֵ֛ן syna rz. m. l.poj. abs. H3427 יֹשֵׁ֥ב siedzącego cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H5921a עַל na przyim. H3678 כִּסְא֖וֹ tronie jego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3117 כַּיּ֥וֹם jak dzień przyim. + rodz. + rz. m. l.poj. abs. H2088 הַזֶּֽה ten rodz. + zaim. wsk.
Tedy rzekł Salomon: Tyś uczynił z sługą twoim Dawidem, ojcem moim, miłosierdzie wielkie, gdyż chodził przed tobą w prawdzie i w sprawiedliwości, i w prostości serca stał przy tobie; i zachowałeś mu to miłosierdzie wielkie, iżeś mu dał syna, który by siedział na stolicy jego, jako się to dziś okazuje.
1 Krl 3,7
A teraz, o Panie Boże mój, tyś postanowił królem sługę twego miasto Dawida, ojca mego, a jam jest dziecię małe, i nie umiem wychodzić ani wchodzić.
1 Krl 3,8
A sługa twój jest w pośrodku ludu twego, któryś obrał, ludu wielkiego, który nie może zliczony ani porachowany być przez mnóstwo.
1 Krl 3,9
Przetoż daj słudze twemu serce rozumne, aby sądził lud twój, i aby rozeznawał między dobrem i złem; albowiem któż może sądzić ten lud twój tak wielki?
1 Krl 3,10
I podobało się to Panu, że żądał Salomon tej rzeczy.
1 Krl 3,11
H559 וַיֹּ֨אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H430 אֱלֹהִ֜ים Bóg rz. m. l.mn. abs. H413 אֵלָ֗יו do niego przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3282 יַעַן֩ ponieważ spój. H834a אֲשֶׁ֨ר że part. wzgl. H7592 שָׁאַ֜לְתָּ prosiłeś cz. Qal perf. 2 os. m. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H1697 הַדָּבָ֣ר o słowo rodz. + rz. m. l.poj. abs. H2088 הַזֶּ֗ה to rodz. + zaim. wsk. H3808 וְלֹֽא i nie spój. + przecz. H7592 שָׁאַ֨לְתָּ prosiłeś cz. Qal perf. 2 os. m. l.poj. · לְּךָ֜ sobie przyim. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H3117 יָמִ֣ים dni rz. m. l.mn. abs. H7227a רַבִּ֗ים licznych przym. m. l.mn. abs. H3808 וְלֹֽא i nie spój. + przecz. H7592 שָׁאַ֤לְתָּ prosiłeś cz. Qal perf. 2 os. m. l.poj. · לְּךָ֙ sobie przyim. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H6239 עֹ֔שֶׁר bogactwa rz. m. l.poj. abs. H3808 וְלֹ֥א i nie spój. + przecz. H7592 שָׁאַ֖לְתָּ prosiłeś cz. Qal perf. 2 os. m. l.poj. H5315 נֶ֣פֶשׁ duszy rz. m./ż. l.poj. konstr. H341 אֹיְבֶ֑יךָ wrogów twoich cz. Qal imiesł. czyn. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H7592 וְשָׁאַ֧לְתָּ ale prosiłeś spój. + cz. Qal perf. 2 os. m. l.poj. · לְּךָ֛ sobie przyim. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H995 הָבִ֖ין rozumieć cz. Hifil bezok. konstr. H8085 לִשְׁמֹ֥עַ aby słuchać przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H4941 מִשְׁפָּֽט sądu rz. m. l.poj. abs.
Tedy rzekł Bóg do niego: Dla tego, żeś o to prosił, a nieżądałeś sobie długich dni, aniś żądał sobie bogactw, aniś prosił o wytracenie nieprzyjaciół twoich, aleś sobie prosił o rozum dla rozeznania sądu:
1 Krl 3,12
Otożem uczynił według słów twoich; otom ci dał serce mądre i rozumne, tak, iż żaden równy tobie nie był przed tobą, ani po tobie powstanie równy tobie.
1 Krl 3,13
Do tego i to, czegoś nie żądał, dałem ci, to jest bogactwa i sławę, tak aby nie było żadnego tobie równego między królmi po wszystkie dni twoje.
1 Krl 3,14
A będzieszli chodził drogami mojemi, strzegąc wyroków moich, i rozkazania mego, jako chodził Dawid, ojciec twój, tedy przedłużę dni twoje.
1 Krl 3,15
A gdy się ocucił Salomon, zrozumiał, że to był sen. I przyszedł do Jeruzalemu, a stanąwszy przed skrzynią przymierza Pańskiego, sprawował całopalenia, i ofiarował ofiary spokojne, sprawił też ucztę na wszystkie sługi swoje.
1 Krl 3,16
Tedy przyszły dwie niewiasty wszetecznice do króla, i stanęły przed nim.
1 Krl 3,17
I rzekła jedna z onych niewiast: Proszę panie mój, ja i ta niewiasta mieszkamy w jednym domu, i porodziłam u niej w tymże domu.
1 Krl 3,18
I stało się dnia trzeciego po porodzeniu mojem, że porodziła i ta niewiasta; i byłyśmy pospołu, a nie było nikogo obcego z nami w domu, oprócz nas dwóch w tymże domu.
1 Krl 3,19
I umarł syn tej niewiasty w nocy, przeto, iż go była przyległa.
1 Krl 3,20
A wstawszy o północy, wzięła syna mego odemnie, gdy służebnica twoja spała, i położyła go na łonie swojem, a syna swego umarłego położyła na łonie mojem.
1 Krl 3,21
A gdym wstała rano, chcąc dać ssać synowi memu, otom znalazła umarłego; któremu gdym się rano przypatrzyła, a oto nie był syn mój, któregom porodziła.
1 Krl 3,22
I rzekła ona druga niewiasta: Nie tak; ale syn mój jest ten żywy, a syn twój ten umarły. Ale ona rzekła: Nie; ale syn twój jest ten umarły, a syn mój ten żywy. I tak się spierały przed królem.
1 Krl 3,23
I rzekł król: Ta mówi: Ten żywy jest syn mój, a syn twój ten umarły; a ta zasię mówi: Nie tak; ale syn twój ten umarły, a syn mój ten żywy.
1 Krl 3,24
Przetoż rzekł król: Przynieście mi miecz. I przyniesiono miecz przed króla.
1 Krl 3,25
Tedy rzekł król: Rozetnijcie to żywe dziecię na dwoje, a dajcie połowę jednej, a połowę drugiej.
1 Krl 3,26
H559 וַתֹּ֣אמֶר i powiedziała spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. ż. l.poj. H802 הָאִשָּׁה֩ kobieta rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H834a אֲשֶׁר której part. wzgl. H1121a בְּנָ֨הּ syn jej rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H2416a הַחַ֜י żywy rodz. + przym. m. l.poj. abs. H413 אֶל do przyim. H4428 הַמֶּ֗לֶךְ króla rodz. + rz. m. l.poj. abs. H3588a כִּֽי bo spój. H3648 נִכְמְר֣וּ wzruszyły się cz. Nifal perf. 3 os. wsp. l.mn. H7356b רַחֲמֶיהָ֮ litości jej rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H5921a עַל nad przyim. H1121a בְּנָהּ֒ synem jej rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H559 וַתֹּ֣אמֶר i powiedziała spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. ż. l.poj. H994 בִּ֣י proszę part. zach. H113 אֲדֹנִ֗י panie mój rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H5414 תְּנוּ dajcie cz. Qal rozk. 2 os. m. l.mn. · לָהּ֙ jej przyim. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H3205 הַיָּל֣וּד dziecko rodz. + cz. Qal imiesł. bier. m. l.poj. abs. H2416a הַחַ֔י żywe rodz. + przym. m. l.poj. abs. H4191 וְהָמֵ֖ת a nie zabijajcie spój. + cz. Hifil bezok. abs. H408 אַל nie przecz. H4191 תְּמִיתֻ֑הוּ zabijaj go cz. Hifil juss. 2 os. m. l.mn. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H2063 וְזֹ֣את a ta spój. + zaim. wsk. H559 אֹמֶ֗רֶת mówiła cz. Qal imiesł. czyn. ż. l.poj. abs. H1571 גַּם także part. potw. · לִ֥י mi przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H1571 גַם także przysł. · לָ֛ךְ tobie przyim. + przyr. zaim. 2 os. ż. l.poj. H3808 לֹ֥א nie przecz. H1961 יִהְיֶ֖ה będzie cz. Qal impf. 3 os. m. l.poj. H1504 גְּזֹֽרוּ rozcinajcie cz. Qal rozk. 2 os. m. l.mn.
Ale niewiasta, której był ten syn żywy, mówiła do króla, (bo się były poruszyły wnętrzności jej nad synem jej,) i rzekła: Proszę, panie mój, dajcie jej to dziecię żywe, a żadnym sposobem nie zabijajcie go. Ale druga rzekła: Niech nie będzie ani mnie, ani tobie, rozetnijcie je.
1 Krl 3,27
Tedy odpowiedział król, i rzekł: Dajcież tej dziecię żywe, a żadną miarą nie zabijajcie go; tać jest matka jego.
1 Krl 3,28
A usłyszawszy wszystek lud Izraelski ten sąd, który osądził król, bali się króla: albowiem wiedzieli, że mądrość Boża była w sercu jego ku czynieniu sądu.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)