Zaloguj

Wj 4 · interlinia WLC

Wj 4,1
Potem odpowiadając Mojżesz, rzekł: Ale oto, nie uwierzą mi, i nie usłuchają głosu mego, bo rzeką: Nie ukazał się tobie Pan.
Wj 4,2
I rzekł mu Pan: Cóż jest w ręce twojej? i odpowiedział: Laska.
Wj 4,3
I rzekł: Porzuć ją na ziemię; i porzucił ją na ziemię, a obróciła się w węża, i uciekał Mojżesz przed nim.
Wj 4,4
I rzekł Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę twoję, a ujmij go za ogon; i wyciągnął rękę swoję, i ujął go, i obrócił się w laskę w ręce jego.
Wj 4,5
Abyć uwierzyli, iż ci się ukazał Pan, Bóg ojców ich, Bóg Abrahamów, Bóg Izaaków, i Bóg Jakóbów.
Wj 4,6
I rzekł mu Pan jeszcze: Włóż teraz rękę twoję w zanadrza twoje; i włożył rękę swoję w zanadrza swoje; i wyjął ją, a oto, ręka jego była trędowata jako śnieg.
Wj 4,7
I rzekł: Włóż znowu rękę twoję w zanadrza twe; i włożył znowu rękę swoję w zanadrza swe; a gdy ją wyjął z zanadrza swego, a oto, stała się znowu jako inne ciało jego.
Wj 4,8
I stanie się, jeźlić nie uwierzą i nie usłuchają głosu znaku pierwszego, tedy uwierzą głosowi znaku pośledniego.
Wj 4,9
H1961 וְהָיָ֡ה i stanie się spój. + cz. Qal weqatal 3 os. m. l.poj. H518a אִם jeśli spój. H3808 לֹ֣א nie przecz. H539 יַאֲמִ֡ינוּ uwierzą cz. Hifil impf. 3 os. m. l.mn. H1571 גַּם֩ także part. potw. H8147 לִשְׁנֵ֨י dwóm przyim. + licz. m. l.podw. konstr. H226 הָאֹת֜וֹת znakom rodz. + rz. m./ż. l.mn. abs. H428 הָאֵ֗לֶּה tym rodz. + zaim. wsk. H3808 וְלֹ֤א i nie spój. + przecz. H8085 יִשְׁמְעוּן֙ posłuchają cz. Qal impf. 3 os. m. l.mn. + nun parag. H6963a לְקֹלֶ֔ךָ głosu twojego przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H3947 וְלָקַחְתָּ֙ i weźmiesz spój. + cz. Qal weqatal 2 os. m. l.poj. H4325 מִמֵּימֵ֣י z wód przyim. + rz. m. l.mn. konstr. H2975 הַיְאֹ֔ר Nilu rodz. + im. wł. H8210 וְשָׁפַכְתָּ֖ i wylejesz spój. + cz. Qal weqatal 2 os. m. l.poj. H3004 הַיַּבָּשָׁ֑ה na suchą ziemię rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H1961 וְהָי֤וּ i staną się spój. + cz. Qal weqatal 3 os. wsp. l.mn. H4325 הַמַּ֨יִם֙ wody rodz. + rz. m. l.mn. abs. H834a אֲשֶׁ֣ר które part. wzgl. H3947 תִּקַּ֣ח weźmiesz cz. Qal impf. 2 os. m. l.poj. H4480a מִן z przyim. H2975 הַיְאֹ֔ר Nilu rodz. + im. wł. H1961 וְהָי֥וּ i staną się spój. + cz. Qal weqatal 3 os. wsp. l.mn. H1818 לְדָ֖ם krwią przyim. + rz. m. l.poj. abs. H3006 בַּיַּבָּֽשֶׁת na suchej ziemi przyim. + rodz. + rz. ż. l.poj. abs.
I stanie się, jeźli nie uwierzą ani tym dwom znakom, i nie usłuchają głosu twego, weźmiesz wody rzecznej, i wylejesz ją na ziemię; tedy się przemieni woda ona, którą weźmiesz z rzeki, a obróci się w krew na ziemi.
Wj 4,10
I rzekł Mojżesz do Pana. Proszę Panie, nie jestem ja mężem wymownym ani przedtem ani odtąd, jakoś mówił do sługi twego: bom ciężkich ust i ciężkiego języka.
Wj 4,11
A Pan mu rzekł: Któż uczynił usta człowiekowi? albo kto uczynił niemego, albo głuchego, albo widzącego, albo ślepego, izaż nie Ja Pan?
Wj 4,12
Idźże teraz, a Ja będę z usty twojemi, i nauczę cię, co byś miał mówić.
Wj 4,13
I rzekł Mojżesz: Słuchaj Panie, poślij proszę tego, kogo posłać masz.
Wj 4,14
I zapalił się gniew Pański na Mojżesza, i rzekł: Azaż nie wiem, iż Aaron, brat twój Lewita wymownym jest? a oto i ten wynijdzie przeciwko tobie, i ujrzawszy cię, uraduje się w sercu swojem.
Wj 4,15
I będziesz mówił do niego, i włożysz słowa w usta jego, a Ja będę z usty twemi, i z usty jego, i nauczę was, co byście mieli czynić.
Wj 4,16
On będzie mówił za cię do ludu, i stanie się, że on będzie tobie za usta, a ty mu będziesz za Boga;
Wj 4,17
Laskę też tę weźmij w rękę twoję, którą będziesz czynił znaki.
Wj 4,18
Odszedł tedy Mojżesz, i wrócił się do Jetra, świekra swego, i mówił do niego: Pójdę teraz, a wrócę się do braci mojej, którzy są w Egipcie, a obaczę, sąli jeszcze żywi. A Jetro rzekł do Mojżesza: Idź w pokoju.
Wj 4,19
I rzekł Pan do Mojżesza w ziemi Madyjańskiej: Idź, wróć się do Egiptu; pomarli bowiem wszyscy mężowie, którzy szukali duszy twojej.
Wj 4,20
Wziąwszy tedy Mojżesz żonę swą, i syny swe, wsadził je na osła, i wrócił się do ziemi Egipskiej; wziął też Mojżesz laskę Bożą w rękę swą.
Wj 4,21
I rzekł Pan do Mojżesza: Gdy pójdziesz i wrócisz się do Egiptu, patrzajże, abyś wszystkie cuda, którem Ja podał w rękę twoję, czynił przed Faraonem, a Ja zatwardzę serce jego, aby nie wypuścił lud.
Wj 4,22
I rzeczesz do Faraona: Tak mówi Pan: Syn mój, pierworodny mój jest Izrael.
Wj 4,23
I rzekłem do ciebie: Wypuść syna mego, aby mi służył; a żeś go nie chciał wypuścić, oto, Ja zabiję syna twojego, pierworodnego twego.
Wj 4,24
I stało się w drodze, w gospodzie, że zabieżał Pan Mojżeszowi, i chciał go zabić.
Wj 4,25
Tedy wziąwszy Zefora krzemień ostry, obrzezała nieobrzezkę syna swego, i porzuciła przed nogi jego, i rzekła: Zaprawdę oblubieńcem krwi jesteś mi.
Wj 4,26
I odszedł od niego Pan. Tedy go nazwała oblubieńcem krwi, dla obrzezania.
Wj 4,27
I rzekł Pan do Aarona: Idź przeciwko Mojżeszowi na puszczą. I szedł i zaszedł mu na górze Bożej, i pocałował go.
Wj 4,28
Tedy powiedział Mojżesz Aaronowi wszystkie słowa Pana, który go posłał, i wszystkie znaki, które mu rozkazał.
Wj 4,29
Szedłszy tedy Mojżesz z Aaronem, zgromadzili wszystkie starsze synów Izraelskich.
Wj 4,30
I powiedział Aaron wszystkie słowa, które mówił Pan do Mojżesza, a Mojżesz czynił znaki przed oczyma ludu.
Wj 4,31
I uwierzył lud, i zrozumieli, że nawiedził Pan syny Izraelskie, a iż wejżał na utrapienie ich; i schyliwszy się, pokłon uczynili.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)