Zaloguj

Pwt 20 · interlinia WLC

Pwt 20,1
Gdy się ruszysz na wojnę przeciw nieprzyjaciołom twoim, a obaczysz konie, i wozy, i lud większy nad cię, nie bój się ich; bo Pan, Bóg twój, z tobą jest, który cię wywiódł z ziemi Egipskiej.
Pwt 20,2
A gdy się przybliżać będziecie ku potykaniu, wystąpi kapłan, i przemówi do ludu.
Pwt 20,3
A rzecze do nich: Słuchaj Izraelu, wy dziś staczacie bitwę z nieprzyjacioły waszymi; niechajże nie słabieje serce wasze, nie bójcie się i nie trwożcie sobą, ani się ich lękajcie;
Pwt 20,4
Albowiem Pan, Bóg wasz, idzie z wami, aby walczył za was z nieprzyjacioły waszymi, a iżby was wybawił.
Pwt 20,5
Także mówić będą hetmani do ludu, i rzeką: Jeźliż kto jest, co zbudował dom nowy, a w nim nie począł mieszkać, niech idzie, a wróci się do domu swego, by snać nie zginął w bitwie, a kto inny począłby w nim mieszkać.
Pwt 20,6
Albo jeźli kto jest, co nasadził winnicę, a nie używał owocu z niej, niech idzie, a wróci się do domu swego, by snać nie zginął w bitwie, a kto inny używałby z niej.
Pwt 20,7
Albo jeźli kto jest, co ma poślubioną żonę, a jeszcze jej nie pojął, niech idzie, a wróci się do domu swego, by snać nie zginął w bitwie, a kto inny nie pojął jej.
Pwt 20,8
Nadto hetmani mówić będą do ludu, i rzeką: Jeźli kto jest bojaźliwy, a lękliwego serca, niech idzie, a wróci się do domu swego, aby nie psował serca braci swej, jako jest zepsowane serce jego.
Pwt 20,9
A gdy przestaną hetmani mówić do ludu, tedy postawią rotmistrze wojsk przed ludem.
Pwt 20,10
Gdy przyciągniesz do jakiego miasta, abyś go dobywał, poczęstujesz je pokojem.
Pwt 20,11
A jeźliże pokój ofiarowany przyjmie, i otworzyć bramy, tedy wszystek lud znaleziony w niem będzie hołdował i służył.
Pwt 20,12
Ale jeźli nie uczyni pokoju z tobą, lecz podniesie przeciw tobie wojnę, oblężesz je.
Pwt 20,13
A gdy je da Pan, Bóg twój, w rękę twoję, tedy zabijesz w niem każdego mężczyznę ostrzem miecza.
Pwt 20,14
Tylko niewiasty, i dziatki, i bydła, i wszystko, co będzie w mieście, wszystek łup jego obrócisz sobie w korzyść, i będziesz jadł łupy nieprzyjaciół twoich, które da Pan, Bóg twój, tobie.
Pwt 20,15
Tak uczynisz wszystkim miastom, daleko odległym od ciebie, które nie są z miast tych narodów.
Pwt 20,16
Ale z miast narodów tych, które Pan, Bóg twój, podawa tobie w dziedzictwo, żadnej duszy żywić nie będziesz.
Pwt 20,17
Lecz do szczętu wytracisz je, Hetejczyka, Amorejczyka, Chananejczyka, i Ferezejczyka, Hewejczyka, i Jebuzejczyka, jakoć rozkazał Pan, Bóg twój;
Pwt 20,18
Przeto żeby nie uczyli was czynić według wszystkich obrzydliwości swoich, które czynili bogom swym, i zgrzeszylibyście przeciw Panu, Bogu waszemu.
Pwt 20,19
H3588a כִּֽי gdy spój. H6696a תָצ֣וּר oblegniesz cz. Qal impf. 2 os. m. l.poj. H413 אֶל do przyim. H5892b עִיר֩ miasta rz. ż. l.poj. abs. H3117 יָמִ֨ים dni rz. m. l.mn. abs. H7227a רַבִּ֜ים liczne przym. m. l.mn. abs. H3898a לְֽהִלָּחֵ֧ם aby walczyć przyim. + cz. Nifal bezok. konstr. H5921a עָלֶ֣יהָ przeciw niemu przyim. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H8610 לְתָפְשָׂ֗הּ aby je zdobyć przyim. + cz. Qal bezok. konstr. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H3808 לֹֽא nie przecz. H7843 תַשְׁחִ֤ית zniszczysz cz. Hifil impf. 2 os. m. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H6086 עֵצָהּ֙ drzewa jego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H5080 לִנְדֹּ֤חַ aby rąbać przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H5921a עָלָיו֙ na nim przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H1631 גַּרְזֶ֔ן siekierą rz. m. l.poj. abs. H3588a כִּ֚י bo spój. H4480a מִמֶּ֣נּוּ z niego przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H398 תֹאכֵ֔ל będziesz spożywał cz. Qal impf. 2 os. m. l.poj. H853 וְאֹת֖וֹ i jego spój. + ozn. dop. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3808 לֹ֣א nie przecz. H3772 תִכְרֹ֑ת wytniesz cz. Qal impf. 2 os. m. l.poj. H3588a כִּ֤י bo spój. H120 הָֽאָדָם֙ człowiek part. pyt. + rz. m. l.poj. abs. H6086 עֵ֣ץ drzewem rz. m. l.poj. konstr. H7704b הַשָּׂדֶ֔ה pola rodz. + rz. m. l.poj. abs. H935 לָבֹ֥א aby wejść przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H6440 מִפָּנֶ֖יךָ przed tobą przyim. + rz. m./ż. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H4692 בַּמָּצֽוֹר w oblężeniu przyim. + rodz. + rz. m. l.poj. abs.
Gdy oblężesz jakie miasto, a przez wiele dni dobywać go będziesz, abyś je wziął, nie psuj drzewa jego, wycinając je siekierą, bo z niego jeść będziesz; przetoż go nie wycinaj, (bo azaż są ludźmi drzewa polne?) abyś ich używał do oblężenia.
Pwt 20,20
Tylko drzewa, które obaczysz, że owocu nie rodzą, te psować będziesz i wycinać: i budować będziesz baszty przeciwko onemu miastu, które z tobą walczy, póki go nie opanujesz.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)