Zaloguj

2 Krl 2 · interlinia WLC

2 Krl 2,1
I stało się, gdy miał wziąć Pan Elijasza w wichrze do nieba, że wyszedł Elijasz z Elizeuszem z Galgal.
2 Krl 2,2
I rzekł Elijasz do Elizeusza: Proszę siedź tu; bo mię Pan posłał aż do Betel. I rzekł Elizeusz: Jako żywy Pan, i jako żywa dusza twoja, że się ciebie nie puszczę. I przyszli do Betel.
2 Krl 2,3
Tedy wyszli synowie proroccy, którzy byli w Betel, do Elizeusza, i rzekli do niego: Wieszże, iż dziś Pan weźmie od ciebie pana twego? A on rzekł: Wiemci; milczcie tylko.
2 Krl 2,4
Znowu rzekł mu Elijasz: Elizeuszu, proszę siedź tu; bo mię Pan posłał do Jerycha. A on odpowiedział: Jako żywy Pan, i jako żywa dusza twoja, że się ciebie nie puszczę. A tak przyszli do Jerycha.
2 Krl 2,5
Tedy przystąpiwszy synowie proroccy, którzy byli w Jerychu, do Elizeusza, rzekli do niego: Wieszże, że dziś Pan weźmie pana twego od ciebie? A on rzekł: Wiemci; milczcie.
2 Krl 2,6
Jeszcze mu rzekł Elijasz: Proszę siedź tu; bo mię Pan posłał do Jordanu. Który odpowiedział: Jako żywy Pan, jako żywa i dusza twoja, że się ciebie nie puszczę.
2 Krl 2,7
I szli obadwaj. A pięćdziesiąt mężów synów prorockich szli, i stanęli naprzeciwko z daleko; ale oni obaj stanęli nad Jordanem.
2 Krl 2,8
A wziąwszy Elijasz płaszcz swój, zwinął go, a uderzył nim wody, i rozdzieliły się tam i sam, tak iż przeszli obaj po suszy.
2 Krl 2,9
A gdy przeszli, rzekł Elijasz do Elizeusza: Żądaj, czego chcesz, abym ci uczynił pierwej niż będę wzięty od ciebie. Tedy rzekł Elizeusz: Proszę niech będzie dwójnasobny duch twój we mnie;
2 Krl 2,10
Ale mu on odpowiedział: Trudnejś rzeczy pożądał; wszakże ujrzyszli mię, gdy będę wzięty od ciebie, tak ci się stanie; ale jeźli nie ujrzysz, nie stanieć się.
2 Krl 2,11
I stało się, gdy oni przecię szli rozmawiając, oto wóz ognisty, i konie ogniste rozłączyły obydwóch. I wstąpił Elijasz w wichrze do nieba.
2 Krl 2,12
Co Elizeusz widząc, wołał: Ojcze mój, ojcze mój! Wozie Izraelski i jazdo jego. I nie widział go więcej. A pochwyciwszy szaty swe rozdarł je na dwie części.
2 Krl 2,13
I podniósł płaszcz Elijaszowy, który był spadł z niego, a wróciwszy się, stanął nad brzegiem Jordanu. A tak wziąwszy płaszcz Elijaszowy, który był spadł z niego, uderzył nim wody, mówiąc: Gdzież jest Pan, Bóg Elijaszowy?
2 Krl 2,14
A tak i on uderzył nim wody, a rozdzieliły się tam i sam, i przeszedł Elizeusz.
2 Krl 2,15
Co widząc synowie proroccy, którzy byli w Jerycho, stojąc na przeciwko, rzekli: Odpoczął duch Elijaszowy nad Elizeuszem; a wyszedłszy przeciwko niemu pokłonili mu się aż do ziemi.
2 Krl 2,16
H559 וַיֹּאמְר֣וּ i powiedzieli spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.mn. H413 אֵלָ֡יו do niego przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H2009 הִנֵּה oto part. wsk. H4994 נָ֣א proszę part. zach. H3426 יֵֽשׁ jest part. wsk. H854 אֶת z przyim. H5650 עֲבָדֶיךָ֩ sługami twymi rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H2572 חֲמִשִּׁ֨ים pięćdziesięciu licz. m./ż. l.mn. abs. H376 אֲנָשִׁ֜ים mężów rz. m. l.mn. abs. H1121a בְּנֵֽי synów rz. m. l.mn. konstr. H2428 חַ֗יִל siły rz. m. l.poj. abs. H3212 יֵ֣לְכוּ niech idą cz. Qal juss. 3 os. m. l.mn. H4994 נָא֮ proszę part. zach. H1245 וִיבַקְשׁ֣וּ i niech szukają spój. + cz. Piel juss. 3 os. m. l.mn. H853 אֶת - ozn. dop. H113 אֲדֹנֶיךָ֒ pana twego rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H6435 פֶּן by nie spój. H5375 נְשָׂאוֹ֙ porwał go cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H7307 ר֣וּחַ duch rz. m./ż. l.poj. konstr. H3068 יְהוָ֔ה JHWH im. wł. H7993 וַיַּשְׁלִכֵ֨הוּ֙ i rzucił go spój. + cz. Hifil wajjiqtol 3 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H259 בְּאַחַ֣ד w jedną przyim. + licz. m. l.poj. konstr. H2022 הֶהָרִ֔ים z gór rodz. + rz. m. l.mn. abs. H176a א֖וֹ albo spój. H259 בְּאַחַ֣ת w jedną przyim. + licz. ż. l.poj. konstr. H1516 הגיאות z dolin rodz. + rz. m./ż. l.mn. abs. H559 וַיֹּ֖אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H3808 לֹ֥א nie przecz. H7971 תִשְׁלָֽחוּ posyłajcie cz. Qal impf. 2 os. m. l.mn.
I rzekli do niego: Oto teraz jest przy sługach twych pięćdziesiąt mężów mocnych. Proszę niech idą, a niech szukają Pana twego; by go snać nie zaniósł Duch Pański, a nie porzucił go na której górze, albo w której dolinie. Ale im on rzekł: Nie posyłajcie.
2 Krl 2,17
A gdy nań nalegali aż do uprzykrzenia, rzekł: Poślijcież. A tak posłali onych pięćdziesiąt mężów, którzy szukając przez trzy dni nie znaleźli go.
2 Krl 2,18
A gdy się wrócili do niego, (a on mieszkał w Jerycho,) rzekł do nich: Azażem wam nie mówił: Nie chodźcie?
2 Krl 2,19
Rzekli też mężowie onego miasta do Elizeusza: Wej, oto mieszkanie miasta tego jest dobre, jako panie mój widzisz; ale wody złe i ziemia niepłodna.
2 Krl 2,20
Tedy rzekł: Przynieście mi bańkę nową, a włóżcie w nię soli. I przynieśli mu.
2 Krl 2,21
A poszedłszy do źródła wód, wrzucił tam soli, i rzekł: Tak mówi Pan: Uzdrowiłem te wody; nie będzie więcej stamtąd śmierci, ani niepłodności.
2 Krl 2,22
A tak uzdrowione są one wody aż do dnia tego, według słowa Elizeuszowego, które był powiedział.
2 Krl 2,23
Potem szedł stamtąd do Betel. A gdy szedł drogą, dzieci małe wyszły z miasta, i naśmiewały się z niego, i mówiły mu: Idźże łysy, idźże łysy!
2 Krl 2,24
Który obejrzawszy się, ujrzał je, i złorzeczył im w imieniu Pańskiem. Przetoż wyszedłszy dwie niedźwiedzice z lasu, rozdrapały z nich czterdzieści i dwoje dzieci.
2 Krl 2,25
I szedł stamtąd na górę Karmel, a z onąd zasię wrócił się do Samaryi.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)