Zaloguj

Sdz 21 · interlinia WLC

Sdz 21,1
Nadto przysięgli mężowie Izraelscy w Masfa, mówiąc: Żaden z nas nie da córki swej Benjaminczykom za żonę.
Sdz 21,2
A tak poszedł lud do domu Bożego, i trwali tam aż do wieczora przed Bogiem, a podniósłszy głos swój, płakali płaczem wielkim.
Sdz 21,3
I rzekli: O Panie, Boże Izraelski, czemuż się to stało w Izraelu, że ubyło dzisiaj z Izraela jedno pokolenie?
Sdz 21,4
Tedy nazajutrz wstawszy rano lud zbudowali tam ołtarz, a sprawowali całopalone i spokojne ofiary.
Sdz 21,5
Zatem rzekli synowie Izraelscy: Któż jest, co nie przyszedł do zgromadzenia ze wszystkich pokoleń Izraelskich do Pana? (Bo się byli wielką przysięgą zawiązali przeciw temu, któryby nie przyszedł do Pana do Masfa, mówiąc: Śmiercią umrze.
Sdz 21,6
I żałowali synowie Izraelscy Benjamina, brata swego, a mówili: Wygładzone jest dziś pokolenie jedno z Izraela.
Sdz 21,7
Cóż uczynimy tym, co pozostali, aby mieli żony, gdyżeśmy przysięgli przez Pana, że im nie mamy dać córek naszych za żony?)
Sdz 21,8
Rzekli tedy: Jestże kto z pokoleń Izraelskich, coby nie przyszedł do Pana do Masfa? a oto, nie przyszedł był nikt do obozu z Jabes Galaad do zgromadzenia.
Sdz 21,9
Bo gdy liczono lud, tedy nikogo tam nie było z obywateli Jabes Galaad.
Sdz 21,10
I posłało tam zgromadzenie dwanaście tysięcy mężów walecznych, rozkazując im i mówiąc: Idźcie, a pobijcie obywatele Jabes Galaad ostrzem miecza, i niewiasty i dzieci.
Sdz 21,11
A tak sobie postąpicie: Każdego mężczyznę, i każdą niewiastę, która męża uznała, zabijecie.
Sdz 21,12
Naleźli tedy z obywateli Jabes Galaad cztery sta dzieweczek, panien, które nie uznały męża obcując z nim, i przywiedli je do obozu do Sylo, które było w ziemi Chananejskiej.
Sdz 21,13
Potem posłało wszystko zgromadzenie, a mówiło do synów Benjaminowych, którzy byli na skale Remmon, i przyzwali ich w pokoju.
Sdz 21,14
Przetoż wrócił się Benjamin onego czasu, i dali im żony, które byli żywo zachowali z niewiast Jabes Galaad, ale im się ich jeszcze nie dostawało.
Sdz 21,15
A lud żałował Benjamina, iż uczynił Pan przerwę w pokoleniach Izraelskich.
Sdz 21,16
Tedy rzekli starsi zgromadzenia tego: A z tymi drugimi cóż uczynimy, aby mieli żony, gdyż niewiasty wygładzone są z Benjamina?
Sdz 21,17
Nadto rzekli: Dziedzictwo Benjamina pozostałym należy, aby nie zaginęło pokolenie z Izraela.
Sdz 21,18
A my nie możemy im dać żon z córek naszych, (gdyż byli przysięgli synowie Izraelscy, mówiąc: Przeklęty, kto da żonę Benjaminczykowi.)
Sdz 21,19
Potem rzekli: Oto święto Pańskie uroczyste bywa na każdy rok w Sylo, które jest ku północy od Betel, a na wschód słońca ku drodze, która idzie od Betel ku Sychem, a pod południa leży ku Lebnie.
Sdz 21,20
A tak rozkazali synom Benjaminowym, mówiąc: Idźcie, a zasadźcie się w winnicach,
Sdz 21,21
A patrzajcie, gdy córki Sylo wynijdą gromadą do tańca; tam wyszedłszy z winnic, porwij każdy z was sobie żonę z córek Sylo, a potem idźcie do ziemi Benjamin.
Sdz 21,22
H1961 וְהָיָ֡ה i stanie się spój. + cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H3588a כִּֽי gdy spój. H935 יָבֹ֣אוּ przyjdą cz. Qal impf. 3 os. m. l.mn. H1 אֲבוֹתָם֩ ojcowie ich rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn. H176a א֨וֹ albo spój. H251 אֲחֵיהֶ֜ם bracia ich rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn. H7378 לרוב spierać się przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H413 אֵלֵ֗ינוּ z nami przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H559 וְאָמַ֤רְנוּ i powiemy spój. + cz. Qal perf. 1 os. wsp. l.mn. H413 אֲלֵיהֶם֙ do nich przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn. H2603a חָנּ֣וּנוּ zmiłujcie się nad nami cz. Qal rozk. 2 os. m. l.mn. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H853 אוֹתָ֔ם ich ozn. dop. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn. H3588a כִּ֣י bo spój. H3808 לֹ֥א nie przecz. H3947 לָקַ֛חְנוּ wzięliśmy cz. Qal perf. 1 os. wsp. l.mn. H376 אִ֥ישׁ każdy rz. m. l.poj. abs. H802 אִשְׁתּ֖וֹ swojej żony rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H4421 בַּמִּלְחָמָ֑ה w bitwie przyim. + rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H3588a כִּ֣י bo spój. H3808 לֹ֥א nie przecz. H859d אַתֶּ֛ם wy zaim. os. 2 os. m. l.mn. H5414 נְתַתֶּ֥ם daliście cz. Qal perf. 2 os. m. l.mn. · לָהֶ֖ם im przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn. H6256 כָּעֵ֥ת teraz przyim. + rodz. + rz. m./ż. l.poj. abs. H816 תֶּאְשָֽׁמוּ zawinilibyście cz. Qal impf. 2 os. m. l.mn.
A gdy przyjdą ojcowie ich, albo bracia ich skarżyć się przed nami, tedy im rzeczemy: Zmiłujcie się nad nimi dla nas; bośmy nie wzięli dla każdego z nich żony na wojnie, a wyście im ich też nie dali; przetoż nie jesteście winni.
Sdz 21,23
Tedy uczynili tak synowie Benjamin, i nabrali żon według liczby swojej z onych co tańcowały, które porwawszy odeszli, i wrócili się do dziedzictwa swego, a pobudowawszy miasta mieszkali w nich.
Sdz 21,24
A tak rozeszli się stamtąd synowie Izraelscy onego czasu, każdy do pokolenia swego i do domu swego, a szedł stamtąd każdy do dziedzictwa swego.
Sdz 21,25
W one dni nie było króla w Izraelu; każdy, co mu się dobrego zdało to czynił.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)