Zaloguj

Wj 33 · interlinia WLC

Wj 33,1
Potem mówił Pan do Mojżesza: Idź, rusz się stąd, ty i lud, któryś wywiódł z ziemi Egipskiej, do ziemi, o którąm przysiągł Abrahamowi, Izaakowi i Jakóbowi, mówiąc: Nasieniu twemu dam ją.
Wj 33,2
I poślę przed tobą Anioła, i wyrzucę Chananejczyka, Amorejczyka, i Hetejczyka, i Ferezejczyka, Hewejczyka, i Jebuzejczyka.
Wj 33,3
Do ziemi opływającej mlekiem i miodem; lecz sam nie pójdę z tobą, gdyżeś jest lud karku twardego, bym cię snać nie wytracił w drodze.
Wj 33,4
A usłyszawszy lud tę rzecz złą, zasmucił się, i nie włożył żaden ochędóstwa swego na się.
Wj 33,5
Albowiem rzekł Pan do Mojżesza: Powiedz synom Izraelskim: Wyście ludem twardego karku; przyjdę kiedy z nagła w pośród ciebie, i wygładzę cię. Przetoż teraz złóż ochędóstwo twoje z siebie, a będę wiedział, coć bym uczynić miał.
Wj 33,6
I złożyli synowie Izraelscy ochędóstwo swoje przy górze Horeb.
Wj 33,7
A Mojżesz wziąwszy namiot, rozbił go sobie za obozem, opodal od obozu, i nazwał go namiotem zgromadzenia. Tedy każdy, który chciał o co pytać Pana, wychodził do namiotu zgromadzenia, który był za obozem.
Wj 33,8
A gdy wychodził Mojżesz do namiotu, powstawał wszystek lud, i stał każdy we drzwiach namiotu swego; i patrzali za Mojżeszem, aż wszedł do namiotu.
Wj 33,9
I bywało to, że gdy wchadzał Mojżesz do namiotu, zstępował słup obłokowy, a stawał u drzwi namiotu, i mawiał Bóg z Mojżeszem.
Wj 33,10
A widząc wszystek lud słup obłokowy, stojący u drzwi namiotu, powstawał wszystek lud i kłaniał się każdy u drzwi namiotu swego.
Wj 33,11
I mawiał Pan do Mojżesza twarzą w twarz, jako mawia człowiek do przyjaciela swego; potem wracał się do obozu, a sługa jego Jozue, syn Nunów, młodzieniec, nie odchodził z pośrodku namiotu.
Wj 33,12
H559 וַיֹּ֨אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H4872 מֹשֶׁ֜ה Mojżesz im. wł. H413 אֶל do przyim. H3068 יְהוָ֗ה JHWH im. wł. H7200 רְ֠אֵה spójrz cz. Qal rozk. 2 os. m. l.poj. H859a אַתָּ֞ה ty zaim. os. 2 os. m. l.poj. H559 אֹמֵ֤ר mówisz cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H413 אֵלַי֙ do mnie przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H5927 הַ֚עַל wyprowadź cz. Hifil rozk. 2 os. m. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H5971a הָעָ֣ם lud rodz. + rz. m. l.poj. abs. H2088 הַזֶּ֔ה ten rodz. + zaim. wsk. H859a וְאַתָּה֙ a ty spój. + zaim. os. 2 os. m. l.poj. H3808 לֹ֣א nie przecz. H3045 הֽוֹדַעְתַּ֔נִי oznajmiłeś mi cz. Hifil perf. 2 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H853 אֵ֥ת - ozn. dop. H834a אֲשֶׁר którego part. wzgl. H7971 תִּשְׁלַ֖ח poślesz cz. Qal impf. 2 os. m. l.poj. H5973a עִמִּ֑י ze mną przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H859a וְאַתָּ֤ה a ty spój. + zaim. os. 2 os. m. l.poj. H559 אָמַ֨רְתָּ֙ powiedziałeś cz. Qal perf. 2 os. m. l.poj. H3045 יְדַעְתִּ֣יךָֽ znam cię cz. Qal perf. 1 os. wsp. l.poj. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H8034 בְשֵׁ֔ם po imieniu przyim. + rz. m. l.poj. abs. H1571 וְגַם i także spój. + part. potw. H4672 מָצָ֥אתָ znalazłeś cz. Qal perf. 2 os. m. l.poj. H2580 חֵ֖ן łaskę rz. m. l.poj. abs. H5869a בְּעֵינָֽי w oczach moich przyim. + rz. m./ż. l.podw. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj.
Tedy mówił Mojżesz do Pana: Wej, ty mi mówisz: Prowadź lud ten, a tyś mi nie oznajmił, kogo poślesz ze mną? Nad to powiedziałeś: Znam cię z imienia, znalazłeś też łaskę w oczach moich.
Wj 33,13
Teraz tedy, jeźlim znalazł łaskę w oczach twoich, ukaż mi proszę drogę twoję, żebym cię poznał, i żebym znalazł łaskę w oczach twoich, a obacz, że ludem twoim jest naród ten.
Wj 33,14
I odpowiedział Pan: Oblicze moje pójdzie przed tobą, a dam ci odpocznienie.
Wj 33,15
I rzekł Mojżesz do niego: Nie pójdzieli oblicze twoje z nami, nie wywódź nas stąd.
Wj 33,16
Albowiem po czemże tu znać będzie, żem znalazł łaskę w oczach twoich, ja i lud twój? izali nie po tem, gdy pójdziesz z nami? bo tak oddzieleni będziemy, ja i lud twój, od każdego ludu, który jest na ziemi.
Wj 33,17
I rzekł Pan do Mojżesza: I tę rzecz, o którąś mówił, uczynię; boś znalazł łaskę w oczach moich, i znam cię z imienia.
Wj 33,18
Nad to rzekł Mojżesz: Ukaż mi proszę, chwałę twoję.
Wj 33,19
A on odpowiedział: Ja sprawię, że przejdzie wszystko dobre moje przed twarzą twoją, i zawołam z imienia: Pan przed twarzą twoją; zmiłuję się, nad kim się zmiłuję; a zlituję się, nad kim się zlituję.
Wj 33,20
I rzekł: Nie będziesz mógł widzieć oblicza mego; bo nie ujrzy mię człowiek, aby żyw został.
Wj 33,21
I rzekł Pan: Oto, miejsce u mnie, a staniesz na opoce.
Wj 33,22
A gdy przechodzić będzie chwała moja, tedy cię postawię w rozpadlinie opoki, i zakryję cię dłonią moją, póki nie przejdę.
Wj 33,23
Potem odejmę dłoń moję, i ujrzysz tył mój; ale twarz moja nie będzie widziana.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)