Zaloguj

Wj 32,14-35 · interlinia WLC

Wj 32,14
I użalił się Pan nad złem, które mówił, że uczynić miał ludowi swemu.
Wj 32,15
A obróciwszy się Mojżesz zstąpił z góry, dwie tablice świadectwa mając w ręku swych, tablice pisane po obu stronach; i na tej, i na owej stronie były pisane.
Wj 32,16
A one tablice robotą Bożą były; pismo także pismo Boże było, wyryte na tablicach.
Wj 32,17
A usłyszawszy Jozue głos ludu wołającego, rzekł do Mojżesza: Głos bitwy w obozie.
Wj 32,18
Który odpowiedział: Nie jest to głos zwyciężających, ani głos porażonych: głos śpiewających ja słyszę.
Wj 32,19
I stało się, gdy się przybliżył do obozu, że ujrzał cielca i tańce; a rozgniewawszy się bardzo Mojżesz, porzucił z ręku swoich tablice, i stłukł je pod górą.
Wj 32,20
Wziął też cielca, którego byli uczynili, i spalił go w ogniu, i skruszył go aż na proch, a wysypawszy na wodę, dał pić synom Izraelskim.
Wj 32,21
I rzekł Mojżesz do Aarona: Cóż ci ten lud uczynił, żeś wprowadził nań grzech wielki?
Wj 32,22
Odpowiedział Aaron: Niech się nie rozpala gniew pana mego; ty znasz ten lud, jako do złego skłonny jest.
Wj 32,23
Bo mi mówili: Uczyń nam bogi, którzy by szli przed nami, gdyż Mojżeszowi, mężowi temu, który nas wywiódł z ziemi Egipskiej, nie wiemy, co się stało.
Wj 32,24
I odpowiedziałem im: Kto ma złoto, odrywajcie je z siebie. I dali mi, i wrzuciłem je w ogień, i ulał się ten cielec.
Wj 32,25
Widząc tedy Mojżesz lud obnażony, (bo go był złupił Aaron na zelżenie przed nieprzyjaciołmi ich).
Wj 32,26
Stanął Mojżesz w bramie obozu, i rzekł: Kto Pański, przystąp do mnie. I zebrali się do niego wszyscy synowie Lewiego.
Wj 32,27
H559 וַיֹּ֣אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. · לָהֶ֗ם im przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn. H3541 כֹּֽה tak przysł. H559 אָמַ֤ר powiedział cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H3068 יְהוָה֙ JHWH im. wł. H430 אֱלֹהֵ֣י Bóg rz. m. l.mn. konstr. H3478 יִשְׂרָאֵ֔ל Izraela im. wł. H7760a שִׂ֥ימוּ włóżcie cz. Qal rozk. 2 os. m. l.mn. H376 אִישׁ każdy rz. m. l.poj. abs. H2719 חַרְבּ֖וֹ miecz swój rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H5921a עַל na przyim. H3409 יְרֵכ֑וֹ biodro swoje rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H5674a עִבְר֨וּ przejdźcie cz. Qal rozk. 2 os. m. l.mn. H7725 וָשׁ֜וּבוּ i wróćcie spój. + cz. Qal rozk. 2 os. m. l.mn. H8179 מִשַּׁ֤עַר od bramy przyim. + rz. m. l.poj. abs. H8179 לָשַׁ֨עַר֙ do bramy przyim. + rz. m. l.poj. abs. H4264 בַּֽמַּחֲנֶ֔ה w obozie przyim. + rodz. + rz. m./ż. l.poj. abs. H2026 וְהִרְג֧וּ i zabijcie spój. + cz. Qal rozk. 2 os. m. l.mn. H376 אִֽישׁ każdy rz. m. l.poj. abs. H853 אֶת - ozn. dop. H251 אָחִ֛יו brata swego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H376 וְאִ֥ישׁ i każdy spój. + rz. m. l.poj. abs. H853 אֶת - ozn. dop. H7453 רֵעֵ֖הוּ bliźniego swego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H376 וְאִ֥ישׁ i każdy spój. + rz. m. l.poj. abs. H853 אֶת - ozn. dop. H7138 קְרֹבֽוֹ krewnego swego przym. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.
I rzekł do nich: Tak mówi Pan, Bóg Izraelski: Przypasz każdy miecz swój do biodry swojej; przychodźcie a wracajcie się od bramy do bramy w obozie, a zabijajcie każdy brata swego, i każdy przyjaciela swego, i każdy bliźniego swego.
Wj 32,28
I uczynili synowie Lewiego według słowa Mojżeszowego; i poległo z ludu dnia onego około trzech tysięcy mężów.
Wj 32,29
Bo był rzekł Mojżesz: Poświęćcie ręce swoje dziś Panu, każdy na synu swym, i na bratu swym, aby wam dane było dziś błogosławieństwo.
Wj 32,30
A gdy było nazajutrz, mówił Mojżesz do ludu: Wyście zgrzeszyli grzechem wielkim; przetoż teraz wstąpię do Pana, aza go ubłagam za grzech wasz.
Wj 32,31
Wróciwszy się tedy Mojżesz do Pana, mówił: Proszę, zgrzeszył ten lud grzechem wielkim; bo sobie uczynili bogi złote.
Wj 32,32
Teraz tedy, albo odpuść grzech ich, albo jeźli nie, wymaż mię proszę z ksiąg twoich, któreś napisał.
Wj 32,33
I rzekł Pan do Mojżesza: Kto mi zgrzeszył, tego wymażę z ksiąg moich.
Wj 32,34
A teraz idź, prowadź ten lud, gdziem ci rozkazał. Oto, Anioł mój pójdzie przed tobą; ale w dzień nawiedzenia mego nawiedzę też i na nich ten grzech ich.
Wj 32,35
Skarał tedy Pan lud, przeto, że uczynili byli cielca, którego był uczynił Aaron.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)