Zaloguj

1 Sm 20,24-42 · interlinia WLC

1 Sm 20,24
A tak skrył się Dawid w polu. A gdy przyszedł nów miesiąca, siadł król do stołu, aby jadł.
1 Sm 20,25
A gdy usiadł król na stolicy swojej według zwyczaju, na stolicy przy ścianie, powstał Jonatan; i siadł Abner podle Saula, a zostało próżne miejsce Dawidowe.
1 Sm 20,26
Lecz nie rzekł Saul nic onego dnia, bo myślał: Przydało mu się podobno coś, lub jest czystym lub nieczystym.
1 Sm 20,27
A gdy było nazajutrz dnia wtórego po nowiu miesiąca, było zaś próżne miejsce Dawidowe. I rzekł Saul do Jonatana, syna swego: Czemuż nie przyszedł syn Isajego, ani wczoraj, ani dziś do stołu?
1 Sm 20,28
Odpowiedział Jonatan Saulowi: Usilnie mię prosił Dawid, aby szedł do Betlehem;
1 Sm 20,29
H559 וַיֹּ֡אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H7971 שַׁלְּחֵ֣נִי pozwól mi odejść cz. Piel rozk. 2 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H4994 נָ֡א proszę part. zach. H3588a כִּ֣י bo spój. H2077 זֶבַח֩ ofiara rz. m. l.poj. konstr. H4940 מִשְׁפָּחָ֨ה rodziny rz. ż. l.poj. abs. · לָ֜נוּ dla nas przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H5892b בָּעִ֗יר w mieście przyim. + rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H1931 וְה֤וּא a on spój. + zaim. os. 3 os. m. l.poj. H6680 צִוָּֽה rozkazał cz. Piel perf. 3 os. m. l.poj. · לִי֙ mi przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H251 אָחִ֔י brat mój rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H6258 וְעַתָּ֗ה a teraz spój. + przysł. H518a אִם jeśli spój. H4672 מָצָ֤אתִי znalazłem cz. Qal perf. 1 os. wsp. l.poj. H2580 חֵן֙ łaskę rz. m. l.poj. abs. H5869a בְּעֵינֶ֔יךָ w oczach twoich przyim. + rz. m./ż. l.podw. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H4422 אִמָּ֥לְטָה niech umknę cz. Nifal kohort. 1 os. wsp. l.poj. H4994 נָּ֖א proszę wykrz. H7200 וְאֶרְאֶ֣ה i zobaczę spój. + cz. Qal kohort. 1 os. wsp. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H251 אֶחָ֑י braci moich rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H5921a עַל dlatego przyim. H3651c כֵּ֣ן tak part. wsk. H3808 לֹא nie przecz. H935 בָ֔א przyszedł cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H413 אֶל do przyim. H7979 שֻׁלְחַ֖ן stołu rz. m. l.poj. konstr. H4428 הַמֶּֽלֶךְ króla rodz. + rz. m. l.poj. abs.
I mówił: Puść mię proszę, bo sprawuje ofiarę rodzina nasza w mieście; tamże mię wezwał brat mój. A tak teraz jeźlim znalazł łaskę w oczach twoich, pójdę proszę, i oglądam bracią moję; dla tegoć nie przyszedł do stołu królewskiego.
1 Sm 20,30
I zapalił się gniewem Saul na Jonatana, i rzekł mu: Synu złośliwy, a upornej matki, azaż nie wiem, iżeś sobie obrał syna Isajego, ku zelżywości twojej, i ku pohańbieniu i sromocie matki twojej?
1 Sm 20,31
Bo po wszystkie dni, których syn Isajego będzie żył na ziemi, nie będziesz umocniony, ty i królestwo twoje; a tak teraz poślij, a przywiedź go do mnie, bo jest godzien śmierci.
1 Sm 20,32
Tedy odpowiedział Jonatan Saulowi, ojcu swemu, i rzekł do niego: Przecz ma umrzeć? cóż uczynił?
1 Sm 20,33
I cisnął Saul włócznią na niego, aby go przebił. Tedy poznał Jonatan, że koniecznie ojciec jego umyślił zabić Dawida.
1 Sm 20,34
I wstał Jonatan od stołu z wielkim gniewem, i nie jadł dnia wtórego po nowiu miesiąca chleba; bo się zafrasował o Dawida, a iż go zelżył ojciec jego.
1 Sm 20,35
A rano wyszedł Jonatan na pole według czasu postanowionego z Dawidem, i chłopiec mały z nim.
1 Sm 20,36
I rzekł do chłopca swego: Bież, szukaj prędko strzał, które ja wystrzelę. Tedy chłopiec bieżał; a on wystrzelił strzały dalej przedeń.
1 Sm 20,37
A gdy przyszedł chłopiec aż na miejsce strzały, którą był wystrzelił Jonatan, zawołał Jonatan za chłopcem, i rzekł: Azaż strzała nie jest za tobą tam dalej?
1 Sm 20,38
I wołał Jonatan za chłopcem: Spiesz się co najrychlej, nie stój. Tedy zebrawszy chłopiec Jonatana strzały, przyszedł do pana swego.
1 Sm 20,39
(Ale chłopiec nic nie wiedział, tylko Jonatan i Dawid wiedzieli, co się działo.)
1 Sm 20,40
I dał Jonatan oręż swój chłopcu, który z nim był, i rzekł mu: Idź, odnieś do miasta.
1 Sm 20,41
A gdy odszedł chłopiec, Dawid wstał od strony południowej, i upadłszy twarzą swoją na ziemię, ukłonił się po trzy kroć, i pocałowawszy jeden drugiego, płakali pospołu; ale Dawid obficiej.
1 Sm 20,42
I rzekł Jonatan do Dawida: Idź w pokoju; a to, cośmy sobie obaj przysięgli przez imię Pańskie, mówiąc: Pan niech będzie między mną i między tobą, i między nasieniem mojem, i między nasieniem twojem świadkiem aż na wieki, trzymać będziemy. A tak wstawszy Dawid odszedł, a Jonatan wszedł do miasta.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)