Zaloguj

Ps 78,17-42 · interlinia WLC

Ps 78,17
A wszakże oni przyczynili grzechów przeciwko niemu, a wzruszyli Najwyższego na puszczy do gniewu;
Ps 78,18
I kusili Boga w sercu swem, żądając pokarmu według lubości swojej.
Ps 78,19
A mówili przeciwko Bogu temi słowy: Izali może Bóg zgotować stół na tej puszczy?
Ps 78,20
Oto uderzył w skałę, a wypłynęły wody, i rzeki wezbrały; izali też będzie mógł dać chleb? Izali nagotuje mięsa ludowi swemu?
Ps 78,21
Przetoż usłyszawszy to Pan, rozgniewał się, a ogień się zapalił przeciw Jakóbowi, także i popędliwość powstała przeciw Izraelowi;
Ps 78,22
Przeto, iż nie wierzyli Bogu, a nie mieli nadziei w zbawieniu jego.
Ps 78,23
Choć był rozkazał obłokom z góry, i forty niebieskie otworzył.
Ps 78,24
I spuścił im jako deszcz mannę ku pokarmowi, a pszenicę niebieską dał im.
Ps 78,25
Chleb mocarzów jadł człowiek, a zesłał im pokarmów do sytości.
Ps 78,26
Obrócił wiatr ze wschodu na powietrzu, a przywiódł mocą swą wiatr z południa;
Ps 78,27
I spuścił na nich mięso jako proch, i ptastwo skrzydlate jako piasek morski;
Ps 78,28
Spuścił je w pośród obozu ich, wszędy około namiotów ich.
Ps 78,29
I jedli, a nasyceni byli hojnie, i dał im, czego żądali.
Ps 78,30
A gdy jeszcze nie wypełnili żądości swej, gdy jeszcze pokarm był w ustach ich:
Ps 78,31
Tedy zapalczywość Boża przypadła na nich, i pobił tłustych ich, a przedniejszych z Izraela poraził.
Ps 78,32
Ale w tem wszystkiem jeszcze grzeszyli, i nie wierzyli cudom jego;
Ps 78,33
Przetoż sprawił, że marnie dokonali dni swoich, i lat swoich w strachu.
Ps 78,34
Gdy ich tracił, jeźliże go szukali, i nawracali się, a szukali z rana Boga,
Ps 78,35
Przypominając sobie, iż Bóg był skałą ich, a Bóg najwyższy odkupicielem ich:
Ps 78,36
(Aczkolwiek pochlebiali mu usty swemi, i językiem swoim kłamali mu;
Ps 78,37
A serce ich nie było szczere przed nim, ani wiernymi byli w przymierzu jego.)
Ps 78,38
On jednak będąc miłosierny odpuszczał nieprawości ich, a nie zatracał ich, ale częstokroć odwracał gniew swój, a nie pobudzał wszystkiego gniewu swego;
Ps 78,39
Bo pamiętał, że są ciałem, wiatrem, który odchodzi, a nie wraca się zaś.
Ps 78,40
Jako go często draźnili na puszczy, i do boleści przywodzili na pustyniach?
Ps 78,41
Bo coraz kusili Boga, a Świętemu Izraelskiemu granice zamierzali.
Ps 78,42
Nie pamiętali na rękę jego, i na on dzień, w który ich wybawił z utrapienia;

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)