Zaloguj

1 Krl 17 · interlinia WLC

1 Krl 17,1
Tedy rzekł Elijasz Tesbita, jeden z obywateli Galaadu, do Achaba: Jako żywy Pan, Bóg Izraelski, przed którego oblicznością stoję, że nie będzie tych lat rosy, ani deszczu, jedno według słów ust moich.
1 Krl 17,2
I stało się słowo Pańskie do niego, mówiąc:
1 Krl 17,3
Odejdź stąd, a obróć się na wschód słońca, i skryj się u potoku Charyt, który jest przeciwko Jordanowi.
1 Krl 17,4
I będziesz pił z potoku: a rozkazałem krukom, aby cię tam żywili.
1 Krl 17,5
I poszedł, a uczynił według słowa Pańskiego, i przyszedłszy usiadł u potoku Charyt, który był przeciwko Jordanowi.
1 Krl 17,6
A kruki przynosiły mu chleb i mięso rano, także chleb i mięso w wieczór; a pił z potoku.
1 Krl 17,7
Lecz po wyjściu niektórych dni wysechł on potok; bo nie padał deszcz na ziemię.
1 Krl 17,8
I stało się słowo Pańskie do niego, mówiąc:
1 Krl 17,9
Wstań, idź do Sarepty Sydońskiej, i mieszkaj tam; otom tam rozkazał niewieście wdowie, aby cię żywiła.
1 Krl 17,10
Tedy on wstawszy szedł do Sarepty, i przyszedł do bramy miasta, a oto tam niewiasta wdowa zbierała drwa; który zawoławszy jej, rzekł: Przynieś mi proszę trochę wody w naczyniu, abym się napił.
1 Krl 17,11
A gdy ona szła, aby przyniosła, tedy na nię zawołał, i rzekł: Przynieś mi też proszę sztuczkę chleba w ręce twojej.
1 Krl 17,12
H559 וַתֹּ֗אמֶר i powiedziała spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. ż. l.poj. H2416a חַי żywy przym. m. l.poj. abs. H3068 יְהוָ֤ה JHWH im. wł. H430 אֱלֹהֶ֨יךָ֙ Bóg twój rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H518a אִם jeśli spój. H3426 יֶשׁ jest part. wsk. · לִ֣י mi przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H4580 מָע֔וֹג placek rz. m. l.poj. abs. H3588b כִּ֣י że spój. H518b אִם jeśli spój. H4393 מְלֹ֤א pełna rz. m. l.poj. konstr. H3709 כַף dłoń rz. ż. l.poj. konstr. H7058 קֶ֨מַח֙ mąki rz. m. l.poj. abs. H3537 בַּכַּ֔ד w dzbanie przyim. + rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H4592 וּמְעַט i trochę spój. + rz. m. l.poj. konstr. H8081 שֶׁ֖מֶן oliwy rz. m. l.poj. abs. H6835 בַּצַּפָּ֑חַת w baryłce przyim. + rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H2005 וְהִנְנִ֨י a oto ja spój. + wykrz. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H7197a מְקֹשֶׁ֜שֶׁת zbierająca cz. Poel imiesł. czyn. ż. l.poj. abs. H8147 שְׁנַ֣יִם dwa licz. m. l.podw. abs. H6086 עֵצִ֗ים drwa rz. m. l.mn. abs. H935 וּבָ֨אתִי֙ i przyjdę spój. + cz. Qal perf. 1 os. wsp. l.poj. H6213a וַעֲשִׂיתִ֨יהוּ֙ i przygotuję go spój. + cz. Qal perf. 1 os. wsp. l.poj. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. · לִ֣י sobie przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H1121a וְלִבְנִ֔י i synowi memu spój. + przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H398 וַאֲכַלְנֻ֖הוּ i zjemy go spój. + cz. Qal perf. 1 os. wsp. l.mn. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H4191 וָמָֽתְנוּ i pomrzemy spój. + cz. Qal weqatal 1 os. wsp. l.mn.
I odpowiedziała: Jako żywy Pan, Bóg twój, żeć niemam pieczonego chleba, oprócz z garść pełną mąki w garncu, a trochę oliwy w bańce; a oto zbieram trochę drewek, abym szła, i zgotowała to sobie i synowi swemu, a zjadłszy to, abyśmy pomarli.
1 Krl 17,13
Tedy rzekł do niej Elijasz: Nie bój się. Idź, uczyń jakoś rzekła: wszakże uczyń mi z tego pierwej podpłomyk mały, i przynieś mi; potem też sobie i synowi swemu uczynisz.
1 Krl 17,14
Albowiem tak powiedział Pan, Bóg Izraelski: Mąka z garnca tego nie będzie strawiona, ani oliwy z tej bańki ubędzie, aż do dnia, gdy Pan spuści deszcz na ziemię.
1 Krl 17,15
I poszła, a uczyniła podług słowa Elijaszowego, i jadła ona i on, i wszystka czeladź jej, aż się wypełniły te dni.
1 Krl 17,16
Nie była strawiona mąka z onego garnca, ani oliwy z bańki ubyło, według słowa Pańskiego, które powiedział przez Elijasza.
1 Krl 17,17
I stało się potem, że się rozniemógł syn onej niewiasty, pani domu onego, a była niemoc jego bardzo ciężka, tak, że w nim tchu nie zostało.
1 Krl 17,18
Przetoż rzekła do Elijasza: Cóż mnie i tobie, mężu Boży? przyszedłeś do mnie, abyś przywiódłszy na pamięć nieprawość moję, umorzył syna mego?
1 Krl 17,19
I rzekł do niej: Daj mi syna twego; i wziąwszy go z łona jej, wniósł go na salę, na której mieszkał, i położył go na łożu swojem.
1 Krl 17,20
I wołał do Pana, a rzekł: Panie, Boże mój, izali też utrapisz wdowę, u której mieszkam, iżeś zabił syna jej?
1 Krl 17,21
A rozciągnąwszy się nad dziecięciem po trzy kroć, wołał do Pana, mówiąc: Panie, Boże mój, niechaj się proszę wróci dusza dzieciątka tego w ciało jego.
1 Krl 17,22
I wysłuchał Pan głos Elijaszowy: i wróciła się dusza dziecięcia w ciało jego, i ożyło.
1 Krl 17,23
Tedy wziął Elijasz dziecię, i zniósł je z sali do domu, a oddał go matce jego, i rzekł Elijasz: Wej, syn twój żyje.
1 Krl 17,24
I rzekła niewiasta do Elijasza: Terazem poznała, iżeś jest mąż Boży, a słowo Pańskie w uściech twoich jest prawda.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)