Zaloguj

Wj 18 · interlinia WLC

Wj 18,1
A gdy usłyszał Jetro, kapłan Madyjański, świekier Mojżesza, wszystko, co uczynił Bóg Mojżeszowi, i Izraelowi, ludowi swemu, że wywiódł Pan Izraela z Egiptu;
Wj 18,2
Tedy wziął Jetro, świekier Mojżesza, Zeforę, żonę Mojżeszowę, którą był odesłał.
Wj 18,3
I dwu synów jej, z których imię jednemu Gerson; bo był powiedział Mojżesz: Byłem przychodniem w ziemi cudzej.
Wj 18,4
A imię drugiego Eliezer; iż mówił: Bóg ojca mego był mi ku pomocy, i wyrwał mię od miecza Faraonowego.
Wj 18,5
I przyszedł Jetro, świekier Mojżesza, z synami jego i z żoną jego do Mojżesza na puszczą, gdzie się był obozem położył przy górze Bożej.
Wj 18,6
I wskazał do Mojżesza: Ja świekier twój Jetro idę do ciebie, i żona twoja, i jej dwa synowie z nią.
Wj 18,7
Zatem Mojżesz wyszedł przeciwko świekrowi swemu, a ukłoniwszy się całował go; i przywitawszy jeden drugiego, potem weszli do namiotu.
Wj 18,8
I rozpowiadał Mojżesz świekrowi swemu wszystko, co uczynił Pan Faraonowi i Egipczanom za przyczyną Izraela; i wszystkę trudność, która je spotykała w drodze, i jako je Pan wybawił.
Wj 18,9
I radował się Jetro ze wszystkiego dobrego, które uczynił Pan Izraelowi, iż go wyrwał z ręki Egipczanów.
Wj 18,10
I rzekł Jetro: Błogosławiony Pan, który was wyrwał z ręki Egipczanów i z ręki Faraonowej, który wyrwał lud z niewoli Egipskiej.
Wj 18,11
Terazem doznał, że większy jest Pan nad wszystkie bogi; albowiem czem oni hardzie powstawali przeciwko niemu, tem poginęli.
Wj 18,12
I wziął Jetro, świekier Mojżesza, całopalenie i ofiary Bogu. Przyszedł też Aaron i wszyscy starsi Izraelscy, aby jedli chleb z świekrem Mojżeszowym przed Bogiem.
Wj 18,13
I stało się nazajutrz, że usiadł Mojżesz, aby sądził lud, i stał lud przed Mojżeszem od poranku aż do wieczora.
Wj 18,14
H7200 וַיַּרְא֙ i zobaczył spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H2859a חֹתֵ֣ן teść cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. konstr. H4872 מֹשֶׁ֔ה Mojżesza im. wł. H853 אֵ֛ת - ozn. dop. H3605 כָּל wszystko rz. m. l.poj. konstr. H834a אֲשֶׁר co part. wzgl. H1931 ה֥וּא on zaim. os. 3 os. m. l.poj. H6213a עֹשֶׂ֖ה czyni cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H5971a לָעָ֑ם dla ludu przyim. + rodz. + rz. m. l.poj. abs. H559 וַיֹּ֗אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H4100 מָֽה co part. pyt. H1697 הַדָּבָ֤ר sprawa rodz. + rz. m. l.poj. abs. H2088 הַזֶּה֙ ta rodz. + zaim. wsk. H834a אֲשֶׁ֨ר która part. wzgl. H859a אַתָּ֤ה ty zaim. os. 2 os. m. l.poj. H6213a עֹשֶׂה֙ czynisz cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H5971a לָעָ֔ם dla ludu przyim. + rodz. + rz. m. l.poj. abs. H4069 מַדּ֗וּעַ dlaczego part. pyt. H859a אַתָּ֤ה ty zaim. os. 2 os. m. l.poj. H3427 יוֹשֵׁב֙ siedzisz cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H905 לְבַדֶּ֔ךָ sam przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H3605 וְכָל i cały spój. + rz. m. l.poj. konstr. H5971a הָעָ֛ם lud rodz. + rz. m. l.poj. abs. H5324 נִצָּ֥ב stoi cz. Nifal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H5921a עָלֶ֖יךָ przy tobie przyim. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H4480a מִן od przyim. H1242 בֹּ֥קֶר rana rz. m. l.poj. abs. H5704 עַד aż do przyim. H6153 עָֽרֶב wieczora rz. m. l.poj. abs.
A widząc świekier Mojżesza wszystko, co on czynił z ludem, rzekł: Cóż to jest, co ty czynisz z ludem? czemuż ty sam siedzisz, a lud wszystek stoi przed tobą od poranku aż do wieczora?
Wj 18,15
Tedy Mojżesz odpowiedział świekrowi swemu: Iż przychodzi lud do mnie, aby się radził Boga.
Wj 18,16
Gdy sprawę jaką mają, przychodzą do mnie, a rozsądzam między nimi, oznajmując ustawy Boże i prawa jego.
Wj 18,17
Zatem rzekł świekier Mojżesza do niego: Nie dobra rzecz, którą ty czynisz.
Wj 18,18
Pewnie ustaniesz, i ty i lud ten, który jest z tobą, bo cięższa to rzecz nad siły twoje; nie będziesz jej mógł ty sam podołać.
Wj 18,19
Przetoż usłuchaj teraz głosu mego, poradzęć, a będzie Bóg z tobą; stój ty za lud przed Bogiem, a odnoś sprawy do Boga;
Wj 18,20
A onych też nauczaj ustaw i praw, oznajmując im drogę, którą by chodzić, i dzieło, które by czynić mieli.
Wj 18,21
Ty też upatrz ze wszystkiego ludu męże stateczne, bojące się Boga, męże prawdomówne, którzy by nienawidzili łakomstwa, a postanów z nich przełożone, tysiączniki, setniki, pięćdziesiątniki i dziesiątniki.
Wj 18,22
Którzy na każdy czas lud sądzić będą; a gdy będzie rzecz wielka, odniosą do ciebie, a każdą rzecz małą sądzić będą sami; tedy ulżysz sobie, gdy poniosą ciężar z tobą.
Wj 18,23
To jeźli uczynisz, a rozkażeć Bóg, ostoisz się, i ten wszystek lud na miejsca swoje wracać się będzie w pokoju.
Wj 18,24
I usłuchał Mojżesz rady świekra swojego, a uczynił wszystko, jako mu powiedział.
Wj 18,25
I wybrał Mojżesz męże stateczne ze wszystkiego Izraela, i postanowił je przełożonymi nad ludem, tysiączniki, setniki, pięćdziesiątniki i dziesiątniki.
Wj 18,26
Którzy sądzili lud każdego czasu; trudne rzeczy odnosili do Mojżesza, a każdą rzecz mniejszą sami sądzili.
Wj 18,27
Zatem puścił od siebie Mojżesz świekra swego, który odszedł do ziemi swej.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)