Zaloguj

Rdz 3 · interlinia WLC

Rdz 3,1
A wąż był chytrzejszy nad wszystkie zwierzęta polne, które był uczynił Pan Bóg; ten rzekł do niewiasty: Także to, że wam Bóg rzekł: Nie będziecie jedli z każdego drzewa sadu tego?
Rdz 3,2
I rzekła niewiasta do węża: Z owocu drzewa sadu tego pożywamy;
Rdz 3,3
Ale z owocu drzewa, które jest w pośród sadu, rzekł Bóg: Nie będziecie jedli z niego, ani się go dotykać będziecie, byście snać nie pomarli.
Rdz 3,4
I rzekł wąż do niewiasty: Żadnym sposobem śmiercią nie pomrzecie;
Rdz 3,5
Ale wie Bóg, że któregokolwiek dnia z niego jeść będziecie, otworzą się oczy wasze; a będziecie jako bogowie, znający dobre i złe.
Rdz 3,6
Widząc tedy niewiasta, iż dobre było drzewo ku jedzeniu; a iż było wdzięczne na wejrzeniu, a pożądliwe drzewo dla nabycia umiejętności, wzięła z owocu jego, i jadła; dała też i mężowi swemu, który z nią był; i on też jadł.
Rdz 3,7
Zatem otworzyły się oczy obojga, i poznali, że byli nagimi; i spletli liście figowe, a poczynili sobie zasłony.
Rdz 3,8
A wtem usłyszeli głos Pana Boga chodzącego po sadzie z wiatrem dniowym; i skrył się Adam, i żona jego od oblicza Pana Boga między drzewa sadu.
Rdz 3,9
I zawołał Pan Bóg Adama, i rzekł mu: Gdzieżeś?
Rdz 3,10
Który odpowiedział: Głos twój usłyszałem w sadzie, i zlękłem się dla tego, żem nagi, i skryłem się.
Rdz 3,11
I rzekł Bóg: Któż ci pokazał, żeś jest nagim? izaliś nie jadł z drzewa onego, z któregom zakazał tobie, abyś nie jadł?
Rdz 3,12
Tedy rzekł Adam: Niewiasta, którąś mi dał, aby była ze mną, ona mi dała z tego drzewa, i jadłem.
Rdz 3,13
I rzekł Pan Bóg do niewiasty: Cóżeś to uczyniła? i rzekła niewiasta: Wąż mię zwiódł, i jadłam.
Rdz 3,14
Tedy rzekł Pan Bóg do węża: Iżeś to uczynił, przeklętym będziesz nad wszystkie zwierzęta, i nad wszystkie bestyje polne; na brzuchu twoim czołgać się będziesz, a proch żreć będziesz po wszystkie dni żywota twego.
Rdz 3,15
Nieprzyjaźń też położę między tobą i niewiastą, i między nasieniem twoim, i między nasieniem jej; to potrze tobie głowę, a ty mu potrzesz piętę.
Rdz 3,16
A do niewiasty rzekł: Obficie rozmnożę boleści twoje, i poczęcia twoje; w boleści rodzić będziesz dzieci, a wola twa poddana będzie mężowi twemu, a on nad tobą panować będzie.
Rdz 3,17
H121 וּלְאָדָ֣ם a do Adama spój. + przyim. + im. wł. H559 אָמַ֗ר powiedział cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H3588a כִּֽי bo spój. H8085 שָׁמַעְתָּ֮ posłuchałeś cz. Qal perf. 2 os. m. l.poj. H6963a לְק֣וֹל głosu przyim. + rz. m. l.poj. konstr. H802 אִשְׁתֶּךָ֒ żony twojej rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H398 וַתֹּ֨אכַל֙ i zjadłeś spój. + cz. Qal wajjiqtol 2 os. m. l.poj. H4480a מִן z przyim. H6086 הָעֵ֔ץ drzewa rodz. + rz. m. l.poj. abs. H834a אֲשֶׁ֤ר którego part. wzgl. H6680 צִוִּיתִ֨יךָ֙ rozkazałem ci cz. Piel perf. 1 os. wsp. l.poj. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H559 לֵאמֹ֔ר mówiąc przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H3808 לֹ֥א nie przecz. H398 תֹאכַ֖ל będziesz jadł cz. Qal impf. 2 os. m. l.poj. H4480a מִמֶּ֑נּוּ z niego przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H779 אֲרוּרָ֤ה przeklęta cz. Qal imiesł. bier. ż. l.poj. abs. H127 הָֽאֲדָמָה֙ ziemia rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H5668 בַּֽעֲבוּרֶ֔ךָ z powodu twego przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H6093 בְּעִצָּבוֹן֙ w trudzie przyim. + rz. m. l.poj. abs. H398 תֹּֽאכֲלֶ֔נָּה będziesz ją jadł cz. Qal impf. 2 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H3605 כֹּ֖ל wszystkie rz. m. l.poj. konstr. H3117 יְמֵ֥י dni rz. m. l.mn. konstr. H2416e חַיֶּֽיךָ życia twego rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj.
Zaś rzekł do Adama: Iżeś usłuchał głosu żony twojej, a jadłeś z drzewa tego, o któremem ci przykazał, mówiąc: Nie będziesz jadł z niego; przeklęta będzie ziemia dla ciebie, w pracy z niej pożywać będziesz po wszystkie dni żywota twego.
Rdz 3,18
A ona ciernie i oset rodzić będzie tobie; i będziesz pożywał ziela polnego.
Rdz 3,19
W pocie oblicza twego będziesz pożywał chleba, aż się nawrócisz do ziemi, gdyżeś z niej wzięty; boś proch, i w proch się obrócisz.
Rdz 3,20
I nazwał Adam imię żony swej Ewa, iż ona była matką wszystkich żywiących.
Rdz 3,21
I uczynił Pan Bóg Adamowi, i żonie jego odzienie skórzane, i oblókł je.
Rdz 3,22
Tedy rzekł Pan Bóg: Oto Adam stał się jako jeden z nas, wiedzący dobre i złe; tedy wyżeńmy go, by snać nie ściągnął ręki swej, i nie wziął z drzewa żywota, i nie jadł, i żyłby na wieki.
Rdz 3,23
I wypuścił go Pan Bóg z sadu Eden, ku sprawowaniu ziemi, z której był wzięty.
Rdz 3,24
A tak wygnał człowieka; i postawił na wschód słońca sadu Eden Cheruby, i miecz płomienisty i obrotny ku strzeżeniu drogi do drzewa żywota.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)