Zaloguj

2 Sm 12,1-15 · interlinia WLC

2 Sm 12,1
Przetoż posłał Pan Natana do Dawida; który przyszedłszy do niego, rzekł mu: Dwaj mężowie byli w jednem mieście, jeden bogaty a drugi ubogi.
2 Sm 12,2
Bogaty miał owiec i wołów bardzo wiele;
2 Sm 12,3
H7326 וְלָרָ֣שׁ a biednemu spój. + przyim. + rodz. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H369 אֵֽין nie było przecz. H3605 כֹּ֗ל nic rz. m. l.poj. abs. H3588b כִּי֩ oprócz spój. H518b אִם tylko spój. H3535 כִּבְשָׂ֨ה owieczka rz. ż. l.poj. abs. H259 אַחַ֤ת jedna licz. ż. l.poj. abs. H6996a קְטַנָּה֙ mała przym. ż. l.poj. abs. H834a אֲשֶׁ֣ר którą part. wzgl. H7069 קָנָ֔ה kupił cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H2421 וַיְחַיֶּ֕הָ i ożywił ją spój. + cz. Piel wajjiqtol 3 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H1431 וַתִּגְדַּ֥ל i urosła spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. ż. l.poj. H5973a עִמּ֛וֹ z nim przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H5973a וְעִם i z spój. + przyim. H1121a בָּנָ֖יו synami jego rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3162b יַחְדָּ֑ו razem przysł. H6595a מִפִּתּ֨וֹ z kęsa jego przyim. + rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H398 תֹאכַ֜ל jadła cz. Qal impf. 3 os. ż. l.poj. H3563a וּמִכֹּס֤וֹ i z kubka jego spój. + przyim. + rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H8354 תִשְׁתֶּה֙ piła cz. Qal impf. 3 os. ż. l.poj. H2436 וּבְחֵיק֣וֹ i na łonie jego spój. + przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H7901 תִשְׁכָּ֔ב sypiała cz. Qal impf. 3 os. ż. l.poj. H1961 וַתְּהִי i była spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. ż. l.poj. · ל֖וֹ mu przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H1323 כְּבַֽת jak córka przyim. + rz. ż. l.poj. abs.
A ubogi nie miał jedno owieczkę jednę małą, którą był kupił, i chował ją, aż urosła przy nim, także i przy dziatkach jego; z bochna jego jadała, i z kubka jego pijała, i na łonie jego sypiała, a była mu jako córka.
2 Sm 12,4
H935 וַיָּ֣בֹא i przyszedł spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H1982 הֵלֶךְ֮ wędrowiec rz. m. l.poj. abs. H376 לְאִ֣ישׁ do męża przyim. + rz. m. l.poj. konstr. H6223 הֶֽעָשִׁיר֒ bogatego rodz. + przym. m. l.poj. abs. H2550 וַיַּחְמֹ֗ל i pożałował spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H3947 לָקַ֤חַת wziąć przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H6629 מִצֹּאנוֹ֙ z owiec swoich przyim. + rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H1241 וּמִבְּקָר֔וֹ i z bydła swego spój. + przyim. + rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H6213a לַעֲשׂ֕וֹת aby uczynić przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H732 לָאֹרֵ֖חַ dla wędrowca przyim. + rodz. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H935 הַבָּא który przyszedł rodz. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. · ל֑וֹ do niego przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3947 וַיִּקַּ֗ח i wziął spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H3535 כִּבְשַׂת֙ owieczkę rz. ż. l.poj. konstr. H376 הָאִ֣ישׁ męża rodz. + rz. m. l.poj. abs. H7326 הָרָ֔אשׁ biednego rodz. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H6213a וַֽיַּעֲשֶׂ֔הָ i uczynił ją spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H376 לָאִ֖ישׁ dla męża przyim. + rodz. + rz. m. l.poj. abs. H935 הַבָּ֥א który przyszedł rodz. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs. H413 אֵלָֽיו do niego przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.
A gdy przyszedł gość do onego męża bogatego, żałował wziąć z owiec swoich albo z wołów swoich, aby nagotował ucztę gościowi, który był do niego przyszedł: ale wziął owieczkę męża onego ubogiego, i nagotował ją mężowi, który był do niego przyszedł.
2 Sm 12,5
Tedy zapaliwszy się gniewem Dawid na onegoż męża bardzo,rzekł do Natana: Jako żywy Pan, że godzien śmierci jest mąż, który to uczynił;
2 Sm 12,6
Owcę tę nagrodzi czworako, przeto iż to uczynił, a nie żałował go.
2 Sm 12,7
I rzekł Natan do Dawida: Tyś jest tym mężem. Tak ci mówi Pan, Bóg Izraelski: Jam cię pomazał, abyś był królem nad Izraelem, i Jam cię wyrwał z rąk Saulowych;
2 Sm 12,8
A podałem ci dom pana twego i żony pana twego na łono twoje; nadto oddałem ci dom Izraelski i Judzki, a byłoliby to mało, przydałbym ci był daleko więcej.
2 Sm 12,9
Czemużeś znieważył słowo Pańskie, czyniąc to złe przed oczyma jego? Uryjasza Hetejczyka zabiłeś mieczem, a żonę jego wziąłeś sobie za żonę, a samegoś zabił mieczem synów Ammonowych.
2 Sm 12,10
Przetoż teraz nie odejdzie miecz z domu twego aż na wieki, dlatego, iżeś mię znieważył, a wziąłeś żonę Uryjasza Hetejczyka, abyć była za żonę.
2 Sm 12,11
Tak mówi Pan: Oto, Ja wzbudzę przeciwko tobie złe z domu twego, a pobrawszy żony twe przed oczyma twemi, dam je bliźniemu twemu, a bądzie jawnie spał z żonami twojemi.
2 Sm 12,12
A chociażeś to ty uczynił potajemnie, Ja jednak uczynię to przed wszystkim Izraelem, i przed słońcem.
2 Sm 12,13
Tedy rzekł Dawid do Natana: Zgrzeszyłem Panu. Zaś rzekł Natan do Dawida: Pan też przeniósł grzech twój, nie umrzesz.
2 Sm 12,14
Wszakże iżeś dał przyczynę, aby urągali nieprzyjaciele Pańscy dla tej sprawy, przetoż syn, któryć się urodził, pewnie umrze.
2 Sm 12,15
Potem odszedł Natan do domu swego. Wtem zaraził Pan dziecię, które była urodziła żona Uryjaszowa Dawidowi, i zwątpiono o niem.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)