Zaloguj

2 Sm 1,2-16 · interlinia LXX

2 Sm 1,2
G2532 καὶ kai i C G1096 ἐγενήθη egenēthē stawać się akt. imiesł. G3588 τῇ tēi ten rodz. aor. imp. G2250 ἡμέρᾳ hēmerai dzień koni. G3588 τῇ tēi ten rodz. aor. imp. G5154 τρίτῃ tritēi trzeci koni. G2532 καὶ kai i C G2400 ἰδοὺ idou oto I G435 ἀνὴρ anēr mężczyzna koni. G2064 ἦλθεν ēlthen przychodzić akt. G1537 ἐκ ek z P G3588 τῆς tēs ten rodz. aor. G3925 παρεμβολῆς parembolēs obóz koni. G1537 ἐκ ek z P G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G2992 λαοῦ laou lud koni. G4549 Σαουλ Saoul Saul (król Izraela) koni. G2532 καὶ kai i C G3588 τὰ ta ten rodz. aor. bezok. G2440 ἱμάτια himatia szata imiesł. M. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G1284 διερρωγότα dierrōgota rozdzierać V.XAPNPN G2532 καὶ kai i C G1093 γῆ gē ziemia koni. G1909 ἐπὶ epi na P G3588 τῆς tēs ten rodz. aor. G2776 κεφαλῆς kephalēs głowa koni. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G1096 ἐγένετο egeneto stawać się akt. G1722 ἐν en w P G3588 τῷ tōi ten rodz. aor. imp. G1525 εἰσελθεῖν eiselthein wchodzić akt. M. G846 αὐτὸν auton on zaim. wsk. G4314 πρὸς pros do P G1138 Δαυιδ Dauid Dawid (król Izraela) akt. koni. G2532 καὶ kai i C G4098 ἔπεσεν epesen padać akt. G1909 ἐπὶ epi na P G3588 τὴν tēn ten rodz. aor. G1093 γῆν gēn ziemia akt. koni. G2532 καὶ kai i C G4352 προσεκύνησεν prosekynēsen oddawać cześć akt. G846 αὐτῷ autōi on zaim. wsk. imp.
Tedy dnia trzeciego przybieżał mąż z obozu Saulowego, a szaty jego rozdarte były, i proch na głowie jego; który przyszedłszy do Dawida, upadł na ziemię, i pokłonił się.
2 Sm 1,3
I rzekł do niego Dawid: Skąd idziesz? I odpowiedział mu: Z obozum Izraelskiego uszedł.
2 Sm 1,4
Rzekł mu znowu Dawid: Cóż się stało? proszę powiedz mi. I odpowiedział: To, że uciekł lud z bitwy, a do tego wiele poległo z ludu i pomarło, także i Saul, i Jonatan, syn jego, polegli.
2 Sm 1,5
Zatem rzekł Dawid do młodzieńca, który mu to powiedział: Jakoż wiesz, iż umarł Saul i Jonatan, syn jego?
2 Sm 1,6
Odpowiedział mu młodzieniec, który mu to oznajmił: Przyszedłem z trafunku na górę Gilboe, a oto, Saul tkwiał na włóczni swojej, a wozy i jezdni doganiali go.
2 Sm 1,7
Tedy obejrzawszy się, obaczył mię, i zawołał na mię, i rzekłem: Owom ja.
2 Sm 1,8
I rzekł mi: Coś ty zacz? A jam mu odpowiedział: Jestem Amalekita.
2 Sm 1,9
I rzekł mi: Stań, proszę, nademną, a zabij mię: bo mię zdjęły ciężkości, gdyż jeszcze wszystka dusza moja we mnie jest.
2 Sm 1,10
Przetoż stanąwszy nad nim, zabiłem go: bom wiedzieł, że nie będzie żyw po upadku swoim, i wziąłem koronę, która była na głowie jego, i zawieszenie, które było na ramieniu jego, a przyniosłem je tu do pana mego.
2 Sm 1,11
Tedy Dawid pochwyciwszy szaty swoje, rozdarł je, także i wszyscy mężowie, którzy z nim byli.
2 Sm 1,12
A żałując płakali, i pościli aż do wieczora dla Saula, i dla Jonatana, syna jego, i dla ludu Pańskiego, i dla domu Izraelskiego, że polegli od miecza.
2 Sm 1,13
I rzekł Dawid do młodzieńca, który mu to oznajmił: Skądeś ty? I odpowiedział: Jestem synem męża przychodnia Amalekity.
2 Sm 1,14
Zatem rzekł do niego Dawid: Jakożeś się nie bał ściągnąć ręki twej, abyś zabił pomazańca Pańskiego?
2 Sm 1,15
Zawołał tedy Dawid jednego z sług, i rzekł: Przystąp, a zabij go, a on go uderzył, że umarł.
2 Sm 1,16
I rzekł do niego Dawid: Krew twoja na głowę tweję: bo usta twoje świadczyły przeciw tobie, mówiąc: Jam zabił pomazańca Pańskiego.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)