Zaloguj

Za 5 · interlinia LXX

Za 5,1
Potemem się obrócił, a podniósłszy oczu swych ujrzałem, a oto księga leciała.
Za 5,2
I rzekł do mnie: Cóż widzisz? I rzekłem: Widzę księgę lecącą, której długość na dwadzieścia łokci, a szerokość na dziesięć łokci.
Za 5,3
I rzekł do mnie: Toć jest przeklęstwo, które wyjdzie na oblicze wszystkiej ziemi: bo każdy złodziej według tego przeklęstwa, jako i ta ziemia, wygładzony, i każdy fałszywie przysięgający według niego, jako i ona, wygładzony będzie.
Za 5,4
G2532 καὶ kai i C G1627 ἐξοίσω exoisō wynosić V.FAI1S G846 αὐτό auto on zaim. wsk. G3004 λέγει legei mówić pass. G2962 κύριος kyrios pan koni. G3841 παντοκράτωρ pantokratōr Wszechmogący koni. G2532 καὶ kai i C G1525 εἰσελεύσεται eiseleusetai wchodzić V.FMI3S G1519 εἰς eis do P G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G3624 οἶκον oikon dom akt. koni. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G2812 κλέπτου kleptou złodziej koni. G2532 καὶ kai i C G1519 εἰς eis do P G3588 τὸν ton ten rodz. aor. G3624 οἶκον oikon dom akt. koni. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G3660 ὀμνύοντος omnyontos przysięgać pass. G3588 τῷ tōi ten rodz. aor. imp. G3686 ὀνόματί onomati imię koni. M. G3450 μου mou mnie zaim. praes. G1909 ἐπὶ epi na P G5579 ψεύδει pseudei kłamstwo koni. M. G2532 καὶ kai i C G2647 καταλύσει katalysei niszczyć V.FAI3S G1722 ἐν en w P G3319 μέσῳ mesōi środek koni. M. G3588 τοῦ tou ten rodz. aor. G3624 οἴκου oikou dom koni. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G4931 συντελέσει syntelesei dopełniać V.FAI3S G846 αὐτὸν auton on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G3588 τὰ ta ten rodz. aor. G3586 ξύλα xyla drewno akt. imiesł. M. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk. G2532 καὶ kai i C G3588 τοὺς tous ten rodz. aor. G3037 λίθους lithous kamień akt. imiesł. G846 αὐτοῦ autou on zaim. wsk.
Wywiodę je, mówi Pan zastępów, aby przyszło na dom złodzieja, i na dom kłamliwie przez imię moje przysięgającego; owszem, mieszkać będzie w pośrodku domu jego, i zniszczy go, i drzewo jego i kamienie jego.
Za 5,5
Wyszedł tedy Anioł on, który zemną mówił, i rzekł mi: Podnieśże teraz oczu swych, a obacz, co to jest, co wychodzi.
Za 5,6
I rzekłem: Cóż jest? A on odpowiedział: To jest efa wychodzące. Potem rzekł: Toć jest oko ich przypatrujące się wszystkiej ziemi.
Za 5,7
A oto sztukę ołowiu niesiono, a przytem była niewiasta jedna, która siedziała w pośrodku efa.
Za 5,8
Tedy rzekł Anioł: Toć jest ona niezbożność; i wrzucił ją w pośród efa, wrzucił i onę sztukę ołowiu na wierzch efy.
Za 5,9
A podniósłszy oczu swych ujrzałem, a oto dwie niewiasty wychodziły, mające wiatr w skrzydłach swych, a miały skrzydła, jako skrzydła bocianie, i podniosły ono efa między ziemię i między niebo.
Za 5,10
Tedym rzekł do onego Anioła, który mówił zemną: Dokądże niosą to efa?
Za 5,11
I rzekł do mnie: Aby mu zbudowano dom w ziemi Senaar, gdzieby umocnione było i postawione na podstawku swoim.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)