Zaloguj

Rdz 47,13-25 · interlinia WLC

Rdz 47,13
A chleba nie było po wszystkiej ziemi; bo ciężki bardzo był głód, i utrapiona była ziemia Egipska, i ziemia Chananejska od głodu.
Rdz 47,14
Tedy zebrał Józef wszystkie pieniądze, które się znajdowały w ziemi Egipskiej i w ziemi Chananejskiej, za żywność, którą kupowano; i wniósł one pieniądze Józef do skarbu Faraonowego.
Rdz 47,15
A gdy nie stało pieniędzy w ziemi Egipskiej, i w ziemi Chananejskiej, tedy przyszli wszyscy Egipczanie do Józefa, mówiąc: Daj nam chleba, i czemuż mamy umierać przed tobą, gdyż nam już nie staje pieniędzy?
Rdz 47,16
Na to odpowiedział Józef: Dawajcie bydła wasze, a dam wam żywności za bydła wasze, ponieważ wam nie stało pieniędzy.
Rdz 47,17
I przygnali bydła swe do Józefa; i dał im Józef chleba za konie, i za stada owiec, i za stada wołów, i za osły, i przechował je chlebem za wszystkie bydła ich, onego roku.
Rdz 47,18
H8552 וַתִּתֹּם֮ i skończył się spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. ż. l.poj. H8141 הַשָּׁנָ֣ה rok rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H1931 הַהִוא֒ ten rodz. + zaim. os. 3 os. ż. l.poj. H935 וַיָּבֹ֨אוּ i przyszli spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.mn. H413 אֵלָ֜יו do niego przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H8141 בַּשָּׁנָ֣ה w roku przyim. + rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H8145 הַשֵּׁנִ֗ית drugim rodz. + licz. porz. ż. l.poj. abs. H559 וַיֹּ֤אמְרוּ i powiedzieli spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.mn. · לוֹ֙ mu przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3808 לֹֽא nie przecz. H3582 נְכַחֵ֣ד ukryjemy cz. Piel impf. 1 os. wsp. l.mn. H113 מֵֽאֲדֹנִ֔י przed panem moim przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H3588b כִּ֚י że spój. H518b אִם jeśli spój. H8552 תַּ֣ם skończyło się cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H3701 הַכֶּ֔סֶף srebro rodz. + rz. m. l.poj. abs. H4735 וּמִקְנֵ֥ה i bydło spój. + rz. m. l.poj. konstr. H929 הַבְּהֵמָ֖ה zwierzęta rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H413 אֶל do przyim. H113 אֲדֹנִ֑י pana mego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H3808 לֹ֤א nie przecz. H7604 נִשְׁאַר֙ pozostało cz. Nifal perf. 3 os. m. l.poj. H6440 לִפְנֵ֣י przed przyim. + rz. m./ż. l.mn. konstr. H113 אֲדֹנִ֔י panem moim rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H1115 בִּלְתִּ֥י oprócz spój. H518a אִם jeśli spój. H1472 גְּוִיָּתֵ֖נוּ ciała nasze rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H127 וְאַדְמָתֵֽנוּ i ziemia nasza spój. + rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn.
A gdy wyszedł rok on, przyszli do niego roku drugiego, mówiąc mu: Nie zatajemy przed panem naszym, że nam już pieniędzy nie stało, i stada bydeł są u pana naszego; nie zostawa nam przed panem naszym, tylko ciała nasze i role nasze.
Rdz 47,19
H4100 לָ֧מָּה dlaczego przyim. + part. pyt. H4191 נָמ֣וּת pomrzemy cz. Qal impf. 1 os. wsp. l.mn. H5869a לְעֵינֶ֗יךָ na oczach twoich przyim. + rz. m./ż. l.podw. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H1571 גַּם także part. potw. H587 אֲנַ֨חְנוּ֙ my zaim. os. 1 os. wsp. l.mn. H1571 גַּ֣ם także part. potw. H127 אַדְמָתֵ֔נוּ ziemia nasza rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H7069 קְנֵֽה kup cz. Qal rozk. 2 os. m. l.poj. H853 אֹתָ֥נוּ nas ozn. dop. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H853 וְאֶת i - spój. + ozn. dop. H127 אַדְמָתֵ֖נוּ ziemię naszą rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H3899 בַּלָּ֑חֶם za chleb przyim. + rodz. + rz. m./ż. l.poj. abs. H1961 וְנִֽהְיֶ֞ה i będziemy spój. + cz. Qal impf. 1 os. wsp. l.mn. H587 אֲנַ֤חְנוּ my zaim. os. 1 os. wsp. l.mn. H127 וְאַדְמָתֵ֨נוּ֙ i ziemia nasza spój. + rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H5650 עֲבָדִ֣ים niewolnikami rz. m. l.mn. abs. H6547 לְפַרְעֹ֔ה faraona przyim. + im. wł. H5414 וְתֶן i daj spój. + cz. Qal rozk. 2 os. m. l.poj. H2233 זֶ֗רַע ziarno rz. m. l.poj. abs. H2421 וְנִֽחְיֶה֙ i będziemy żyć spój. + cz. Qal impf. 1 os. wsp. l.mn. H3808 וְלֹ֣א i nie spój. + przecz. H4191 נָמ֔וּת pomrzemy cz. Qal impf. 1 os. wsp. l.mn. H127 וְהָאֲדָמָ֖ה a ziemia spój. + rodz. + rz. ż. l.poj. abs. H3808 לֹ֥א nie przecz. H3456 תֵשָֽׁם spustoszeje cz. Qal impf. 3 os. ż. l.poj.
A czemuż umierać mamy przed oczyma twemi? i nas, i role nasze kupuj i ziemię naszę za chleb, a będziemy, my i ziemia nasza, w niewoli u Faraona; tylko nam daj nasienia, abyśmy żyli a nie pomarli, i ziemia nie spustoszała.
Rdz 47,20
A tak kupił Józef wszystkę ziemię Egipską Faraonowi; bo sprzedali Egipczanie, każdy rolą swoję, gdyż się był wzmógł między nimi głód; i dostała się Faraonowi wszystka ziemia.
Rdz 47,21
I przeniósł lud do miast, od ostatnich granic Egiptu aż do końca jego.
Rdz 47,22
Tylko ziemi kapłańskiej nie kupił; bo kapłani mieli obrok postanowiony od Faraona, i żywili się obrokiem swym, który im dał Farao; dlategoż nie sprzedawali ziemi swej.
Rdz 47,23
I rzekł Józef do ludu: Otom was teraz poskupował i ziemię waszę Faraonowi; otóż macie nasienie, posiejcież tedy role.
Rdz 47,24
A z urodzajów waszych będziecie dawali piątą część Faraonowi; cztery zasię części będą wam na zasianie roli, i na żywność waszę i tych, którzy są w domach waszych, i na żywność dziatek waszych.
Rdz 47,25
Tedy odpowiedzieli: Zachowałeś żywot nasz; niechże znajdziemy łaskę w oczach pana swego, i będziemy niewolnikami Faraonowymi.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)