Zaloguj

Koh 6 · interlinia WLC

Koh 6,1
Jest złe, którem widział pod słońcem, a jest ludziom zwyczajne.
Koh 6,2
H376 אִ֣ישׁ człowiek rz. m. l.poj. abs. H834a אֲשֶׁ֣ר któremu part. wzgl. H5414 יִתֶּן daje cz. Qal impf. 3 os. m. l.poj. · ל֣וֹ mu przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H430 הָאֱלֹהִ֡ים Bóg rodz. + rz. m. l.mn. abs. H6239 עֹשֶׁר֩ bogactwo rz. m. l.poj. abs. H5233 וּנְכָסִ֨ים i majętności spój. + rz. m. l.mn. abs. H3519 וְכָב֜וֹד i chwałę spój. + rz. m./ż. l.poj. abs. H369 וְֽאֵינֶ֨נּוּ i nie brak mu spój. + przecz. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H2638 חָסֵ֥ר brak przym. m. l.poj. abs. H5315 לְנַפְשׁ֣וֹ dla duszy jego przyim. + rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3605 מִכֹּ֣ל z wszystkiego przyim. + rz. m. l.poj. abs. H834a אֲשֶׁר co part. wzgl. H183 יִתְאַוֶּ֗ה pragnie cz. Hitpael impf. 3 os. m. l.poj. H3808 וְלֹֽא a nie spój. + przecz. H7980 יַשְׁלִיטֶ֤נּוּ daje mu władzy cz. Hifil impf. 3 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H430 הָֽאֱלֹהִים֙ Bóg rodz. + rz. m. l.mn. abs. H398 לֶאֱכֹ֣ל jeść przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H4480a מִמֶּ֔נּוּ z niego przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H3588a כִּ֛י bo spój. H376 אִ֥ישׁ człowiek rz. m. l.poj. abs. H5237 נָכְרִ֖י obcy przym. m. l.poj. abs. H398 יֹֽאכֲלֶ֑נּוּ je spożywa cz. Qal impf. 3 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H2088 זֶ֥ה to zaim. wsk. H1892 הֶ֛בֶל marność rz. m. l.poj. abs. H2483 וָחֳלִ֥י i choroba spój. + rz. m. l.poj. abs. H7451a רָ֖ע zła przym. m. l.poj. abs. H1931 הֽוּא ono zaim. os. 3 os. m. l.poj.
Gdy któremu człowiekowi Bóg dał bogactwa, i majętność, i sławę, tak że na niczem nie schodzi duszy jego, czegokolwiek żąda, jednak nie daje mu Bóg mocy pożywać tego: ale obcy człowiek pożera je. Toć jest marność i bieda ciężka.
Koh 6,3
Jeźli kto spłodził sto synów, a żyłby wiele lat, i przedłużyłyby się dni lat jego, a jeźliby dusza jego nie była nasycona dobrem, a nie miałby ani pogrzebu: powiadam, że lepszy jest martwy płód, niżeli on.
Koh 6,4
Bo ten próżno przyszedłszy do ciemności odchodzi, a ciemnościami imię jego okryte bywa.
Koh 6,5
Owszem, słońca nie widział, i nic nie poznaje; a tak odpocznienie lepsze ma, niżeli ów.
Koh 6,6
A choćby też żył przez dwa tysiące lat, a dobregoby nie użył, azaż do jednego miejsca wszyscy nie idą?
Koh 6,7
Wszystka praca człowiecza jest dla gęby jego, a wszakże dusza jego nie może się nasycić.
Koh 6,8
Albowiem co ma więcej mądry nad głupiego? albo co ma więcej ubogi, który sobie umie poczynać między ludźmi?
Koh 6,9
Lepiej jest co oczyma widzieć, niżeli tego żądać; aleć i to marność i utrapienie ducha.
Koh 6,10
Czemkolwiek kto jest, już tak nazwano imię jego; i wiadomo było, że człowiekiem być miał, i że się nie może sądzić z mocniejszym nad się.
Koh 6,11
Ponieważ tedy wiele rzeczy jest, które rozmnażają marność, cóż z nich za pożytek ma człowiek?
Koh 6,12
Albowiem któż wie, co jest dobrego człowiekowi w tym żywocie po wszystkie dni żywota marności jego, które jako cień pomijają? Albo kto oznajmi człowiekowi, co po nim będzie pod słońcem?

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)