Zaloguj

2 Krl 4,27-37 · interlinia WLC

2 Krl 4,27
H935 וַתָּבֹ֞א i przyszła spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. ż. l.poj. H413 אֶל do przyim. H376 אִ֤ישׁ męża rz. m. l.poj. konstr. H430 הָֽאֱלֹהִים֙ Boga rodz. + rz. m. l.mn. abs. H413 אֶל na przyim. H2022 הָהָ֔ר górę rodz. + rz. m. l.poj. abs. H2388 וַֽתַּחֲזֵ֖ק i uchwyciła spój. + cz. Hifil wajjiqtol 3 os. ż. l.poj. H7272 בְּרַגְלָ֑יו jego stopy przyim. + rz. ż. l.podw. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H5066 וַיִּגַּ֨שׁ i przystąpił spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H1522 גֵּֽיחֲזִ֜י Gehazi im. wł. H1920 לְהָדְפָ֗הּ aby ją odepchnąć przyim. + cz. Qal bezok. konstr. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H559 וַיֹּאמֶר֩ i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H376 אִ֨ישׁ mąż rz. m. l.poj. konstr. H430 הָאֱלֹהִ֤ים Boga rodz. + rz. m. l.mn. abs. H7503 הַרְפֵּֽה zostaw cz. Hifil rozk. 2 os. m. l.poj. · לָהּ֙ ją przyim. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H3588a כִּֽי bo spój. H5315 נַפְשָׁ֣הּ jej dusza rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H4843 מָֽרָה jest gorzka cz. Qal perf. 3 os. ż. l.poj. · לָ֔הּ jej przyim. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj. H3068 וַֽיהוָה֙ a JHWH spój. + im. wł. H5956 הֶעְלִ֣ים ukrył cz. Hifil perf. 3 os. m. l.poj. H4480a מִמֶּ֔נִּי ode mnie przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H3808 וְלֹ֥א i nie spój. + przecz. H5046 הִגִּ֖יד oznajmił cz. Hifil perf. 3 os. m. l.poj. · לִֽי mi przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj.
A ona rzekła: Zdrowi dobrze. A gdy przyszła do męża Bożego na górę, uchwyciła się nóg jego; i przystąpił Giezy, aby ją odepchnął. Ale mąż Boży rzekł: Zaniechaj jej, boć w gorzkości jest dusza jej, a Pan zataił przedemną i nie oznajmił mi.
2 Krl 4,28
A ona rzekła: Azażem pana mego prosiła o syna? Izalim nie mówiła: Nie omylaj mię?
2 Krl 4,29
H559 וַיֹּ֨אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H1522 לְגֵיחֲזִ֜י do Gehaziego przyim. + im. wł. H2296 חֲגֹ֣ר przepasz cz. Qal rozk. 2 os. m. l.poj. H4975 מָתְנֶ֗יךָ swoje biodra rz. m. l.podw. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H3947 וְקַ֨ח i weź spój. + cz. Qal rozk. 2 os. m. l.poj. H4938b מִשְׁעַנְתִּ֣י moją laskę rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H3027 בְיָדְךָ֮ w swoją rękę przyim. + rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H3212 וָלֵךְ֒ i idź spój. + cz. Qal rozk. 2 os. m. l.poj. H3588a כִּֽי bo spój. H4672 תִמְצָ֥א spotkasz cz. Qal impf. 2 os. m. l.poj. H376 אִישׁ֙ człowieka rz. m. l.poj. abs. H3808 לֹ֣א nie przecz. H1288 תְבָרְכֶ֔נּוּ błogosław go cz. Piel impf. 2 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H3588a וְכִֽי a jeśli spój. + spój. H1288 יְבָרֶכְךָ֥ błogosławi cię cz. Piel impf. 3 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj. H376 אִ֖ישׁ człowiek rz. m. l.poj. abs. H3808 לֹ֣א nie przecz. H6030b תַעֲנֶנּ֑וּ odpowiadaj mu cz. Qal impf. 2 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H7760a וְשַׂמְתָּ֥ i położysz spój. + cz. Qal weqatal 2 os. m. l.poj. H4938b מִשְׁעַנְתִּ֖י moją laskę rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H5921a עַל na przyim. H6440 פְּנֵ֥י twarz rz. m./ż. l.mn. konstr. H5288 הַנָּֽעַר chłopca rodz. + rz. m. l.poj. abs.
Tedy on rzekł do Giezego: Przepasz biodra twe, a weźmij laskę moję w rękę twą, a idź; jeźli kogo spotkasz, nie pozdrawiaj go; a jeźli by cię kto pozdrowił, nie odpowiadaj mu; i połóż laskę moję na oblicze dziecięcia.
2 Krl 4,30
A matka dziecięcia onego rzekła: Jako żywy Pan, i jako żywa dusza twoja, że się ciebie nie puszczę. A tak wstawszy szedł za nią.
2 Krl 4,31
A Giezy uprzedził je, i położył laskę na oblicze dziecięcia; lecz nie było głosu, ani czucia. Przetoż się wrócił przeciwko niemu i oznajmił mu, mówiąc: Nie ocuciło się dziecię.
2 Krl 4,32
Tedy wszedł Elizeusz do domu, a oto dziecię umarłe leżało na łóżku jego.
2 Krl 4,33
A gdy tam wszedł, zamknął drzwi przed onymi obydwoma, i modlił się Panu.
2 Krl 4,34
Potem wstąpiwszy na łoże, położył się na dzieciątko, przyłożywszy usta swe do ust jego, a oczy swe do oczów jego, i ręce swe do rąk jego, i rozpostarł się na niem, tak iż się zagrzało ciało dziecięce.
2 Krl 4,35
A odwróciwszy się od niego, przechadzał się po domu tam i sam; potem wstąpił, a położył się na niem. Tedy kichało dziecię aż do siódmego razu, i otworzyło dziecię oczy swoje.
2 Krl 4,36
Tedy zawołał Giezego, i rzekł: Zawołaj tej Sunamitki. I zawołał jej, i przyszła do niego, i rzekł: Weźmij syna twego,
2 Krl 4,37
Która wszedłszy, upadła u nóg jego, i kłaniała się aż do ziemi, a wziąwszy syna swego, wyszła.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)