Zaloguj

Dz 3,2-11 · interlinia SBLGNT

Dz 3,2
G2532 καί kai i spój. G5100 τις tis pewien zaim. pyt. M. l.poj. m. G435 ἀνὴρ anēr mąż rz. M. l.poj. m. G5560 χωλὸς chōlos chromy przym. M. l.poj. m. G1537 ἐκ ek od przyim. G2836 κοιλίας koilias łona rz. D. l.poj. ż. G3384 μητρὸς mētros matki rz. D. l.poj. ż. G846 αὐτοῦ autou jego zaim. D. l.poj. m. G5225 ὑπάρχων hyparchōn będąc cz. praes. akt. imiesł. M. l.poj. m. G941 ἐβαστάζετο, ebastazeto był noszony cz. impf. pass. ind. 3 os. l.poj. G3739 ὃν hon którego zaim. wzgl. B. l.poj. m. G5087 ἐτίθουν etithoun stawiali cz. impf. akt. ind. 3 os. l.mn. G2596 καθ’ kath każdego przyim. G2250 ἡμέραν hēmeran dnia rz. B. l.poj. ż. G4314 πρὸς pros przy przyim. G3588 τὴν tēn - rodz. B. l.poj. ż. G2374 θύραν thyran bramie rz. B. l.poj. ż. G3588 τοῦ tou - rodz. D. l.poj. n. G2413 ἱεροῦ hierou świątyni przym. D. l.poj. n. G3588 τὴν tēn - rodz. B. l.poj. ż. G3004 λεγομένην legomenēn zwanej cz. praes. pass. imiesł. B. l.poj. ż. G5611 Ὡραίαν Hōraian Piękną przym. B. l.poj. ż. G3588 τοῦ tou - rodz. D. l.poj. n. G154 αἰτεῖν aitein aby prosić cz. praes. akt. bezok. G1654 ἐλεημοσύνην eleēmosynēn jałmużnę rz. B. l.poj. ż. G3844 παρὰ para od przyim. G3588 τῶν tōn - rodz. D. l.mn. m. G1531 εἰσπορευομένων eisporeuomenōn wchodzących cz. praes. med. imiesł. D. l.mn. m. G1519 εἰς eis do przyim. G3588 τὸ to - rodz. B. l.poj. n. G2413 ἱερόν, hieron świątyni przym. B. l.poj. n.
A mąż niektóry będąc chromy, zaraz z żywota matki swojej był noszony, którego na każdy dzień sadzano u drzwi kościelnych, które zwano piękne, aby prosił jałmużny od tych, którzy wchodzili do kościoła.
Dz 3,3
Ten ujrzawszy Piotra i Jana, że mieli wnijść do kościoła, prosił ich o jałmużnę.
Dz 3,4
A Piotr z Janem pilnie na niego patrząc, rzekli: Wejrzyj na nas!
Dz 3,5
Tedy on z pilnością patrzał na nie, spodziewając się co wziąć od nich.
Dz 3,6
I rzekł Piotr: Srebra i złota nie mam; lecz co mam, to ci daję: W imieniu Jezusa Chrystusa Nazareńskiego wstań, a chodź.
Dz 3,7
A ująwszy go za prawą rękę jego, podniósł go, a zarazem utwierdzone były nogi jego i kostki.
Dz 3,8
I wyskoczywszy, stanął i chodził, a wszedł z nimi do kościoła, chodząc i skacząc, a chwaląc Boga.
Dz 3,9
A widział go wszystek lud chodzącego i chwalącego Boga.
Dz 3,10
I poznali go, iż to on był, który dla jałmużny siadał u drzwi pięknych kościelnych; i napełnieni są strachu i zdumienia nad tem, co mu się stało.
Dz 3,11
A gdy się trzymał on chromy, który był uzdrowiony, Piotra i Jana, zbieżał się do nich wszystek lud do przysionka, który zwano Salomonowym, zdumiawszy się.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)