Zaloguj

Sdz 17 · interlinia WLC

Sdz 17,1
A był niektóry mąż z góry Efraim, imieniem Michas.
Sdz 17,2
H559 וַיֹּ֣אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H517 לְאִמּ֡וֹ do matki jego przyim. + rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H505 אֶלֶף֩ tysiąc licz. m./ż. l.poj. abs. H3967 וּמֵאָ֨ה i sto spój. + licz. m./ż. l.poj. abs. H3701 הַכֶּ֜סֶף srebra rodz. + rz. m. l.poj. abs. H834a אֲשֶׁ֣ר które part. wzgl. H3947 לֻֽקַּֽח zabrano cz. Pual perf. 3 os. m. l.poj. · לָ֗ךְ tobie przyim. + przyr. zaim. 2 os. ż. l.poj. H859b ואתי a ty spój. + zaim. os. 2 os. ż. l.poj. H422 אָלִית֙ przeklęłaś cz. Qal perf. 2 os. ż. l.poj. H1571 וְגַם֙ i także spój. + part. potw. H559 אָמַ֣רְתְּ powiedziałaś cz. Qal perf. 2 os. ż. l.poj. H241 בְּאָזְנַ֔י w uszach moich przyim. + rz. ż. l.podw. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H2009 הִנֵּֽה oto part. wsk. H3701 הַכֶּ֥סֶף srebro rodz. + rz. m. l.poj. abs. H854 אִתִּ֖י u mnie przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H589 אֲנִ֣י ja zaim. os. 1 os. wsp. l.poj. H3947 לְקַחְתִּ֑יו wziąłem je cz. Qal perf. 1 os. wsp. l.poj. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H559 וַתֹּ֣אמֶר i powiedziała spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. ż. l.poj. H517 אִמּ֔וֹ matka jego rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H1288 בָּר֥וּךְ błogosławiony cz. Qal imiesł. bier. m. l.poj. abs. H1121a בְּנִ֖י synu mój rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj. H3068 לַיהוָֽה dla JHWH przyim. + im. wł.
Ten rzekł do matki swojej: Tysiąc i sto srebrników, któreć było ukradziono, o któreś przeklinała, i mówiłaś, gdym i ja słyszał, oto srebro to u mnie jest, jam je wziął. I rzekł matka jego: Błogosławionyś, synu mój, od Pana.
Sdz 17,3
A tak wrócił tysiąc i sto srebrników matce swojej; i rzekła matka jego: Zaiste poświęciłam to srebro Panu z ręki mojej dla ciebie, synu mój, aby uczyniono z niego ryty i lany obraz, przetoż teraz oddawam ci je.
Sdz 17,4
I wrócił ono srebro matce swojej. Tedy wziąwszy matka jego dwieście srebrników, dała je złotnikowi; i uczynił z nich obraz ryty i lany, który był w domu Michasowym.
Sdz 17,5
A miał ten Michas kaplicę bogów, sprawił też był Efod i Terafim, a poświęcił ręce jednego z synów swych, aby mu był za kapłana.
Sdz 17,6
W one dni nie było króla w Izraelu; każdy, co był dobrego w oczach jego, czynił.
Sdz 17,7
I był młodzieniec z Betlehem Juda, które było w pokoleniu Juda, a ten będąc Lewitą był tam przychodniem.
Sdz 17,8
Wyszedł tedy on mąż z miasta Betlehem Juda, aby mieszkał, gdzieby mu się trafiło; i przyszedł na górę Efraim aż do domu Michasowego, idąc drogą swoją.
Sdz 17,9
Tedy rzekł do niego Michas: Skąd idziesz? I odpowiedział mu: Jam jest Lewita z Betlehem Juda, a idę, abym mieszkał gdzieby mi się trafiło.
Sdz 17,10
I rzekł mu Michas: Zostań u mnie, a bądź mi za ojca i za kapłana, a jać dam dziesięć srebrników do roku, i dwie szaty, i pożywienie twoje; i szedł za nim on Lewita.
Sdz 17,11
I upodobało się Lewicie mieszkać z mężem onym; a był przy nim on młodzieniec jako jeden z synów jego.
Sdz 17,12
I poświęcił Michas ręce Lewity, i był mu on młodzieniec za kapłana, i mieszkał w domu Michasowym.
Sdz 17,13
Tedy rzekł Michas: Teraz wiem, że mi będzie Pan błogosławił, gdyż mam Lewitę za kapłana.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)