Zaloguj

Prz 7,10-21 · interlinia LXX

Prz 7,10
A oto niewiasta spotkała go, w ubiorze wszetecznicy, chytrego serca,
Prz 7,11
Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej;
Prz 7,12
Raz na dworzu, raz na ulicach i po wszystkich kątach zasadzki czyniąca;
Prz 7,13
I uchwyciła go, i pocałowała go, a złożywszy wstyd z twarzy swojej, rzekła mu:
Prz 7,14
Ofiary spokojne są u mnie; dzisiajm oddała śluby moje.
Prz 7,15
Przetożem wyszła przeciw tobie, abym pilnie szukała twarzy twojej, i znalazłam cię.
Prz 7,16
Obiłam kobiercami łoże moje, ozdobione rzezaniem i prześcieradłami egipskiemi.
Prz 7,17
Potrząsnęłam pokój swój myrrą, aloesem, i cynamonem.
Prz 7,18
Pójdźże, opójmy się miłością aż do poranku, ucieszmy się miłością.
Prz 7,19
Boć męża mego w domu niemasz; pojechał w drogę daleką.
Prz 7,20
Worek pieniędzy wziął z sobą; dnia pewnego wróci się do domu swego.
Prz 7,21
I nakłoniła go wielą słów swoich, a łagodnością warg swoich zniewoliła go.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)