Zaloguj

Rdz 22,1-12 · interlinia WLC

Rdz 22,1
To gdy się stało, kusił Bóg Abrahama, i rzekł do niego: Abrahamie! A on odpowiedział: Owom ja.
Rdz 22,2
I rzekł Bóg: Weźmij teraz syna twego, jedynego twego, którego miłujesz, Izaaka, a idź do ziemi Moryja, i tam go ofiaruj na ofiarę paloną, na jednej górze, o którejć powiem.
Rdz 22,3
H7925 וַיַּשְׁכֵּ֨ם i wstał rano spój. + cz. Hifil wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H85 אַבְרָהָ֜ם Abraham im. wł. H1242 בַּבֹּ֗קֶר o poranku przyim. + rodz. + rz. m. l.poj. abs. H2280 וַֽיַּחֲבֹשׁ֙ i osiodłał spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H2543 חֲמֹר֔וֹ osła swego rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3947 וַיִּקַּ֞ח i wziął spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H853 אֶת - ozn. dop. H8147 שְׁנֵ֤י dwóch licz. m. l.podw. konstr. H5288 נְעָרָיו֙ sług swoich rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H854 אִתּ֔וֹ z nim przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H853 וְאֵ֖ת i - spój. + ozn. dop. H3327 יִצְחָ֣ק Izaaka im. wł. H1121a בְּנ֑וֹ syna swego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H1234 וַיְבַקַּע֙ i narąbał spój. + cz. Piel wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H6086 עֲצֵ֣י drewna rz. m. l.mn. konstr. H5930a עֹלָ֔ה ofiary całopalnej rz. ż. l.poj. abs. H6965b וַיָּ֣קָם i wstał spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H3212 וַיֵּ֔לֶךְ i poszedł spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H413 אֶל do przyim. H4725 הַמָּק֖וֹם miejsca rodz. + rz. m. l.poj. abs. H834a אֲשֶׁר które part. wzgl. H559 אָֽמַר powiedział cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. · ל֥וֹ mu przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H430 הָאֱלֹהִֽים Bóg rodz. + rz. m. l.mn. abs.
Tedy wstawszy Abraham bardzo rano, osiodłał osła swego, i wziął dwóch sług swoich z sobą, i Izaaka syna swego, a narąbawszy drew na ofiarę paloną, wstał i szedł na miejsce, o którem mu Bóg powiedział.
Rdz 22,4
A dnia trzeciego, podniósłszy Abraham oczy swe, ujrzał ono miejsce z daleka.
Rdz 22,5
I rzekł Abraham do sług swoich: Zostańcie wy tu z osłem, a ja z dziecięciem pójdziemy aż do onąd, a odprawiwszy modlitwy, wrócimy się do was.
Rdz 22,6
Wziął tedy Abraham drwa na ofiarę paloną, i włożył je na Izaaka, syna swego, a sam wziął w rękę swoję ogień i miecz, i szli obaj pospołu.
Rdz 22,7
I rzekł Izaak do Abrahama, ojca swego, mówiąc: Ojcze mój! A on odpowiedział: Owom ja, synu mój. I rzekł Izaak: Oto ogień i drwa, a gdzież baranek na ofiarę paloną?
Rdz 22,8
Odpowiedział Abraham: Bóg sobie obmyśli baranka na ofiarę paloną, synu mój; i szli obaj pospołu.
Rdz 22,9
A gdy przyszli na miejsce, o którem mu Bóg powiedział, zbudował tam Abraham ołtarz, i ułożył drwa, a związawszy Izaaka, syna swego, włożył go na ołtarz na drwa.
Rdz 22,10
I wyciągnął Abraham rękę swoję, i wziął miecz, aby zabił syna swego.
Rdz 22,11
Lecz zawołał nań Anioł Pański z nieba, i rzekł: Abrahamie! Abrahamie! A on rzekł: Owom ja.
Rdz 22,12
I rzekł Anioł: Nie wyciągaj ręki twej na dziecię, i nie czyń mu nic; bom teraz doznał, iż się ty boisz Boga, i nie sfolgowałeś synowi twemu, jedynemu twemu, dla mnie.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)