Zaloguj

Hi 26,6-14 · interlinia LXX

Hi 26,6
Odkryte są przepaści przed nim, a nie ma przykrycia zatracenie.
Hi 26,7
Rozciągnął północy nad miejscem próżnem, a ziemię zawiesił na niczem.
Hi 26,8
Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.
Hi 26,9
Zatrzymuje stolicę swoję, rozpostarłszy nad nią obłok swój.
Hi 26,10
Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność.
Hi 26,11
Słupy niebieskie trzęsą się, i chwieją się na gromienie jego.
Hi 26,12
Mocą swą dzieli morze, a roztropnością swą uśmierza nawałności jego.
Hi 26,13
Duchem swym niebiosa przyozdobił, a ręka jego stworzyła węża skrętnego.
Hi 26,14
Oto teć są tylko części dróg jego, lecz i ta trocha niewybadana, cośmy słyszeli o nim, a grzmot wielkiej możności jego któż zrozumie?

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)