Zaloguj

Hi 30,1-10 · interlinia WLC

Hi 30,1
Ale teraz śmieją się ze mnie młodsi nad mię w latach, których ojcówbym ja był nie chciał położyć ze psami trzody mojej.
Hi 30,2
Acz na cóżby mi się była siła rąk ich przydała? bo przy nich starość ich zginęła.
Hi 30,3
Albowiem dla niedostatku i głodu samotni byli, i uciekali na niepłodne, ciemne, osobne, i puste miejsce;
Hi 30,4
Którzy sobie rwali chwasty po chróstach, a korzonki jałowcowe były pokarmem ich.
Hi 30,5
Z pośrodku ludzi wyganiano ich; wołano za nimi jako za złodziejem,
Hi 30,6
Tak, iż w łożyskach potoków mieszkać musieli, w jamach podziemnych i w skałach.
Hi 30,7
Między chróstami ryczeli, pod pokrzywy zgromadzali się.
Hi 30,8
Synowie ludzi wzgardzonych, i synowie ludzi bezecnych, podlejsi byli nad proch ziemi.
Hi 30,9
Alem teraz pieśnią ich, i stałem się im przypowieścią.
Hi 30,10
Brzydzą się mną, a oddalają się odemnie, i na twarz moję plwać się nie wstydzą.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)