2 Sm 12,16-20 — interlinia

2 Sm 12,16-20 · interlinia WLC

Strong morfologia przekład BG1632

H1245 וַיְבַקֵּ֥שׁ i szukał spój. + cz. Piel wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H1732 דָּוִ֛ד Dawid im. wł. H853 אֶת - ozn. dop. H430 הָאֱלֹהִ֖ים Boga rodz. + rz. m. l.mn. abs. H1157 בְּעַ֣ד za przyim. H5288 הַנָּ֑עַר dzieckiem rodz. + rz. m. l.poj. abs. H6684 וַיָּ֤צָם i pościł spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H1732 דָּוִד֙ Dawid im. wł. H6685 צ֔וֹם post rz. m. l.poj. abs. H935 וּבָ֥א i przyszedł spój. + cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H3885a וְלָ֖ן i nocował spój. + cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H7901 וְשָׁכַ֥ב i położył się spój. + cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H776 אָֽרְצָה na ziemi rz. m./ż. l.poj. abs. + he kier.

Tedy się modlił Dawid Bogu za dziecięciem i pościł, a wszedłszy do pokoju, leżał przez noc na ziemi.

2 Sm 12,17

H6965b וַיָּקֻ֜מוּ i wstali spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.mn. H2205 זִקְנֵ֤י starsi przym. m. l.mn. konstr. H1004b בֵיתוֹ֙ domu jego rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H5921a עָלָ֔יו nad nim przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H6965b לַהֲקִימ֖וֹ aby go podnieśli przyim. + cz. Hifil bezok. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H4480a מִן z przyim. H776 הָאָ֑רֶץ ziemi rodz. + rz. m./ż. l.poj. abs. H3808 וְלֹ֣א ale nie spój. + przecz. H14 אָבָ֔ה chciał cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H3808 וְלֹֽא i nie spój. + przecz. H1262 בָרָ֥א jadł cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H854 אִתָּ֖ם z nimi przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn. H3899 לָֽחֶם chleba rz. m./ż. l.poj. abs.

I przyszli starsi domu jego do niego aby go podnieśli z ziemi; ale niechciał, i nie jadł z nimi chleba.

2 Sm 12,18

H1961 וַיְהִ֛י i stało się spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H3117 בַּיּ֥וֹם w dniu przyim. + rodz. + rz. m. l.poj. abs. H7637 הַשְּׁבִיעִ֖י siódmym rodz. + licz. porz. m. l.poj. abs. H4191 וַיָּ֣מָת i umarło spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H3206 הַיָּ֑לֶד dziecko rodz. + rz. m. l.poj. abs. H3372 וַיִּֽרְאוּ֩ i bali się spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.mn. H5650 עַבְדֵ֨י słudzy rz. m. l.mn. konstr. H1732 דָוִ֜ד Dawida im. wł. H5046 לְהַגִּ֥יד oznajmić przyim. + cz. Hifil bezok. konstr. · ל֣וֹ mu przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3588a כִּי że spój. H4191 מֵ֣ת umarło cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H3206 הַיֶּ֗לֶד dziecko rodz. + rz. m. l.poj. abs. H3588a כִּ֤י bo spój. H559 אָֽמְרוּ֙ mówili cz. Qal perf. 3 os. wsp. l.mn. H2009 הִנֵּה֩ oto part. wsk. H1961 בִהְי֨וֹת gdy było przyim. + cz. Qal bezok. konstr. H3206 הַיֶּ֜לֶד dziecko rodz. + rz. m. l.poj. abs. H2416a חַ֗י żywe przym. m. l.poj. abs. H1696 דִּבַּ֤רְנוּ mówiliśmy cz. Piel perf. 1 os. wsp. l.mn. H413 אֵלָיו֙ do niego przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3808 וְלֹא a nie spój. + przecz. H8085 שָׁמַ֣ע posłuchał cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H6963a בְּקוֹלֵ֔נוּ głosu naszego przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn. H349a וְאֵ֨יךְ jakże spój. + part. pyt. H559 נֹאמַ֥ר powiemy cz. Qal impf. 1 os. wsp. l.mn. H413 אֵלָ֛יו do niego przyim. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H4191 מֵ֥ת umarło cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H3206 הַיֶּ֖לֶד dziecko rodz. + rz. m. l.poj. abs. H6213a וְעָשָׂ֥ה i uczyni spój. + cz. Qal weqatal 3 os. m. l.poj. H7451c רָעָֽה coś złego rz. ż. l.poj. abs.

I stało się dnia siódmego, że umarło dziecię. A obawiali się słudzy Dawidowi, oznajmić mu, iż umarło dziecię, bo mówili: Oto, póki jeszcze dziecię było żywę, mówiliśmy z nim, a nie słuchał głosu naszego; cóż gdy mu powiemy: Umarło dziecię, dopier oż się będzie trapił.

2 Sm 12,19

H7200 וַיַּ֣רְא i zobaczył spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H1732 דָּוִ֗ד Dawid im. wł. H3588a כִּ֤י że spój. H5650 עֲבָדָיו֙ słudzy jego rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H3907 מִֽתְלַחֲשִׁ֔ים szepczą cz. Hitpael imiesł. czyn. m. l.mn. abs. H995 וַיָּ֥בֶן i zrozumiał spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H1732 דָּוִ֖ד Dawid im. wł. H3588a כִּ֣י że spój. H4191 מֵ֣ת umarło cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H3206 הַיָּ֑לֶד dziecko rodz. + rz. m. l.poj. abs. H559 וַיֹּ֨אמֶר i powiedział spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.poj. H1732 דָּוִ֧ד Dawid im. wł. H413 אֶל do przyim. H5650 עֲבָדָ֛יו sług jego rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj. H4191 הֲמֵ֥ת czy umarło part. pyt. + cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. H3206 הַיֶּ֖לֶד dziecko rodz. + rz. m. l.poj. abs. H559 וַיֹּ֥אמְרוּ i powiedzieli spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. m. l.mn. H4191 מֵֽת umarło cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj.

A widząc Dawid, że słudzy jego szeptali z sobą, porozumiał Dawid, iż umarło dziecię. I rzekł Dawid do sług swoich: Albo umarło dziecię? A oni odpowiedzieli: Umarło.

2 Sm 12,20

Tedy wstawszy Dawid z ziemi, umył się, i namazał się, i odmienił szaty swoje,a wszedłszy do domu Pańskiego, modlił się; potem wróciwszy się do domu swego, kazał sobie dać jeść, i położono przedeń chleb, i jadł.

Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.

Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)