Koh 2,24-26 · interlinia WLC
H369
אֵֽין
nie ma
przecz.
H2896a
ט֤וֹב
dobrego
przym. m. l.poj. abs.
H120
בָּאָדָם֙
w człowieku
przyim. + rodz. + rz. m. l.poj. abs.
H398
שֶׁיֹּאכַ֣ל
że je
part. wzgl. + cz. Qal impf. 3 os. m. l.poj.
H8354
וְשָׁתָ֔ה
i pije
spój. + cz. Qal weqatal 3 os. m. l.poj.
H7200
וְהֶרְאָ֧ה
i pokazuje
spój. + cz. Hifil weqatal 3 os. m. l.poj.
H853
אֶת
-
ozn. dop.
H5315
נַפְשׁ֛וֹ
duszy swojej
rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.
H2896b
ט֖וֹב
dobre
przym. m. l.poj. abs.
H5999
בַּעֲמָל֑וֹ
w trudzie jego
przyim. + rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.
H1571
גַּם
także
part. potw.
H2090
זֹה֙
to
zaim. wsk.
H7200
רָאִ֣יתִי
widziałem
cz. Qal perf. 1 os. wsp. l.poj.
H589
אָ֔נִי
ja
zaim. os. 1 os. wsp. l.poj.
H3588a
כִּ֛י
że
spój.
H3027
מִיַּ֥ד
z ręki
przyim. + rz. m./ż. l.poj. konstr.
H430
הָאֱלֹהִ֖ים
Boga
rodz. + rz. m. l.mn. abs.
H1931
הִֽיא
ona
zaim. os. 3 os. ż. l.poj.
Izali nie lepsza człowiekowi, aby jadł i pił, i dobrze uczynił duszy swojej z pracy swojej? alemci widział, że i to z ręki Bożej pochodzi.
H3588a
כִּ֣י
bo
spój.
H4310
מִ֥י
kto
part. pyt.
H398
יֹאכַ֛ל
je
cz. Qal impf. 3 os. m. l.poj.
H4310
וּמִ֥י
i kto
spój. + part. pyt.
H2363b
יָח֖וּשׁ
doznaje
cz. Qal impf. 3 os. m. l.poj.
H2351
ח֥וּץ
zewnątrz
rz. m. l.poj. abs.
H4480a
מִמֶּֽנִּי
ode mnie
przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj.
Albowiem któżby słuszniej miał jeść, i pożywać tego nad mię?
H3588a
כִּ֤י
bo
spój.
H120
לְאָדָם֙
człowiekowi
przyim. + rz. m. l.poj. abs.
H2896a
שֶׁטּ֣וֹב
który jest dobry
part. wzgl. + przym. m. l.poj. abs.
H6440
לְפָנָ֔יו
przed nim
przyim. + rz. m./ż. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.
H5414
נָתַ֛ן
dał
cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj.
H2451
חָכְמָ֥ה
mądrość
rz. ż. l.poj. abs.
H1847
וְדַ֖עַת
i wiedzę
spój. + rz. ż. l.poj. abs.
H8057
וְשִׂמְחָ֑ה
i radość
spój. + rz. ż. l.poj. abs.
H2398
וְלַחוֹטֶא֩
a grzesznikowi
spój. + przyim. + rodz. + cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs.
H5414
נָתַ֨ן
dał
cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj.
H6045
עִנְיָ֜ן
zajęcie
rz. m. l.poj. abs.
H622
לֶאֱס֣וֹף
aby zgromadził
przyim. + cz. Qal bezok. konstr.
H3664
וְלִכְנ֗וֹס
i zebrał
spój. + przyim. + cz. Qal bezok. konstr.
H5414
לָתֵת֙
aby dał
przyim. + cz. Qal bezok. konstr.
H2896a
לְטוֹב֙
dobremu
przyim. + przym. m. l.poj. abs.
H6440
לִפְנֵ֣י
przed
przyim. + rz. m./ż. l.mn. konstr.
H430
הָֽאֱלֹהִ֔ים
Bogiem
rodz. + rz. m. l.mn. abs.
H1571
גַּם
także
part. potw.
H2088
זֶ֥ה
to
zaim. wsk.
H1892
הֶ֖בֶל
marność
rz. m. l.poj. abs.
H7469
וּרְע֥וּת
i pogoń
spój. + rz. ż. l.poj. konstr.
H7307
רֽוּחַ
wiatru
rz. m./ż. l.poj. abs.
Bo człowiekowi, który mu się podoba, daje mądrość, umiejętność, i wesele; ale grzesznikowi daje frasunek, aby zbierał i zgromadzał, coby zostawił temu, który się podoba Bogu. I toć jest marność, a utrapienie ducha.
Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.
Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)