2 Sm 22,7-9 · interlinia LXX
G1722
ἐν
en
w
P
G3588
τῷ
tōi
ten
rodz. aor. imp.
G2346
θλίβεσθαί
thlibesthai
uciskać
pass. M.
G3165
με
me
mnie
zaim. praes.
G1941
ἐπικαλέσομαι
epikalesomai
wzywać
V.FMI1S
G2962
κύριον
kyrion
pan
akt. koni.
G2532
καὶ
kai
i
C
G4314
πρὸς
pros
do
P
G3588
τὸν
ton
ten
rodz. aor.
G2316
θεόν
theon
Bóg
akt. koni.
G3450
μου
mou
mnie
zaim. praes.
G994
βοήσομαι
boēsomai
krzyczeć
V.FMI1S
G2532
καὶ
kai
i
C
G1873
ἐπακούσεται
epakousetai
słuchać
V.FMI3S
G1537
ἐκ
ek
z
P
G3485
ναοῦ
naou
świątynia
koni.
G846
αὐτοῦ
autou
on
zaim. wsk.
G5456
φωνῆς
phōnēs
głos
koni.
G3450
μου
mou
mnie
zaim. praes.
G2532
καὶ
kai
i
C
G3588
ἡ
hē
ten
rodz. aor. bezok.
G2906
κραυγή
kraugē
krzyk
koni.
G3450
μου
mou
mnie
zaim. praes.
G1722
ἐν
en
w
P
G3588
τοῖς
tois
ten
rodz. aor. imp.
G3775
ὠσὶν
ōsin
ucho
imiesł. M.
G846
αὐτοῦ
autou
on
zaim. wsk.
W utrapieniu mojem wzywałem Pana, a do Boga mego wołałem, i wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przyszło do uszów jego.
G2532
καὶ
kai
i
C
G5015
ἐταράχθη
etarachthē
trwożyć
akt. imiesł.
G2532
καὶ
kai
i
C
G4579
ἐσείσθη
eseisthē
trząść
akt. imiesł.
G3588
ἡ
hē
ten
rodz. aor. bezok.
G1093
γῆ
gē
ziemia
koni.
G2532
καὶ
kai
i
C
G3588
τὰ
ta
ten
rodz. aor. bezok.
G2310
θεμέλια
themelia
fundament
imiesł. M.
G3588
τοῦ
tou
ten
rodz. aor.
G3772
οὐρανοῦ
ouranou
niebo
koni.
G9337
συνεταράχθησαν
synetarachthēsan
wstrząsać
akt. imiesł.
G2532
καὶ
kai
i
C
G4682
ἐσπαράχθησαν
esparachthēsan
szarpać
akt. imiesł.
G3754
ὅτι
hoti
że
C
G2373
ἐθυμώθη
ethymōthē
gniewać się
akt. imiesł.
G2962
κύριος
kyrios
pan
koni.
G846
αὐτοῖς
autois
on
zaim. wsk. imp.
Tedy się wzruszyła, a zadrżała ziemia, a fundamenty nieba zatrząsnęły, i wzruszyły się dla gniewu jego.
G305
ἀνέβη
anebē
wstępować
akt.
G2586
καπνὸς
kapnos
dym
koni.
G1722
ἐν
en
w
P
G3588
τῇ
tēi
ten
rodz. aor. imp.
G3709
ὀργῇ
orgēi
gniew
koni.
G846
αὐτοῦ
autou
on
zaim. wsk.
G2532
καὶ
kai
i
C
G4442
πῦρ
pyr
ogień
koni. M.
G1537
ἐκ
ek
z
P
G4750
στόματος
stomatos
usta
koni. M.
G846
αὐτοῦ
autou
on
zaim. wsk.
G2719
κατέδεται
katedetai
pożerać
V.FMI3S
G440
ἄνθρακες
anthrakes
węgiel
imiesł.
G1572
ἐξεκαύθησαν
exekauthēsan
rozpalić
akt. imiesł.
G575
ἀπ᾿
ap
od
P
G846
αὐτοῦ
autou
on
zaim. wsk.
Wystąpił dym z nózdrz jego, a ogień z ust jego pożerający; węgle rozpaliły się od niego.
Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.
Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)