Iz 49,13-16 · interlinia WLC
H7442b
רָנּ֤וּ
śpiewajcie
cz. Qal rozk. 2 os. m. l.mn.
H8064
שָׁמַ֨יִם֙
niebiosa
rz. m. l.mn. abs.
H1523
וְגִ֣ילִי
i wesel się
spój. + cz. Qal rozk. 2 os. ż. l.poj.
H776
אָ֔רֶץ
ziemio
rz. m./ż. l.poj. abs.
H6476
יפצחו
niech wybuchną
cz. Qal juss. 3 os. m. l.mn.
H2022
הָרִ֖ים
góry
rz. m. l.mn. abs.
H7440
רִנָּ֑ה
okrzykiem
rz. ż. l.poj. abs.
H3588a
כִּֽי
bo
spój.
H5162
נִחַ֤ם
pocieszył
cz. Piel perf. 3 os. m. l.poj.
H3068
יְהוָה֙
JHWH
im. wł.
H5971a
עַמּ֔וֹ
lud swój
rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.
H6041
וַעֲנִיָּ֖ו
a nad ubogimi swymi
spój. + przym. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.
H7355
יְרַחֵֽם
zmiłuje się
cz. Piel impf. 3 os. m. l.poj.
Śpiewajcie niebiosa, rozraduj się ziemio, i głośno zabrzmijcie góry! albowiem Pan pocieszył lud swój, a nad ubogimi swoimi zmiłował się.
H559
וַתֹּ֥אמֶר
i powiedział
spój. + cz. Qal wajjiqtol 3 os. ż. l.poj.
H6726
צִיּ֖וֹן
Syjon
im. wł.
H5800a
עֲזָבַ֣נִי
opuścił mnie
cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj.
H3068
יְהוָ֑ה
JHWH
im. wł.
H136
וַאדֹנָ֖י
i Pan
spój. + rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj.
H7911
שְׁכֵחָֽנִי
zapomniał mnie
cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj.
Ale Syon rzekł: Opuścił mię Pan, a Pan zapomniał na mię.
H7911
הֲתִשְׁכַּ֤ח
czy zapomni
part. pyt. + cz. Qal impf. 3 os. ż. l.poj.
H802
אִשָּׁה֙
kobieta
rz. ż. l.poj. abs.
H5764
עוּלָ֔הּ
niemowlę swoje
rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj.
H7355
מֵרַחֵ֖ם
aby nie litować się
przyim. + cz. Piel bezok. konstr.
H1121a
בֶּן
nad synem
rz. m. l.poj. konstr.
H990
בִּטְנָ֑הּ
łona swego
rz. ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. ż. l.poj.
H1571
גַּם
nawet
part. potw.
H428
אֵ֣לֶּה
te
zaim. wsk.
H7911
תִשְׁכַּ֔חְנָה
zapomną
cz. Qal impf. 3 os. ż. l.mn.
H595
וְאָנֹכִ֖י
a ja
spój. + zaim. os. 1 os. wsp. l.poj.
H3808
לֹ֥א
nie
przecz.
H7911
אֶשְׁכָּחֵֽךְ
zapomnę cię
cz. Qal impf. 1 os. wsp. l.poj. + przyr. zaim. 2 os. ż. l.poj.
Izali może zapomnieć niewiasta niemowlątka swego, aby się nie zlitowała nad płodem żywota swego? A choćby też i one zapomniały, wszakże Ja ciebie nie zapomnę.
H2005
הֵ֥ן
oto
part. wsk.
H5921a
עַל
na
przyim.
H3709
כַּפַּ֖יִם
dłoniach
rz. ż. l.podw. abs.
H2710
חַקֹּתִ֑יךְ
wyryłem cię
cz. Qal perf. 1 os. wsp. l.poj. + przyr. zaim. 2 os. ż. l.poj.
H2346
חוֹמֹתַ֥יִךְ
mury twoje
rz. ż. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 2 os. ż. l.poj.
H5048
נֶגְדִּ֖י
przede mną
przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj.
H8548
תָּמִֽיד
ustawicznie
rz. m. l.poj. abs.
Oto na dłoniach swoich wyrysowałem cię; mury twoje zawżdy są przedemną.
Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.
Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)