Iz 3,6-8 · interlinia WLC
H3588a
כִּֽי
bo
spój.
H8610
יִתְפֹּ֨שׂ
pochwyci
cz. Qal impf. 3 os. m. l.poj.
H376
אִ֤ישׁ
człowiek
rz. m. l.poj. abs.
H251
בְּאָחִיו֙
brata swego
przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.
H1004b
בֵּ֣ית
domu
rz. m. l.poj. konstr.
H1
אָבִ֔יו
ojca swego
rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.
H8071
שִׂמְלָ֣ה
płaszcz
rz. ż. l.poj. abs.
·
לְכָ֔ה
ty
przyim. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj.
H7101
קָצִ֖ין
wodzem
rz. m. l.poj. abs.
H1961
תִּֽהְיֶה
będziesz
cz. Qal impf. 2 os. m. l.poj.
·
לָּ֑נוּ
nam
przyim. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.mn.
H4384
וְהַמַּכְשֵׁלָ֥ה
a ta ruina
spój. + rodz. + rz. ż. l.poj. abs.
H2063
הַזֹּ֖את
ta
rodz. + zaim. wsk.
H8478
תַּ֥חַת
pod
przyim.
H3027
יָדֶֽךָ
ręką twoją
rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 2 os. m. l.poj.
A gdy się uchwyci każdy brata swego z domu ojca swego, i rzecze: Masz odzienie, bądźże książęciem naszym, a upadek ten zatrzymaj ręką swą:
H5375
יִשָּׂא֩
podniesie
cz. Qal impf. 3 os. m. l.poj.
H3117
בַיּ֨וֹם
w dniu
przyim. + rodz. + rz. m. l.poj. abs.
H1931
הַה֤וּא
owym
rodz. + zaim. os. 3 os. m. l.poj.
H559
לֵאמֹר֙
mówiąc
przyim. + cz. Qal bezok. konstr.
H3808
לֹא
nie
przecz.
H1961
אֶהְיֶ֣ה
będę
cz. Qal impf. 1 os. wsp. l.poj.
H2280
חֹבֵ֔שׁ
opatrującym
cz. Qal imiesł. czyn. m. l.poj. abs.
H1004b
וּבְבֵיתִ֕י
a w domu moim
spój. + przyim. + rz. m. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj.
H369
אֵ֥ין
nie ma
przecz.
H3899
לֶ֖חֶם
chleba
rz. m./ż. l.poj. abs.
H369
וְאֵ֣ין
i nie ma
spój. + przecz.
H8071
שִׂמְלָ֑ה
płaszcza
rz. ż. l.poj. abs.
H3808
לֹ֥א
nie
przecz.
H7760a
תְשִׂימֻ֖נִי
ustanawiajcie mnie
cz. Qal impf. 2 os. m. l.mn. + przyr. zaim. 1 os. wsp. l.poj.
H7101
קְצִ֥ין
wodzem
rz. m. l.poj. konstr.
H5971a
עָֽם
ludu
rz. m. l.poj. abs.
Tedy on przysięże dnia onego, mówiąc: Nie będę zawiązywał tych ran: albowiem w domu moim niemasz chleba, ani odzienia; nie stanowcież mię książęciem nad ludem.
H3588a
כִּ֤י
bo
spój.
H3782
כָשְׁלָה֙
upadła
cz. Qal perf. 3 os. ż. l.poj.
H3389
יְר֣וּשָׁלִַ֔ם
Jerozolima
im. wł.
H3063
וִיהוּדָ֖ה
i Juda
spój. + im. wł.
H5307
נָפָ֑ל
upadł
cz. Qal perf. 3 os. m. l.poj.
H3588a
כִּֽי
bo
spój.
H3956
לְשׁוֹנָ֤ם
język ich
rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn.
H4611
וּמַֽעַלְלֵיהֶם֙
i uczynki ich
spój. + rz. m. l.mn. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.mn.
H413
אֶל
przeciw
przyim.
H3068
יְהוָ֔ה
JHWH
im. wł.
H4784
לַמְר֖וֹת
aby buntować się
przyim. + cz. Hifil bezok. konstr.
H5869a
עֵנֵ֥י
oczy
rz. m./ż. l.podw. konstr.
H3519
כְבוֹדֽוֹ
chwały jego
rz. m./ż. l.poj. konstr. + przyr. zaim. 3 os. m. l.poj.
Bo Jeruzalem upada, a Juda się wali, dlatego, że język ich, i sprawy ich są przeciwko Panu, pobudzając do gniewu oczy majestatu jego.
Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.
Teksty: WLC — Westminster Leningrad Codex — domena publiczna; lematy i morfologia: Open Scriptures Hebrew Bible (CC BY 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)