Iz 7,14 · interlinia LXX
G1223
διὰ
dia
przez
P
G3778
τοῦτο
touto
ten
zaim. wsk.
G1325
δώσει
dōsei
dawać
V.FAI3S
G2962
κύριος
kyrios
pan
koni.
G846
αὐτὸς
autos
on
zaim. wsk. bezok.
G5213
ὑμῖν
hymin
wam
zaim. praes. imp.
G4592
σημεῖον
sēmeion
znak
akt. koni. M.
G2400
ἰδοὺ
idou
oto
I
G3588
ἡ
hē
ten
rodz. aor. bezok.
G3933
παρθένος
parthenos
dziewica
koni.
G1722
ἐν
en
w
P
G1064
γαστρὶ
gastri
brzuch
koni.
G1838
ἕξει
hexei
nawyk
koni.
G2532
καὶ
kai
i
C
G5088
τέξεται
texetai
rodzić
V.FMI3S
G5207
υἱόν
huion
syn
akt. koni.
G2532
καὶ
kai
i
C
G2564
καλέσεις
kaleseis
wołać
V.FAI2S
G3588
τὸ
to
ten
rodz. aor.
G3686
ὄνομα
onoma
imię
akt. koni. M.
G846
αὐτοῦ
autou
on
zaim. wsk.
G1694
Εμμανουηλ
Emmanouēl
Emmanuel
koni.
Przetoż wam sam Pan znak da. Oto panna pocznie i porodzi syna, a nazwie imię jego Immanuel.
Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.
Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)