Rt 1,14 · interlinia LXX
G2532
καὶ
kai
i
C
G1869
ἐπῆραν
epēran
podnieść
akt.
G3588
τὴν
tēn
ten
rodz. aor.
G5456
φωνὴν
phōnēn
głos
akt. koni.
G846
αὐτῶν
autōn
on
zaim. wsk.
G2532
καὶ
kai
i
C
G2799
ἔκλαυσαν
eklausan
płakać
akt.
G2089
ἔτι
eti
jeszcze
D
G2532
καὶ
kai
i
C
G2705
κατεφίλησεν
katephilēsen
całować
akt.
·
Ορφα
Orpha
·
koni.
G3588
τὴν
tēn
ten
rodz. aor.
G3994
πενθερὰν
pentheran
teściowa
akt. koni.
G846
αὐτῆς
autēs
on
zaim. wsk.
G2532
καὶ
kai
i
C
G1994
ἐπέστρεψεν
epestrepsen
zwracać
akt.
G1519
εἰς
eis
do
P
G3588
τὸν
ton
ten
rodz. aor.
G2992
λαὸν
laon
lud
akt. koni.
G846
αὐτῆς
autēs
on
zaim. wsk.
G4503
Ρουθ
Routh
Rut
koni.
G1161
δὲ
de
zaś
X
G190
ἠκολούθησεν
ēkolouthēsen
iść za
akt.
G846
αὐτῇ
autēi
on
zaim. wsk. imp.
Ale one podniósłszy głos swój, znowu płakały. I pocałowała Orfa świekrę swoję; a Ruta została przy niej.
Polskie glosy to przekład roboczy Scriptury (model deepseek-v4.1-flash): odpowiednik słowa w tym wersecie, w formie wynikającej z kontekstu; szare — odpowiednik słownikowy (słowo jeszcze bez glosy kontekstowej). Numery Stronga i hasła: STEPBible (Tyndale House, CC BY 4.0). Kliknięcie słowa otwiera hasło słownika.
Teksty: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · BG1632 — Biblia Gdańska (1632) — domena publiczna; plik cyfrowy: bible-api-io (MIT-0)