Zaloguj

G868 · grecki · czasownik

ἀφίστημι aphistēmi

odstąpić, odejść, odwieść, buntować · przekład roboczy

STEP: to leave

Występowanie

217 × LXX 203SBLGNT 14

Rdz 6Wj 1Kpł 1Lb 7Pwt 6Joz 7Sdz 31 Sm 82 Sm 81 Krl 22 Krl 231 Krn 22 Krn 19Ne 1Tb 2Jdt 3Est 11 Mch 52 Mch 3Hi 6Ps 13Prz 1Koh 1Mdr 2Syr 26Iz 10Jr 10Lm 4Ba 1Ez 8Dn 13Łk 4Dz 62 Kor 11 Tm 12 Tm 1Hbr 1

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • odszedł (3)
  • niech odstąpi (1)
  • odciągnął (1)
  • oddalała się (1)
  • odejdźcie (1)
  • odeszli (1)
  • odstąpcie (1)
  • odstąpieniu (1)
  • odstąpią (1)
  • odstępują (1)
  • odstępującego (1)
  • odszedłszy (1)

Formy w tekście

ἀπέστηapestēakt.42
ἀπέστησανapestēsanakt.27
ἀπέστησενapestēsenakt.16
ἀποστῆναιapostēnaiakt. M.11
ἀποστήσεταιapostēsetaiV.FMI3S11
ἀπόστητεapostēteakt. C.8
ἀπόστησονapostēsonakt. C.7
ἀπέστησαapestēsaakt.6
ἀποστῇςapostēisakt.6
ἀφέστηκενaphestēkenV.XAI3S5
ἀποστῆσαιapostēsaiakt. M.5
ἀπόσταapostaakt. C.4
ἀποστῇapostēiakt.4
ἀπέστημενapestēmenakt.3
ἀποστήσειapostēseiV.FAI3S3
ἀποστήσωapostēsōakt.3
ἀπέστηapestēcz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj.2
ἀπέστηνapestēnakt.2
ἀποσταθήσεταιapostathēsetaiimiesł.2
ἀποστάντεςapostantesakt.2
ἀπόστητεapostētecz. aor. akt. imp. 2 os. l.mn.2
ἀφεστηκότεςaphestēkotesV.XAPNPM2
ἀφιστᾷaphistaipass.2
ἀφίστατοaphistatoV.IMI3S2
ἀπέστηςapestēsakt.1
ἀπεστήσαμενapestēsamenakt.1
ἀπέστησανapestēsancz. aor. akt. ind. 3 os. l.mn.1
ἀπέστησεapestēsecz. aor. akt. ind. 3 os. l.poj.1
ἀπέστησεapestēseakt.1
ἀπέστητεapestēteakt.1

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἀφ-ίστημι [in LXX for סוּר, מָעַל, etc. (41 words in all) ;] 1. trans. in pres., impf., fut., 1 aor., to put away, lead away; metaphorically, to move to revolt: Dz 5,37 2. Intrans. in pf., plpf., 2 aor., to stand off, depart from, withdraw from: with genitive, Łk 2,37 before ἀπό, Łk 4,13; 13,27, Dz 5,38; 12,10; 15,38; 19,9; 22,29, 2 Kor 12,8; metaphorically, ἀπὸ ἀδικίας, 2 Tm 2,19 ἀπὸ θεοῦ, (fall away, apostatize), Hbr 3,12 Mid. (exc. 1 aor., WH. is trans.), to withdraw oneself from, absent oneself from: Łk 2,37 metaphorically, fall away, apostatize: absol., Łk 8,13 with genitive, 1 Tm 4,1 (MM, see word; Cremer, 308).† (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: to remove, i.e. (actively) instigate to revolt; usually (reflexively) to desist, desert, etc.

Pochodzenie: from G575 (ἀπό) and G2476 (ἵστημι);

W KJV: depart, draw (fall) away, refrain, withdraw self

Wystąpienia · 151–200 z 217

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.