Zaloguj

G4190 · grecki · przymiotnik

πονηρός ponēros

zły, niegodziwy, przewrotny, szkodliwy, bolesny · przekład roboczy

STEP: evil/bad

Występowanie

426 × LXX 348SBLGNT 78

Rdz 25Wj 1Kpł 6Lb 10Pwt 26Joz 1Sdz 91 Sm 132 Sm 71 Krl 122 Krl 271 Krn 22 Krn 15Ezd 2Ne 10Tb 3Jdt 3Est 11 Mch 52 Mch 1Hi 8Ps 17Prz 7Koh 18Mdr 3Syr 33Iz 19Jr 33Ba 4Ez 10Dn 1Oz 3Am 3Jon 2Mi 3Na 1Ha 1Za 2Ml 1Mt 26Mk 2Łk 13J 3Dz 8Rz 11 Kor 1Ga 1Ef 3Kol 11 Tes 12 Tes 21 Tm 12 Tm 2Hbr 2Jk 21 J 62 J 13 J 1Ap 1

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • złe (23)
  • złego (18)
  • złych (12)
  • zły (9)
  • źli (4)
  • zła (2)
  • złemu (2)
  • złym (2)
  • złymi (2)
  • Zły (1)
  • bolesny (1)
  • gorsze (1)
  • gorszych (1)

Formy w tekście

πονηρὸνponēronakt. koni. M.95
πονηρὰponēraakt. imiesł. M.49
πονηρὸνponēronakt. koni.36
πονηρᾶςponēraskoni.21
πονηρὸςponēroskoni.21
πονηρὸνponēronkoni. M.19
πονηρὰponērakoni.14
πονηρῶνponērōnimiesł.11
πονηρὰνponēranakt. koni.9
πονηρᾷponēraikoni.8
πονηροῦponēroukoni.8
πονηρῶνponērōnimiesł. M.8
πονηρὸςponērosprzym. M. l.poj. m.7
πονηροῦponērouprzym. D. l.poj. m.6
πονηρῷponērōikoni.6
πονηροὺςponērousprzym. B. l.mn. m.6
πονηρῶνponērōnimiesł.5
πονηρὰponēraimiesł. M.5
πονηρὰponēraprzym. M. l.poj. ż.5
πονηροὶponēroiimiesł.5
πονηροὶponēroiprzym. M. l.mn. m.4
πονηροῦponēroukoni. M.4
πονηρῷponērōikoni. M.4
πονηρὰponēraprzym. M. l.mn. n.4
πονηροὺςponērousakt. imiesł.4
πονηράςponērasakt. imiesł.4
πονηρὰponēraprzym. B. l.mn. n.3
πονηροῖςponēroisimiesł.3
πονηρὸνponēronprzym. M. l.poj. n.3
πονηραὶponēraiimiesł.3

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

πονηρός, -ά, -όν (πονέω, to toil), [in LXX chiefly for רַע ;] 1. (a) of persons, oppressed by toils (Hes.); (b) of things, toilsome, painful (καιρός, Syr 51,12): Ef 5,16; 6,13 Ap 16,2. 2. bad, worthless; (a) in physical sense: καρπός, Mt 7,17-18 (b) in ethical sense, bad, evil, wicked; (α) of persons: Mt 7,11; 12,34-35; 18,32; 25,26, Łk 6,45; 11,13; 19,22, Dz 17,5, 2 Tes 3,2, 2 Tm 3,13; γενεά, Mt 12,39.45; 16,4, Łk 11,29; πνεῦμια, Mt 12,45, Łk 7,21; 8,2; 11,26, Dz 19,12-13.15-16; as subst., οἱ π., opposite to δίκαιοι, Mt 13,49; to ἀγαθοί, Mt 5,45; 22,10; οἱ ἀχάριστοι καὶ π., Łk 6,35 sing., ὁ π., Mt 5,39, 1 Kor 5,13; id. esp. of Satan, the evil one, Mt 5,37; 6,13 (see Lft., Notes, 125 ff.; but cf. McN, in l) Mt 13,19.38, Łk 11,4 (WH, R, om.), J 17,15, Ef 6,16, 2 Tes 3,3 (Lft., Notes, l.with), 1 J 2,13-14 J 3,12 J 5,18-19; (β) of things: Mt 5,11; 12,35; 15,19, Łk 6,22.45, J 3,19; 7,7, Dz 18,14; 25,18, Ga 1,4, Kol 1,21, 1 Tm 6,4, 2 Tm 4,18, Hbr 3,12; 10,22, Jk 2,4; 4,16, 1 J 3,12, 2 J 11, 3 J 10; ὀφθαλμός (which see), Mt 6,23; 20,15, Mk 7,22, Łk 11,34; as subst., neut., τὸ π., Dz 28,21, 1 Tes 5,22; opposite to ἀγαθόν, Łk 6,45, Rz 12,9; pl., Mt 9,4, Mk 7,23, Łk 3,19. † SYN.: see: ἄθεσμος (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: hurtful, i.e. evil (properly, in effect or influence, and thus differing from G2556 (κακός), which refers rather to essential character, as well as from G4550 (σαπρός), which indicates degeneracy from original virtue); figuratively, calamitous; also (passively) ill, i.e. diseased; but especially (morally) culpable, i.e. derelict, vicious, facinorous; neuter (singular) mischief, malice, or (plural) guilt; masculine (singular) the devil, or (plural) sinners

Pochodzenie: from a derivative of G4192 (πόνος);

W KJV: bad, evil, grievous, harm, lewd, malicious, wicked(-ness)

Wystąpienia · 201–250 z 426

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.