Zaloguj

G37 · grecki · czasownik

ἁγιάζω hagiazō

uświęcać, poświęcać, czynić świętym · przekład roboczy

STEP: to sanctify

Występowanie

207 × LXX 179SBLGNT 28

Rdz 1Wj 29Kpł 34Lb 18Pwt 6Joz 2Sdz 21 Sm 52 Sm 31 Krl 52 Krl 21 Krn 52 Krn 10Ezd 1Ne 5Tb 1Jdt 41 Mch 12 Mch 1Ps 1Prz 1Syr 6Iz 6Jr 6Ez 15Dn 2Jl 4Am 1So 1Ag 1Mt 3Łk 1J 4Dz 2Rz 11 Kor 4Ef 11 Tes 11 Tm 12 Tm 1Hbr 71 P 1Ap 1

konkordancja ›

W interlinii tłumaczone jako

  • uświęcił (3)
  • niech będzie uświęcone (2)
  • uświęcający (2)
  • uświęceni (2)
  • uświęconych (2)
  • niech się uświęca (1)
  • poświęcił (1)
  • poświęconym (1)
  • uświęca (1)
  • uświęcająca (1)
  • uświęcam (1)
  • uświęcane jest (1)
  • uświęcani (1)
  • uświęcanych (1)
  • uświęcona (1)
  • uświęcona została (1)
  • uświęcony został (1)
  • uświęconym (1)
  • uświęć (1)
  • uświęćcie (1)

Formy w tekście

ἡγίασενhēgiasenakt.25
ἁγιάσειςhagiaseisV.FAI2S11
ἁγιάζωνhagiazōnpass.10
ἁγιάσατεhagiasateakt. C.10
ἁγιάζεινhagiazeinpass. M.8
ἁγιασθήσομαιhagiasthēsomaiimiesł.8
ἁγιάσαιhagiasaiakt. M.7
ἁγιασθήσεταιhagiasthēsetaiimiesł.7
ἡγίασανhēgiasanakt.7
ἁγιάσῃhagiasēiakt.5
ἁγιασθῆναιhagiasthēnaiakt. imiesł. M.5
ἁγιάσειhagiaseiV.FAI3S4
ἡγίασαhēgiasaakt.4
ἡγιάσθηhēgiasthēakt. imiesł.4
ἁγίασονhagiasonakt. C.4
ἡγίακαhēgiakaV.XAI1S4
ἁγιάσαςhagiasasakt.3
ἁγιασθήτωhagiasthētōcz. aor. pass. imp. 3 os. l.poj.3
ἁγιάσουσινhagiasousinV.FAI3P3
ἁγιάσωhagiasōV.FAI1S3
ἡγιάσθησανhēgiasthēsanakt. imiesł.3
ἡγιασμένοιhēgiasmenoiV.XMPNPM3
ἡγιασμένοιςhēgiasmenoiscz. perf. pass. imiesł. C. l.mn. m.3
ἁγιάζοντεςhagiazontespass.2
ἁγιάσῃhagiasēicz. aor. akt. koni. 3 os. l.poj.2
ἁγιάσωσινhagiasōsinakt.2
ἡγιάσατέhēgiasateakt.2
ἡγιασμέναhēgiasmenaV.XMPAPN2
ἡγιασμένοιhēgiasmenoicz. perf. pass. imiesł. M. l.mn. m.2
ἡγιασμένοιςhēgiasmenoisV.XMPDPM2

Definicja · STEPBible: Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἁγιάζω, Hellenistic form of ἁγίζω (ἅγιος), to make holy, consecrate, sanctify; [in LXX chiefly for קדשׁ pi., hi. ;] 1. to dedicate, separate, set apart for God; of things: Mt 23,17,19, 2 Tm 2,21; of persons: Christ, J 10,36; 17,19. 2. to purify, make conformable in character to such dedication: forensically, to free from guilt, 1 Kor 6,11, Ef 5,26, Hbr 2,11; 10,10.14.29; 13,12; internally, by actual sanctification of life, J 17,17.19, Dz 20,32; 26,18, Rz 15,16, 1 Kor 1,2; 7,14, 1 Tes 5,23, Ap 22,11; of a nonbeliever influenced by marriage with a Christian, 1 Kor 7,14 3. In the intermediate sense of ceremonial or levitical purification: (a) of things, 2 Tm 2,21 (b) of persons, Hbr 9,13 4. to treat as holy: Mt 6,9, Łk 11,2, 1 P 3,16 (Cremer, 53, 602; MM, VGT, see word). † (AS)

Strong · Greek Dictionary of the NT (1890)

Znaczenie: to make holy, i.e. (ceremonially) purify or consecrate; (mentally) to venerate

Pochodzenie: from G40 (ἅγιος);

W KJV: hallow, be holy, sanctify

Wystąpienia · 101–150 z 207

Teksty wystąpień: LXX — Septuaginta, wyd. A. Rahlfs (1935); opracowanie cyfrowe i lematy: E. Wong, OSSP (CC BY-NC-SA 4.0) · SBLGNT — SBL Greek New Testament © 2010 Society of Biblical Literature i Logos Bible Software (CC BY 4.0); morfologia: MorphGNT (CC BY-SA 3.0)

Hasło: STEPBible TBESG/TBESH (Tyndale House Cambridge, CC BY 4.0); Strong (domena publiczna, JSON Open Scriptures, CC BY-SA). Polskie odpowiedniki i glosy interlinii — przekład roboczy Scriptury (model językowy), do weryfikacji z leksykonami.